نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: تا تشویق هست، تنبیه چرا؟

  1. #1
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,597
    سپاس ها
    29
    سپاس شده 7 در 6 پست

    تا تشویق هست، تنبیه چرا؟

    [JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY]اگر فقط کمی به سالهای نه خیلی دور برگردیم و پای خاطرات یکی دو نسل پیشبنشینیم، میبینیم تنبیه یکی از ارکان آموزش بسیاری از مراکز آن زمانمحسوب میشد.

    بچهها در مدرسه و خانه به دلایل گوناگون تنبیه میشدند و تنبیهات بدنیجزئی از زندگی و کودکی و نوجوانی بسیاری از آنها را تشکیل میداد. افرادیکه معتقد بودند؛ با این روش خود گامی موثر در تربیت بچهها برمیدارندواغلب با خوش نیتی به گونهای سختگیرانه بچهها را به باد چوب و فلک وکتک میگرفتند از این نکته بسیار مهم غافل بودند که شاید با این رفتار خوددر حال خاموشکردن استعدادی در نطفه هستند.
    دانشآموزان زیادی فقط برای فرار از تنبیهشدن به اجبار درس میخوانند،بسیاری از آنها علیرغم استعداد سرشار درس خواندن را در نیمه راه برایهمیشه رها میکردند و بسیاری از کودکان ترسی عمیق از والدین خود داشتند کههرگز اجازه نزدیک شدن به آنها را به خود نمیدادند.
    این در حالی است که نه تنها در دین ما کتک زدن و برخورد بسیار تند باکودکان مزمت شدهاست بلکه امروزه روانشناسان هم بر مضرات این شیوه برخوردبا بچهها یا به اصطلاح تربیت آنها تاکید میکنند.
    روانشناسان معتقدند؛ تنبیه بدنی پرخاشگری را در پسرها و استرس و اضطراب را در دخترها افزایش میدهد.
    تنبیه بدنی را میتوان بیشتر از آنکه وسیلهای برای اصلاح رفتار کودکان دانست، راهی برای تخلیه خشم و عصبانیت والدین به شمار آورد.
    ● تنبیه بدنی ممنوع
    تحقیقات جدید حاکی از این است که آثار منفی این سوءرفتار بسیار زیاد است وباید برای مبارزه با آن قدمهای موثری برداشت. متخصصین از انتقادهای مکررو تحقیرآمیز توسط والدین و اطرافیان که به تدریج سبب ایجاد استرس و عدماعتمادبهنفس میشود، تحت عنوان آزار و اذیت کلامی یاد میکنند. نتایج اینتحقیقات بیانگر این است که آزار و اذیت کلامی در دوران کودکی مانع رشدطبیعی مغز میشود و این مطلبی است که اغلب والدین به آن توجه ندارند وتصور میکنند که تنها تنبیهات بدنی است که به فرزندانشان آسیب میرساند.
    خشونت کلامی یک تاثیر منفی ماندگار روی کودکان دارد و زمانی که کودک توسطوالدین تحقیر میشود در آینده به یک فرد بیش از حد پرخاشگر و یا مطیعتبدیل میشود که در هر دو صورت این فرد در آینده شخصیتی نامتعادل وآسیبپذیر خواهد داشت.
    تنبیه باید در حد معقول و مناسب باشد و از تنبیههای بدنی پرهیز شود،بهطور مثال میتوان برحسب میزان بدی کار کودک را برای دقایقی یا حتیساعاتی از انجام یکی از کارهای مورد علاقهاش مانند تماشای تلویزیون یابازی محروم کرد. حتی با کودک برای مدتی قهر کرد و با بیاعتنایی وبیتوجهی ناراحتی و بدی کارش را به او فهماند. توجه داشته باشید این قهرهرگز نباید همراه با راندن کودک از خود و یا استفاده از جملاتی مانند«دیگر دوستت ندارم»، «تو دیگر بچه من نیستی» و... باشد. به کودک بگویید اورا دوست دارید اما بهخاطر کار بدش از دست او ناراحت و عصبانی هستید.
