خیانتهای غیر قابل بخشش روسیه در طول تاریخ، علیه ایران

دولت پیشهوری [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] در آذربایجان به مرکزیت [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] پس از جنگ جهانی دوم بود. ماجرای این حکومت در دنیا به [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] که یکی از سرآغازهای [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] بود معروف است. «دولت ملی آذربایجان» نامیست که این دولت بر خود انتخاب نموده بود.
ایجاداین دولت از سوی شوروی، در چهارچوب یک پروژهٔ دقیق برنامهریزیشده از سویشوروی برای اشغال و جدا کردن شمال غربی ایران و ضمیمه کردن آن به شورویانجام شد.
دراوت سال ۱۹۴۱ دول روسیه و انگلیس به بهانه تامین مایحتاج ارتش روسیه ایرانرا اشغال کردند و رضاشاه را نیز به تبعید فرستادند. اسناد محرمانهای کهاکنون پس از پایان قرن در مورد [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] افشا شدهاست، تشکیل این حکومت را ناشی از دستور مستقیم [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]میداند برای گسترش بخشیدن بیشتر تجزیهطلبی در ایران، استالین حکومتدیگری نیز در بخش کوچکی از کردستان ایران به مرکزیت مهاباد تشکیل داد کهبه [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]معروف شد. ارتش شوروی در آن زمان به طور کامل از حکومت پیشهوری حمایتکرده و حتی مانع از جابهجایی ارتش ایران میشدند. مدت کمی پس از خروجارتش شوروی با حرکت ارتش به سمت تبریز در دسامبر ۱۹۴۶، کابینه حکومت بهشوروی متواری شد

پیشینه و اقدامات
شورویهابرای انجام پروژه خود در سال ۱۹۴۴ محمد پیشهوری را به عنوان رهبر یکحکومت محلی دستنشانده برگزیدند و برای او شاخهای از حزب توده ترتیبدادند که حزب دموکراتیک آذربایجان نامیدهشد
حرکتبعدی شورویها در سال ۱۹۴۵ انجام شد و آن حمله نیروهای کمونیست شوروی بهیک مرکز کشاورزی در میانه بود. شورویها در آنجا سربازان ایرانی را خلعسلاح کردند. پس از آن شورویها همین کار را در دیگر نقاط آذربایجان نیزادامه دادند. در منطقهٔ [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]نیروهای پیشهوری که از ارمنیها، آشوریها و کردهای کمونیست تشکیل میشددر جنگ خود در برابر مقاومت مردم ایرانی شیعه منطقه موفق نبودند و شورویگروه نظامی تمریندیدهای را برای سرکوب ایرانیان به ارومیه فرستاد.
در [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] ایل [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] برای جنگ با نیروهای پیشهوری به کمک [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]ایران آمد و روسها که پیش از این سعی میکردند برای مخفی ماندنبرنامهشان در سطح جهانی بیشتر از نیروهای آشوری، ارمنی و غیره استفادهکنند این بار ناچار شدند خودشان برای سکوب ایرانیان وارد صحنه بشوند.
حکونتشورویها در شمال غربی ایران از طریق فرقه پیشهوری یک سال دوام آورد.آنها در این یک سال در آغاز برای جلب مردم، اصلاحاتی اقتصادی انجام دادنداز جمله تقسیم زمین میان کشاورزان. ولی پس از اینکه این اقدامات در جلبحمایت مردمی آذربایجانیان شکست خورد، سیاست این [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] نیز عوض شد و این بار برای جلب حمایت زمینداران ضد کمونیست به همکاری با آنها پرداخت.
فرقهدموکرات ناچار شد برای جلب مردم بیسواد در منطقه خود را به عنوان یک حزبملیگرای ایرانی معرفی کند که قرار است حکومت ضد ایرانی را در تهرانبراندازد و یک حکومت ایراندوستانه و دموکراتیک در تهران برقرار کند.گروهی از مردم عامی با این شعارها جذب این فرقه شدند. ولی باسوادان منطقهکه از نقشه شوروی آگاه بودند دست به مقاومت زدند. طی آن یک سال میانملیگرایان ایرانی آذربایجانی و نیروهای فرقه دموکرات درگیریهای خونینیرخ داد. درنتیجه نارضایتی مردم آذربایجان از حکومت فرقه پیشهوری در آن یکسال، صد هزار نفر از آذربایجان مهاجرت کردند.
پساز شکست خوردن پروژه روسها و رها ساختن پیشهوری ارتش ایران به منطقهبازگشت و با استقبال بسیار پرشور مردم آذربایجان روبهرو شد. [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] که خود شاهد ماجرا بوده مینویسد: «به جز در فرانسه سال ۱۹۴۴، در هیچ جای دیگر چنین شور و شوقی را در مردم ندیدهبودم.»
ویکیپدیا