فَرااِنگاشت (به آلمانی: Transpressionnismus، به انگلیسی:Transpressionnism، به اسپانیایی: Transpresionismo، به فرانسوی:Transpressionisme) جنبشی هنری ست که در پایان سدهٔ بیستم در اتاوایکانادا به وسیلهٔ نقاش ایرانی گیتی نوین پایه گذاری شد.

ریشههای اندیشاک

اندیشاکجنبش فراانگاشت از واکنش در برابر بنیانهای هنر پسانوگرایی ریشه گرفتهاست که ادعا میکرد: «هنر مرده است» و «نقاشی به پایان رسیده ست». گیتینوین در رویارویی با این باور، یک چنین «پوچگرایی» را «دام مرگی» برایهنرخواند، چراکه در بینش او نقاشی کنشی آفریننده ست که نوگشتن را شادمانیوستایش میکند و ازین ست که «فرا انگاشت» ایچاد شده ست تا گواهی باشد که«بنیان هنر بر آفرینندگی استوارست».
هنر در آفریدگاریش به خود این توانمیدهد تا که از پوشش "هستی" پرده بردارد و هشیاری اندیشه را برانگیزاندتاکه به جوشش "تولد مداوم زیبایی" فرجام گیرد. فرا انگاشت بازتاب دریافتزیباشناسانه ایست که سرآن دارد تا واقعیت رابدان سان به تماشاگر بنمایاندتا دراو تفسیری روشن از تراژدی انسانی برانگیخته شود. مهمترین پردههایفرا انگاشت غالبا بر پایهٔ دیدشی شاعرانه، رازآلود و شگرف برای دسترسی بهبیان هنریی پر شگفت ایجاد شده ند. این پردهها انگاشتههایی ازآرمانهایفراانگاشتگرانی هستند که انگارهٔ عرفانی شان را با داوریی زیباشناسانهروشنی داده ند. آنچه که بیشتر درین پردهها نمایش شده صحنههای داستانیست. این پردهها از بیان امیدهای پنهان در اسطورههای نمادین تاثیرپذیرفته ند. نقش هنرمند ا ن ست که پندارههای آفرینندگیی را در تماشاگربرانگیزاند که در آنها «عشق» مایهٔ نهادینی باشد که به آشفتگی و بیهودگیجهان هستی مفهوم بخشد.و هنر مند با آمیزهٔ از تفسیر ارزشهای انسانگرایانه و رمزین، و به همراهی انگارههای زیباشناسانه یی از زیبایی،هماهنگی و فره وری به این مهم فرا میشود.



آغاز و پیدایش

در1994 با پردهٔ "کلیتاً -- پریی که دلباختهٔ آپولو خداوندگار آفتاب بود وتبدیل به گل آفتاب گردان شد -- گیتی نوین نخستین از آثاری که آفرینشفراانگاشت را بر ملا میکزد را آفرید. پاؤلا پیو استاین منتقد هنری نخستیننویسنده یی بود که فرا انگاشت را دریافت و در بارهٔ آن نوشت: «فرا انگاشتجنبشی ست که به فراسوی چارچوبهای امپرسیونیسم و اکسپرسیونیسم میشود تابر ما بخردش دنیای درون و نمایش آنرا آشکاره کند» (Globe and Mail, 12février 1997) هنرمندانی که پذیرای ترانسپرسیونیزم شدهاند اینانند: فروریگا Fer Veriga (برزیل)، آیرینا کوپیروا Irina Kupyrova (اوکرایین)،دیانا زویباخ Diana Zwibach(صرب)، تری باو-نورمن TerriBaugh-Norman(آمریکا)، لورنا کلوستربر Lorena Kloosterboer(هلند) النمارلن هامر Ellen Marlen Hamre (نروژ)و شانو Shano(آمریکا). افزون بر اینهنرمندان تنی چند دیکر نیز هم مانند ماری لاشانس نقاش کوبکی خود را ازپیروان این مکتب میشمرند.