    اگر تنبیهی را برای کودک در نظر گرفتید و به طور مثال به او گفتید بهخاطرکار بدش امروز نمیتواند با یکی از اسباب بازیهایش بازی کند به هیچ عنواناز تصمیم خود کوتاه نیایید و در برابر گریههای او مقاومت کنید، در غیراین صورت کودک شما به طور حتم با خود خواهد گفت با گریه، التماس و ...میتوانم دل مامان را به دست آورم و از تکرار کار بدش ابایی نخواهد داشت.
    تشـویق بجا وسیلهای اساسی برای ایجاد انگیزه و رغبت برای انجام کارهاینیک و عادات پسنـدیـده و تنبیه عاملـی برای جلـوگیری از کارهای زشت وعادتهای نکوهیده است. وجـود هر دو در تربیت ضروری است. در حقیقت «تشـویق»مانند واکسـن عمل مـی کند و «تنبیه» به منزله درمان است.
    یکی از راههای محبت به کـودکان ایجاد شـوق در آنان برای انجام اعمال است.چه بسا افرادی که یک تشـویق بجا و شایسته تغییری بـس شگفت در زندگی آنانپدید آورده و مسیر زنـدگـی آنها را عوض میکند.
    ● تشویق و باز هم تشویق
    تحسین کودک موجب می شود که اعتمادبهنفسش افزایش پیدا کرده و استعدادهاینهفته اش شکوفا شوند و قوای درونیاش به فعلیت برسند. تشویق، شخصیت فرد رااحیاء میکند، او را از یأس و بدبینی نجات میدهد و به زندگی دلگرممیکند. گاهی یک تحسین ساده، مسیر زندگی فرد را دگرگون میکند. وقتی کودکتحسین شود، احساس ارزشمندی میکند.
    تشویق پاسخی است به نیازهای طبیعی و روانی کودک. وقتی کودک را مورد تشویققرار میدهیم فرصتی فراهم میشود تا کودک به تواناییها و ارزشمندیهایخود پی ببرد و در نتیجه تصویر مثبت و ارزندهای از خود در ذهنش ایجادخواهد شد. همیشه و در هر حالتی تشویق بسیار بهتر و موثرتر از تنبیه است.شما با تشویق کارهای خوب کودکتان آن کارها را تقویت خواهید کرد و ازکارهای نامناسب او خواهید کاست، بهطور مثال بهجای اینکه هربار کهکودکتان فراموش میکند اتاقش را مرتب کند، او را سرزنش کنید، هربار کهاتاقش را مرتب میبینید او را تشویق کنید.
    در این صورت فرزند شما به طور غیر مستقیم خواهد آموخت که اتاق خود را مرتبکند و این کار را با انگیزه و میل انجام خواهد داد. در حالیکه تنبیه فقطباعث ترس او شده و کودک با بیمیلی اتاقش را مرتب خواهد کرد و گاهی هم ازلجبازی و گرفتن انتقام از والدین ممکن است توجهی به گفتههای آنها نکند.
    البته تشویق نامتناسب با عملکرد هم زیان بار است و سطح توقع کودک را بالامیبرد و دیگر به راحتی با پاداشهای کوچکتر راضی نخواهد شد.
    تشویق میتواند بر اساس عملکرد کودک از یک نگاه محبتآمیز، یک لبخند،نوازشکردن و یا دادن جایزه باشد، شما حتی میتوانید به کودکتان اجازهدهید به کار مورد علاقهاش مانند بازی کامپیوتری کمی بیشتر از زمان همیشگیبپردازد.
    ● چه وقت از تشویق و تنبیه استفاده کنیم؟
    تشویق و تنبیه باید بلافاصله بعد از عمل کودک انجام شود، فاصلهای بین آننیفتد چون اثر تنبیه و تشویق را از بین میبرد. اگر میخواهید کودکتان رامورد تنبیه قرار دهید، آن را بلافاصله انجام دهید؛ تا کودک متوجه کارناپسندش شود. در مورد تشویق هم همینطور اگر از وقت آن بگذرد کار کودک رابیارزش کردهایم و کودک فراموش میکند که علت اصلی تشویق و تنبیه او چهبودهاست.
    تشویق بر خلاف تنبیه که از عوامل بازدارنده است، عاملی ترغیب کننده محسوبمی شود که به انسان نیرو میدهد. شخصی که تشویق میشود از کار و زحمت خوداحساس رضایت میکند و همین رضایت خاطر است که جلوی خستگی و بیمیلی او رامیگیرد.





