دكتر شريعتي:
اگر قادر نيستي خود را بالا ببري،همانند سيب باش تا با افتادنت انديشه اي را بالا ببري.

مثل لاتيني:
هر قدر آدم بالاتر برود ،سقوطش شديدتر است.

فرانكلين:
اگر مي خواهي رازي را از دشمن پنهان بداري،هرگز آن را براي دوستانت فاش مكن.

يوردالو:
دوست همه كس دوست هيچ كس نيست.

كنفوسيوس:
اگر به راه خطا رفتي از برگشتن نترس.

ناپلئون:
كساني كه بيش از اندازه فكر مي كنند فاقد اراده و تصميم هستند.

ابن سينا:
تجربه بالاتر از علم است.

ارسطو:
تجربه ميوه اي است كه هرگز آن را نمي چينند مگر پس از گنديدن.

سعدي:
انديشه كردن كه چه بگويم به از پشيماني كه چرا گفتم.

ناپلئون:
كم دانستن و پر گفتن مثل نداشتن و خرج كردن است.

سقراط :
اگر خاموش باشي تا به سخنت آرند بهتر كه سخن گويي و خاموشت كنند.

مثل چيني:
هزار بار گوش بده و بيش از يك بار سخن نگو.

افلاطون:
عشق تنها مرضي است كه انسان از آن لذت مي برد.

لاول:
تمسخر ديگران ،سلاح ضعيفان است.

ناپلئون:
هركس به دنبال محال باشد از ممكن هم محروم مي گردد.

بالانش:
اگر هر روز راه را وض كني هرگز به مقصد نخواهي رسيد.

مثل آلماني:
احمق در همه كاري دخالت مي كند به جز كار خود.

مثل چيني:
هر سفر هزار فرسنگي هم با يك گام آغاز مي شود.

كندورسه:
از زندگي خود لذت ببريد بدون آنكه آن را با زندگي ديگران مقايسه كنيد.

اوستين اومالي :
قبل از آنكه كودك را كتك بزنيد يقين پيدا كنيد كه خود سبب خطاي او نبوده ايد.

مثل تازي:
يك روز عاقل به يك عمر احمق مي ارزد.

خواجه نظام الملك:
در دنيا كسي نيست كه وجودش براي كاري به درد نخورد.

اسكندر:
دست مرا ز تابوت بيرون گذاريد تا همه بدانند كه از دنيا چيزي با خود نبردم.

مثل آلماني:
همسايه تان را دوست بداريد ولي ديوار مابين خود را از بين نبريد.

پائولو كوئيلو:
خداوند روي زمين ديوانگي ها را خلق كرد تا خردمندان را شرمنده سازد.

مثل ايراني:
ابر پر صدا بي باران است.

محمد حجاري:
افسوس كه جوان نمي داند و پير نمي تواند.

انديشه ي منفي مغز را مي بندد.

خداوند شبان من است ،من به هيچ چيز محتاج نيستم.

مثل ايتاليايي:
ممكن است گرگ دندانهايش را از دست بدهد اما طبيعتش را از دست نمي دهد.

دكتر شريعتي:
كاش مي شد سرنوشت را از سر نوشت.

انسان مانند رودخانه اي است،هر چه عميق تر باشد آرام تر است.

اميد را از كسي مگيريد، شايد اين تنها چيزي باشد كه او دارد.