سازمان سيا رسوائيهاي تاريخي فراواني را درتاريخچه فعاليتهاي خود مرتكب شده است. يكي از رسوائيهاي سازمان جاسوسيسيا بر ملا شدن طرح تونل زيرزميني برلن بوده است. در سال 1955 سازمانجاسوسي سيا براي آنكه بتواند مكالمات تلفني مركز مخابرات آلمان شرقي وهمچنين مكالمات تلفني مقامات شوروي و ديگر دولتهاي بلوك شرق را با مقاماتآلمان شرقي ضبط كند به كمك سازمان جاسوسي آلمان غربي تونلي به ارتفاع 2متر و عرض يك متر با فاصله 2 متر از سطح زمين از نقطهاي در برلن غربي بهطرف برلن شرقي حفر كرد. (برلن شهري است در آلمان شرقي كه خود به دو قسمتبرلن شرقي و برلن غربي تقسيم ميشود. برلن شرقي متعلق به آلمان شرقي وبرلنغربي متعلق به آلمان غربي بود و تلفنخانه مركزي آلمان شرقي نيز در برلنشرقي در نزديكي برلن غربي واقع شده بود).اين تونل كه حدود يك كيلومتر طولداشت از منطقهاي تحت كنترل آمريكائيان در برلن غربي آغاز ميشد و پس ازعبور از مرز دو شهر به مقر تلفنخانه آلمان شرقي در برلن شرقي ختمميگرديد. در فاصله كمي از دهانه تونل نيز كارگران زيادي مشغول بناي چندساختمان بودند و همين امر كافي بود تا مأموران مرزي آلمان شرقي به عملياتخاكبرداري تونل مظنون نشوند.در داخل تونل، ترانسفورماتورهاي بسيار قوي،گيرندههاي خودكار، دستگاههاي تقويت كننده اصوات تلفني، همراه بادستگاههاي تهويه و تصفيه هوا به طرز ماهرانهاي كارگذاري شده بود. اينسوي تونل در برلن غربي بيش از 400 دستگاه ضبط صوت با سيستم تقويت كنندهصدا قرار داشت و در آن سوي تونل تمام اين تأسيسات به شكلي غير قابل رؤيتتوسط يك رشته سيم به كابل اصلي تلفنخانه وصل شده بود. حفر اين تونل 3 ماهبه طول انجاميد و در حدود يكسال مقامات آمريكايي از اين تونل استفادهميكردند تا مكالمات تلفني و مذاكرات محرمانه ميان افسران روسي و افسران ومقامات آلمان شرقي را ثبت وضبط نمايند. آمريكائيان همچنين در اين فاصلهزماني بخوبي موفق شده بودند مذاكرات تلفني مسكو با مقامات آلمان شرقيپيرامون مسائل گوناگون سياسي، نظامي، اقتصادي و ... را به دست آوردند،ميليونها لغت و كلمه با دقت و نظم ثبت و مرتب ميشد و ترجمه ميگشت و براياستفاده از آنها تلاش لازم به عمل ميآمد.
اما در سال 1956 ماجرايتونل به وسيله يك نفر جاسوس انگليسي كه از آلمان غربي به آلمان شرقيپناهنده شد، فاش گرديد و رسوائي جديدي براي آمريكا به وجود آورد.
افسرانروسي به محض آنكه از اين جريان با خبر شدند به شكافتن دهانه پرداختند ومتعاقباً تونل استخباري آمريكائيها در برابرشان عيان و آشكار شد. شوروي پساز كشف اين شيوه جاسوسي يادداشت اعتراض آميز شديداللحني عليه دولت آمريكاانتشار داد و مطبوعات آلمان شرقي نيز به حمايت از شوروي برخاستند و اينروش جاسوسي را نوعي مداخله در امور داخلي آلمان شرقي اعلام كردند.
مقاماترسمي شوروي سپس از خبرنگاران غربي، توريستها و مردم آلمان شرقي برايبازديد از تونل دعوت بعمل آوردند و راهنماياني را نيز تعيين كردند تاخصوصيات فني شبكه استخباري را براي بازديد كنندگان تشريح كند. در ظرف 2ماه چهل هزار نفر از اين تونل بازديد كردند.
نكته جالب اين واقعهماجراي باريدن اولين برف زمستاني سال 1955 بود. جاسوسان آمريكائي هنگامزمستان دستگاههاي گرم كننده در سراسر تونل نصب كرده بودند و اين امر باعثشده بود بر روي سطح زمين كليه برفها به عرض يك متر و درست در مسير تونل آبشود. مأموران مرزي برلن شرقي مشاهده كردند اولين برف زمستاني در يك مسيرمشخص و مارپيچ سطح زمين و در دو سوي مرز ذوب ميشود اما قبل از آنكهمأمورين بيشتر به اين موضوع ظنين شوند يكي از آمريكائيان اين وضع را ديد وآن را به جاسوسان گزارش داد. جاسوسان نيز ناگزير شدند عليرغم سرما ويخبندان شديد يك سيتسم خنك كننده در هواي زمستاني در داخل تونل برقرارسازند! و به جاسوسي خود در چنين شرايط دشوار ادامه دهند. اين طرح موفق بودو از آن پس بتدريج برف تمامي سطح زمين حتي در مسير تونل را نيز سفيد پوشكرد.
منبع: سازمانهاي جاسوسي دنيا، احمد ساجدي، انتشارات محراب قلم