    کتایون ضیایی

  2. #2
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,597
    سپاس ها
    29
    سپاس شده 7 در 6 پست

    Re: تا تشویق هست، تنبیه چرا؟

    تنبيه کودک، به چه بهايي؟

    [JUSTIFY] [/JUSTIFY]
    [JUSTIFY] [/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]معصومه كيهاني:
    واژه تنبيه از آن واژههايي است كه اينروزها در خانوادهها كمتر به شكل گذشته مورد توجه است[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]چراكه امروزه نظرات روانپزشكان از طريق مطبوعات، راديو، تلويزيون و ساير رسانهها به اطلاع مردم رسيده است.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]پدر و مادرها بارها اين نظرات را در عملسنجيدهاند كه تنها برخورد توأم با آرامش و محبتآميز آنها ميتواند باعثشود كه كودكشان دست از رفتار ناخوشايند بردارد و ديگر آن را تكرارنكندزيرا اگر انتظار داريم كودك دست از رفتار نادرستش بردارد، شرط اول آن استكه او بفهمد كارش به چه دليل غلط است و چه مشكلاتي پيش ميآورد و از سويديگر، او بايد بداند كه به جاي آن كار غلط بهتر است چه كاري را انجام دهدكه بجا و مناسب باشد. بنابراين هيچ راهي جز اين نميماند كه با محبت و بهزبان ساده به كودك در اين مورد توضيح دهيم و رفتار درست را از او بخواهيم.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]فراموش نكنيم كه حتي نحوه بيان ماميتواند تأثير منفي داشته باشد؛ به اين مفهوم كه كودك را به رفتارعكسالعملي وادار كند. بسياري از خانوادهها فكر ميكنند كودك حداقل ازمرحله نوزادي تا ۴-۳سالگي چيزي نميفهمد و با عصبانيت و هرطور دوست دارنددر مورد او و خواستههايش صحبت ميكنند درحالي كه حساسيت و شكنندگي بچههابهخصوص در آن سنوسال آنقدر زياد است كه حتي اگر مفاهيم كلمات را خوبنفهمند، از لحن بيان، نوع نگاه و زيروبم صداها برداشت دقيقي دارند واحساسشان خوب كار ميكند.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]از اينرو چون هدف پدر و مادر اين است كهكودك متوجه كار غلط خود بشود و آن را ترك كند، در درجه اول بايد كاملاآگاهانه رفتار كنند و بپذيرند كودك ممكن است از بسياري حرفهاي آنهاسردرنياورد اما بهخوبي لجبازي يا خشونت را حس ميكند.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]نكته ديگر اينكه از خانوادهها انتظارميرود قبل از هر چيز متوجه باشند كه كودكشان هنگام انجام آن رفتار نادرستدر چه شرايط سني و جسمي قراردارد. براي مثال معمولا بچهها وقتي خيلي خستهميشوند وبهخصوص موقع خواب، هميشه رفتارهاي عجيب و غريب دارند.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]به خاطر دارم كه در يك مهماني، كودكدوسالهاي هنگام چيدن ميز غذا يك خوردني خاص خواست ولي وقتي ميزبان درجستوجوي ظرفي بود كه كمي براي او بياورد، پدرش با لحن ناراحتي گفت «ولشكنيد. هرچي كه خواست نبايد به او بدهيد» و كودك هم شروع كرد به گريه شديد.پدرش همچنان ادامه ميداد و او هم دست از گريه برنميداشت اما وقتي مادرشبا محبت با او صحبت كرد و چيز ديگري به او داد، كودك كمكم آرام شد درحاليكه آنچه را هم كه خواسته بود دريافت نكرده بود.