انستیتو هوور یک مرکز فکری (تینکتنک) وکتابخانهای است در زمینه مسایل جنگ، انقلاب، و صلح که در سال ۱۹۱۹ توسطهربرت هوور در دانشگاه استانفورد تأسیس شد و دارای مجموعة بزرگی است ازاسناد گردآوری شده در زمینه جنگ جهانی اول و دوم و بویژه متمرکز بر رویاهداف و انگیزههای این دو جنگ.
انیستیتو هوور نفوذ زیادی در بینمحافظه کاران و جمهوریخواهان آمریکایی داشته و بر خلاف ادعایمایکلمکفال از اعضای ارشد این موسسه، از بنگاههای دست راستی آمریکابوده و از دیرباز محلی بوده برای تحقیق و پژوهش اعضای عالیرتبه محافظهکاران و تا حدی نیز در تصمصمگیریها تحت تأثیر حزب لیکود اسرائیل بوده، وبرخی از اعضا نیز چنانکه در ادامه مطلب خواهد آمد ارتباطات یا پست و مقامیدر دولت و در میان سایر جمهوریِخواهان حکومتی داشته یا دارند.

در۸ سپتامبر ۲۰۰۷ انیستیتو هوور اعلام کرد که وزیر دفاع سابق دونالدرامسفلد، دعوت این موسسه را برای پیوستن به انیستیتو هوور پذیرفته. یک شخصغیر سیاسی که نقش مهم و کلیدی را در سیاست دولت بوش در عراق بازی میکرد،ژنرال بازنشسته ارتش، و فرمانده ارشد سابق فرماندهی مرکزی آمریکا، جانابیزید بود، که بتازگی به انیستیتو هوور پیوست.

سایر اعضایانستیتو شامل برخی محافظهکاران عالیرتبه مانند کاندولیزا رایس، جرجشولتز، نیوت گینگریچ، توماس ساول، دینش دسوزا، شلبی استیل، ادوین میس وپیت ویلسون میباشند.

تفکرات و خط مشیهای انیستیتو هوور در دو دههگذشته، در اصل از همان اهداف «کمیته جهان آزاد» (ارتقاء دموکراسی، مطلعکردن افکار عمومی از همه تهدیدات نسبت به دموکراسی و مقابله با نفوذآنهایی که در داخل و خارج آمریکا دشمنی خود با نظم دموکراتیک را اعلامکردهاند) نشأت گرفته و پیروی میکند که در سال ۱۹۸۱ «با حمایت گروههاینومحافظهکار» و به ریاست دونالد رامسفلد بوجود آمد «و خود را بعنوانسازمانی متعهد به دفاع از جهان غیرکمونیست «در برابر خطرفزایندهتوتالیتاریسم» میدید. گرایشهای روشنفکرانه و شدیدآ ضدکمونیستی اعضاء آن،«کمیته جهان آزاد» را در کنار گروههای نومحافظه کار بیشماری قرار داد کهقبل و یا بعد از انتخاب شدن رونالد ریگان به ریاست جمهوری، در آمریکاتشکیل شده بود» و «مایکل لدین و برخی از افراد وابسته به انستیتوی هوور کهبرای تغییر رژیم در ایران با جریانات راست اپوزیسیون جمهوری اسلامی همکاریمیکنند، از وابستگان به «کمیته جهان آزاد» و کمیتههای منشعب از آن هستند»