با پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي مردم ايران دربهمن ماه سال 1357 و بروز تحولات انقلابي در ايران، دولت انگليس اقداماتيرا عليه ايرانيان به خصوص دانشجويان ايراني در انگليس انجام داد و سختگيري هايي در اين زمينه آغاز نمود. اين اقدامات منجر به تشديد تنش ها مياندوكشور و برگزاري نخستين تظاهرات مردمي برضد انگليس در اواخر سال 1357 درتهران گرديد. با اخراج گروهي از دانشجويان ايراني از لندن و زنداني شدنشمار ديگري از آنها كه همان سال در مقابل سفارت امريكا در لندن و دراعتراض به دستگيري گروهي از دانشجويان ايران توسط پليس امريكا و در مقابلكاخ سفيد دست به تظاهرات زده بودند، دولت ايران در اين زمينه به مقاماتدولت انگليس رسماٌ اعتراض و هشدار داد كه اين روند در نهايت منجر به تشديدبيشتر تنش ها در مناسبات دو كشور مي گردد. متعاقب اين وضعيت و تشديد تنشها، وزارت خارجه انگليس در نيمه دوم سال 1359 كاردار و ديگر ديپلماتهايسفارت انگليس در تهران بجز يك نفر را به لندن فراخواند و سفارت اين كشوردر ايران را تعطيل اعلام كرد.
در آذر ماه سال 1359 مارگارت تاچر نخستوزير وقت انگليس اعلام داشت: « چندماه است كه چندتن از شهروندان انگليسيدر ايران در بازداشت بسر مي برند. تازمانيكه اين افراد آزاد نشوند دولتانگليس هيچ گونه روابط سياسي با دولت ايران برقرار نخواهد كرد».
دراوايل سال 1360 كاردار وقت انگليس در ايران با جناب آقاي هاشمي رفسنجانيرئيس وقت مجلس شوراي اسلامي ديدار و خواهان گسترش روابط دو كشور شد. رئيسمجلس شوراي اسلامي نيز در پاسخ اظهارداشت: سياست جمهوري اسلامي ايران اينبوده است كه با كشورهايي كه اهداف استعماري و سلطه جويانه ندارند روابطدوستانه داشته باشد. اما انگلستان در قضيه گروگانها امتحان خوبي پس ندادهاست.
اين وضعيت همچنان ادامه يافت و درسال 1365 پس از چندسال تيرگيروابط ميان دوكشور ، خانم تاچر نخست وزير وقت انگليس تغيير رويه داد وخواستار بهبود روابط با ايران شد و اعلام نمود كه انگليس و امريكا معتقدندميان كشورهاي غربي و ايران بايد روابط بهتري برقرار شود. بديهي است كهاينگونه تغيير لحن ها در مواضع غرب دراثر پيروزي هاي رزمندگان ايراناسلامي در جبهه هاي جنگ با عراق ايجاد شد.
درسال 1365 باتعيين سرپرستدفتر حفاظت منافع در دو كشور ايران و انگليس موافقت شد اما با ماجراها وتنش هاي ديگر ازجمله دستگيري «راجر كوپر» به جرم جاسوسي در ايران ودستگيري يكي از ديپلمات هاي ايران در منچستر در 1366 از ورود سرپرست هايمزبور در دو كشور ممانعت بعمل آمد.
درسال 1367 دوكشور بارديگرمذاكراتي را براي بهبود مناسبات دوكشور آغاز كردند و به نتايج رضايت بخشيدست يافتند كه منجر به تبادل هيئت هاي سياسي ميان دو كشور شد. بدنبالبازگشايي سفارت انگليس در تهران در آذرماه سال 1367 وزراي خارجه دوكشورنير باهم مذاكراتي بعمل آوردند كه در نهايت به سفر وزراي خارجه ايران وانگليس به لندن و تهران منتهي شد.
انتشار كتاب توهين آميز آياتشيطاني در اواخر سال 1367 بارديگر منجر به قطع روابط ديپلماتيك ميانانگليس و ايران شد. انگلستان پيشتاز تنش در روابط گردید و كليه ديپلماتهاي خود را از ايران فراخواند و مجلس شوراي اسلامي نيز در اسفند ماه 1367طرح فانوني قطع كامل روابط سياسي با انگليس را تصويب نمود.
درسال1369 رئيس گروه بين پارلماني ايران و انگليس در مجلس انگليس اعلام نمود كهپيشنهاد مربوط به فرستادن يك هيئت پارلماني به ايران مورد استقبال وزيرخارجه وقت انگليس قرار گرفته است. با اختلاف نظرهايي كه ميان دوطرف پيشآمد اين سفر انجام نشد و متعاقباٌ در شهريورماه 1369 دولت انگليس از تلاشهاي ايران و سوريه براي آزادي «برايان كناد» شهروند ايرلندي اين كشور درلبنان ، تشكر كرد. در اقدامي ديگر، در 16 شهريور اين سال «داگلاس هرد»وزيرخارجه وفت انگليس اعلام كرد كه كشور متبوعش خواهان از سرگيري روابط باايران است و درنهايت در5 مهرماه همانسال روابط سياسي دوكشور از سرگرفتهشد.
دولت هاي ايران و انگليس در سال 1371 مذاكراتي را براي ارتقايسطح مناسبات دوكشور به سطح سفير انجام دادند ، ولي تا ارديبهشت سال 1378مناسبات دوكشور در سطح كاردار باقيماند.
با شروع دوره رياست جمهوري -آقاي سيدمحمد خاتمي بعنوان رئيس جمهوري اسلامي ايران در سال 1376 و سپسمذاكرات آقاي خرازي وزير خارجه وقت ايران و رابين كوك وزيرخارجه جديدانگليس روابط دو كشور به سطح سفير ارتقا يافت و از شهريور 1378 دوكشورتوانستند سفراي خود را مبادله نمايند.
اين مناسبات كماكان در سطحسفير در دوره وزارت «جك استراو» نيز ادامه يافت و وي براي مذاكرات در خصوصمسائل دوجانبه و موضوع برنامه هاي هسته اي ايران توانست مجموعاً پنج باربه ايران سفر نمايد و متقابلاً وزير خارحه ايران نيز سه بار به انگليس سفركرد.
در اين مقطع دستگيري آقاي هادي سليمانپور سفير پيشين ايران درآراژانتين موجب حساسيت در روابط شد كه در نهايت دستگاه قضايي و دولتانگليس تصميم به لغو حكم بازداشت وي گرفتند.
حمله يكجانبه آمريكا بهعراق درسال 1381 و همراهي بي قيد و شرط انگليس از سياست هاي جنگي واشنگتنموجب دور تازه اي از تنش در روابط گرديد. حضور نيروهاي انگليسي در جوارمرزهاي جنوبي ايران كه همواره زمينه ساز مشكلات امنيتي بوده ، هنوز موجبنگراني عميق ايران است.
متعاقباً ، مذاكرات درخصوص برنامه هاي صلحآميز هسته اي ايران شروع شد كه بين ايران از يك سو وسه كشور ؛ بريتانيا،فرانسه و آلمان از سوي ديگر انجام شد و سه سال ادامه يافت. اين مذاكراتگرچه در مراحل اوليه و در راستاي اعتمادسازي ميان اين كشورها و ايرانانجام شد و به توافقاتي نيز دست يافت اما باتوجه به ادامه مقاصد آنها برايجلوگيري از پيشرفت فني ايران در حهت غني سازي، از پيشرفت بازماند.
وضعيتمناسبات سياسي ايران و انگليس در دوره رياست جمهوري جناب آقاي دكتر احمدينژاد از مرداد 1384 همچنان ادامه يافته است و دو كشور مناسبات خود را درسطح سفير حفظ كرده اند . اما پيشگامي دولت هاي انگليس و امريكا در اقداماتبرضد ايران در شوراي امنيت سازمان ملل متحد و سنگ اندازي در تحقق حقوقمشروع و قانوني ملت ايران نسبت به دستيابي ايران فن آوري صلح آميز هسته اي، شرايط و اوضاع مناسبات دو كشور را تحت تأثير قرار داده است. دخالتانگلستان در وقایع اخیر تهران نیز باعث تنش هایی در روابط بین این دو کشوردر سال 1388 شده است .به گونه ای که طرفین دو تن از دیپلمات های دیگری رااز کشور های مطبوع خود اخراج کرده اند.
با نگاهی به روابط پرفراز ونشیب دو کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 57 تا کنون نشانگر نوعیروابط سینوسی پرتنش و نبود یک سیر منطقی در کاهش یا افزایش روابط دو جانبهبوده است ،این موضوع ضرورت تعیین راهبردی مشخص برای ایجاد رویه ای خاص درسیاست خارجی ایران برای مراوده یا رویارویی با سیاست های پیچیده بریتانیایی ها آشکار می سازد.