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]تحقيقات نشان داده است كه بسياري ازاحساسات، انتظارات، افكار و نگرشهاي ما بهخود و ديگران و بهطوركلي نسبتبه زندگي و بهويژه احساسي كه نسبت به ارزشمندي خود كسب ميكنيم، متأثر ازتجربههاي دوران كودكياست. بيترديد خود ما هم اگر قدري عميق و با دقت بهرفتارمان توجه كنيم، بهراحتي به اين موضوع پي ميبريم.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]اين حس ارزشمندي همان اعتماد به نفسي استكه متأسفانه برخي بزرگسالان بهشدت از كمبود آن درتمامي موارد زندگي رنجميبرند چرا كه اين احساس غيرارزشمندبودن و حس بدي كه نسبت بهخود پيداكردهاند به آنها اجازه نميدهد در برابر شكستهاي زندگي كه بسيارند،مقاومت كنند و با گامهاي استوار روزهاي سخت را پشت سرگذارند و در عملياد بگيرند بسياري از پيروزيها حاصل شكستها هستند.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]در گفتوگو با روانپزشكي، او بر اين نكتهتأكيد داشت كه اعتماد به نفس كودك از يكسالگي – كه سعي دارد توجه ديگرانرا بهخود جلب كند – كمكم شكل ميگيرد. بنابراين اگر سر ميز غذا، يكدفعهكودك يكساله دستش را توي ظرف ماست برد، جا نخوريد و متوجه باشيد كه اوميخواهد با اين كار، جلب توجه كند. البته با آرامش بايد او را از اين كاربرحذرداشت. نكته اصلي اينجاست كه اگر انتظار چنين رفتاري را داشته باشيميكباره و با عصبانيت عكسالعمل نشان نميدهيم.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]بسياري از «نه»هاي كودك و مخالفتهاي اوكه از اين سن شروع ميشود ناشي از اين است كه كودك ميخواهد وجودش رااثبات كند و چه بسا ممكن است اين مخالفتها با توجه به نيازهاي واقعي اوعادي و طبيعي باشد.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]واقعيت اين است كه او با همه سرسختيهايشدر حال تجربهآموزي است؛ از اين رو، روانشناسان معتقدند خانوادهها بايدبا بهكارگيري روشهاي مناسب، به كودك كمك كنند كه درضمن فراگيري وجداسازي كارهاي خوب و بد، هويت مثبتي نسبت بهخود پيدا كند يا
    به عبارت ديگر اعتماد به نفس او را تقويت كنند.[/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]اما اين قطعا به آن مفهوم نيست كه هرچهاو خواست در اختيارش قراردهيم بلكه منظور اين است كه سن و وضعيت كودك رادرك كنيم و بپذيريم كه به جاي اعمال تنبيه و برخورد خشن و تند، با محبت ورفتار توأم با آرامش و توجه به اينكه اصلاح رفتار كودك به زمان نياز دارد،مقدمات كسب تجربيات مثبت و خوب را براي كودك خود فراهمسازيم.[/JUSTIFY]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. دستیابی به منوی Quick Access ویندوز 8 در ویندوزهای 7، ویستا و XP .
    توسط hamid192 در انجمن اموزش کاربردی نرم افزار
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: چهارشنبه ۰۸ مرداد ۹۳, ۲۱:۳۲
  2. روشنفکر ضد دین، بنیانش بورژوازی است، نه علم !
    توسط ANDISHEH در انجمن تاریخ ایران
    پاسخ ها: 32
    آخرين نوشته: جمعه ۲۲ آبان ۸۸, ۱۴:۳۶
  3. احتمال تحريم اينترنتي ضعيف است، ولي ما آمادهايم
    توسط hamid192 در انجمن دنیای اینترنت
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: یکشنبه ۱۰ شهریور ۸۷, ۱۶:۱۴
  4. مایکروسافت وب را هدف گرفته است، با یا بدون یاهو
    توسط hamid192 در انجمن دنیای اینترنت
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: سه شنبه ۰۷ اسفند ۸۶, ۰۱:۲۸

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •