108سال با نوبل فیزیک،185 صاحب نوبل فیزیک را بشناسید




خبرگزاری مهر :جایزه نوبل فیزیک همانند نوبل پزشکی از سال 1901 از سوی آکادمی سلطنتیعلوم سوئد به برجسته ترین دانشمندان علم فیزیک اعطا شده است. این جایزهبزرگ علمی در مدت 108 سال به 185 فیزیکدان برحسته دنیا اهدا شده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، برندگان جایزه نوبل فیزیک از سال 1091 تا 2009 به شرح زیر هستند:

1901- ویلهلم کونراد رونتگن از آلمان برای کشف شگفت انگیز پرتوهای "ایکس"

1902- هندریک لورنتز و پیتر زیمن از هلند به خاطر کشف تاثیر مغناطیسم درباره پدیده های رادیواکتیوی

1903-آنتونی هنری بکوره از فرانسه - پیر و ماری کوری از فرانسه/ لهستان به خاطرکشف مهمی که درباره پدبده های رادیواکتیوی و ماده رادیوم انجام دادند

1904- جان ویلیام استروت رایالیگ از انگلیس به خاطر کشف گاز آرگون

1905- فیلیپ ادوارد آنتون فن لینارد از آلمان به خاطر تحقیقاتی که درباره پرتوهای کاتودی انجام داد.

1906- جوزف جان تامسون از انگلیس

1907- آلبرت آبراهام میچلسون از آمریکا برای دستگاههای نوری و طیف سنجهای دقیق

1908- گابریل لیپمن از فرانسه برای کشف متد بازتولید رنگها به طور فوتوگرافی برپایه پدیده تداخل نور

1909- گولیلمو مارکونی از ایتالیا و کارل فردیناند براون از آلمان برای توسعه تلگراف بی سیم

1910- یوهانس دیدریک وان در والس از هلند برای کشف حالت تعادل میان گازها و مایعات (نیروی وان در والس)

1911- ویلهلم وین از آلمان برای کشف قوانینی که پرتوهای گرمایی را تنظیم می کنند

1912- نیلز گوستاو دالن از سوئد

1913- هیک کامرلینگ اونس از هلند برای تحقیقاتی که در عرصه خواص ماده در دمای پایین و تولید هیلم مایع انجام داد.

1914- ماکس فن لائو از آلمان برای کشف تفرق پرتوهای ایکس توسط کریستهالها

1915- ویلیام هنری براگ و ویلیام لارنس براگ از انگلیس برای تجزیه ساحتار بلوری به کمک دستگاههای پرتو ایکس

1916- جایزه ای اعطا نشد

1917- چارلز گلاور برکلا از انگلیس برای کشف خصوصیات پرتوهای ایکس عناصر

1918-مکس کارل ارنست لودویک پلانک از آلمان برای تلاشهایی که در عرصه گسترشفیزیک انجام داد و به خاطر کشف انرژی کوانتومی (ثابت پلانک)

1919- یوهانس استارک از آلمان

1920- چارلز ادوارد گولیام از سوئیس

1921- آلبرت انیشتین آلمان/ سوئیس فیزیکدان برجسته تاریخ برای خدماتی که به فیزیک نظری کرد و به خصوص رای کشف قانون اثر فوتوالکتریک

1922- نیلز هنریک دوید بوهر از دانمارک برای تحقیقات در عرصه ساختار اتمها و پرتوهایی که از آنها ساطع می شود

1923- رابرت اندروز میلیکان از آمریکا

1924- کارل من گئورگ اشیگباهن از سوئد برای کشف طیف سنجی با پرتوهای ایکس

1925- جیمز فرانک و گوستاو لودیک هرتز از آلمان برای کشف قوانینی که برخورد یک الکترون روی یک اتم را تعیین می کنند

1926- ژان باپتیس یری از فرانسه

1927- آرتور هولی کامپتون از آمریکا و چارلز تامسون ریز ویلسون از انگلیس

1928- اون ویلانس ریچاردسون از انگلیس برای کشف پدیده ترمیونیک

1929- لویی- ویکتور پی یر رایموند دو برولی از فرانسه

1930- چاندراسکارا ونکاتا رامان از هند برای کشف اثر گسترش نور

1931- در این سال جایزه ای اعطا نشد

1932- وارنر کارل هایشبرگ از آلمان برای ایجاد مکانیک کوانتومی

1933- اروین اشرودینگر از اتریش و پل آدرین مائوریس دیراک از انگلیس برای کشف اشکال تولیدی جدیدی تئوری اتمی

1934- در این سال جایزه ای اعطا نشد.

1935- جیمز چادویک از انگلیس برای کشف نوترون

1936- ویکتور فرانس هس از تریش برای کشف پرتوهای کیهانی و کارل دیوید اندرسون ازآمریکا برای کشف پوزیترون

1937- کلینتون جوزف دیوسون از آمریکا و جورج پاگت تامسون از انگلیس برای کشف تجربی تفرق الکترونها از کریستالها

1938- انریکو فرمی از ایتالیا برای کشف وجود عناصر جدید رادیواکتیوی و برای ارتباط واکنشهای هسته ای حاصل از نوترونهای آهسته

1939- ارنست اورلاندو لارنس از آمریکا

از 1940 تا 1942 به دلیل جنگ جهانی دوم جایزه ای اعطا نشد

1943- اوتو استرن از آمریکا/ آلمان برای توسعه متد پرتوهای مولکولی

1944- آزیدور آیساک رابی از آمریکا برای متد رزونانس ثبت خواص مغناطیسی هسته های اتمها

1945- ولفگانگ ارنست پائولی از اتریش برای کشف اصل پائولی

1946- پرسی ویلیامز بریجمن از آمریکا برای اختراع دستگاه تولید فشارهای بی نهایت بالا و برای کشف در عرصه فیزیک در فشار بالا

1947- ادوارد ویکتور اپلتون از انگلیس

1948- پاتریک مینارد استوار بلاچت از انگلیس برای کشف در عرصه فیزیک هسته ای و پرتوهای کیهانی

1949- هیدکی یوکاوا از ژاپن به خاطر مطالعات نظری درباره نیروهای هسته ای

1950- سیسل فرانک پاول از انگلیس برای توسعه متد عکسبرداری از فرایندهای هسته ای

1951- جان داگلاس کاک کرافت از انگلیس و ارنست توماس سینتون والتون از ایرلند

1952- فیلیکس بلچ از آمریکا/ سوئیس و ادورار میلز پورسل از آمریکا برای توسعه متدهای جدید در اندازه گیری دقیق مغناطیس هسته ای

1953- فریتس زرنیک از هلند برای توسعه متد کنتراست فازی و به خصوص برای اختراع میکروسکوپ برپایه کنتراست فازی

1954- مکس بورن از انگلیس/ آلمان غربی برای تحقیقات بنیادین در مکانیک کوانتومی و والتر بوث از آلمان غربی برای توسعه متد انطباق

1955-ویلیز ائوجن لامپ از آمریکا برای کشف ساختار پایینی طیف هیدروژن و پلیکارپکوش از آمریکا برای تعیین دقیق لحظه مغناطیسی الکترون

1956- ویلیام برادفورد شاکلی، جان باردین و والتر هاسر براتین از آمریکا برای تحقیقات در عرصه نیمه هادیها و کشف اثر ترانزیستورها

1967- چن نیگ یانگ و شونگ دائو لی از چین

1958- پاول الکسیویچ چرنرکوف، ایلیا فرانک و ایگور یوگنیویچ تام از اتحاد جماهیر شوروی سابق برای کشف اثر چرنکوف
1959- امیلیو جینو سگره از ایتالیا/ آمریکا و اون چمبرلاین از آمریکا برای کشف آنتی پروتونها

1960- دونالد آرتور گلاسر از آمریکا برای اختراع اتاق حباب

1961- رابرت هافستادتر از آمریکا و رودولف لودویک موسبائر از آلمان غربی برای جذب رزونانس پرتوهای گاما

1962- لیو داویدویچ لنداو از اتحاد جماهیر شوروی سابق

1963-ائوجن پل ویگنر از آمریکا/ مجارستان و ماریا جوپرت مایر از آلمان و یوهانسهانس دانیل جنسن از آلمان غربی برای کشف ساختار هسته ای

1964-چارلز هارد تونس از آمریکا، نیکولای گنادیوچ باسوف و الکساندر میخیالوویچپروخوردوف از اتحاد جماهیر شوروی سابق برای کار مهمی که در عرصه الکترونیککوانتومی و توسعه نوسانگرها و تقویت کننده های برپایه اصل میزر- لیزرانجام دادند

1965- سین- ایتیرو توموناگا از ژاپن، ژولین اشوینگرو ریچارد فیلیپس فیمن از آمریکا برای کاری که در عرصه الکترودینامیککوانتومی و نتایج عمیق آن در فیزیک ذرات ابتدایی برجای گذاشت

1966- آلفرد کاستلر از فرانسه

1967- هانس آلبرخ بث از آمریکا برای توسعه تئوری واکنشهای هسته ای و تولید انرژی در ستارگان

1968- لوئیس والتر آلوارز از آمریکا

1969- ماری گلمن از آمریکا

1970-هانس اولوف گوستا آلففن از سوئد برای کشف در عرصه مغناطیس هیدرودینامیک وکاربردهای آن رد فیزیک پلاسما و لوئیس ائوجن فیلیکس نیل از فرانسه برایکشفهای مرتبط با آنتی فرومغناطیس که منجر به توسعه فیزیک حالت جامد شد

1971- دنیس گابور از انگلیس

1972- جان باردین، لئون نیل کوپر و جان رابرت اشریفر از آمریکا برای توسعه تئوری ابر رسانایی

1973- لئو اساکی از ژاپن و ایوار جاویر از آمریکا و برایان دیوید جوزفسون از انگلیس

1974- مارتین رایل و آنتونی هویش از انگلیس برای تحقیق در عرصه فیزیک نجوم رادیویی

1975- ایج نیلز بوهر و بن روی موتلسن از دانمارک و لئو جیمز رایان واتر از آمریکا

1976- بورتون ریشتر و ساموئل چائو چونگ تینک از آمریکا برای کشف ذرات ابتدایی سنگین

1977-فیلیپ وارن اندرسون از آمریکا، نویل فرانسیس موت از انگلیس و جان هاسبروکفن فلک از امریکا برای تحقیقات نظری درباره ساختار الکترونیکی سیستمهایمغناطیسی ناهنجار

1978- پیوتر لئونیدوویچ کاپیستا از اتحادجماهیر شوروی سابق و آرنو آلن پنزیاز و رابرت وودرو ویلسون ازآمریکا برایکشف پرتوهای کیهانی عمق میکروامواج

1979- شلدون لی گلاشو از آمریکا، عبدوس سلام از پاکستان و استون وینبرگ از آمریکا

1980- جیمز واتسون کرونین و وال لاگسجون فیتچ از آمریکا

1981- نیکلاس بلومبرگن و آرتور لئونارد شاولوا از آمریکا برای توسعه طیف سنجی لیزری و کای مان بوری اشیگباهن از سوئد

1982- کنث گدز ویلسون از آمریکا

1983-سوبراهمانیان چاندراسکار از آمریکا/ هند برای مطالعات نظری دربارهفرایندهای فیزیکی که در خصوص منشاء ساختار تکامل ستارگان توضیح می دهد وویلیام آلفرد فوالر از آمریکا

1984- کارلو روبیا از ایتالیا و سیمون وان در میر از هلند

1985- کلاس فن کلیتسزینگ از آلمان غربی برای کشف اثر هال کوانتومی

1986-ارنست روسکا از آلمان غربی برای کار بر روی الکترونیک نوری و طراحی اولینمیکروسکوپ الکترونیکی و گرد بینیگ هنریش روهرر از آلمان غربی برای طراحیمیکروسکوپ اسکنی با اثر تونل

1987- یوهانس گئورگ بدنورزاز آلمان غربی و کارل الکساندر مولر از سوئیس برای کشف ابر رسانای سرامیکی

1988- لئون مکس لیدرمن، ملوین شوارتط و جک اشتاینبرگر از آمریکا

1989-نورمن فاستر رامسی از آمریکا برای اخحتراع متد میدانهای نوسانگرهای مجزا واستفاده از آن در میزر هیدروژنی و دیگر اعتهای اتمی (میزر: تقویت ماکروویوتوسط پخش پرتو تحریک شده) و هانس گئورگ دهملت از آمریکا و ولفگانگ پل ازآلمان غربی

1990- جروم آیزات فرایدمن و هنری وی کندال از آمریکا و ریچارد ادوارد تیلر از کانادا

1991- پی یر- ژیل دو ژنه از فرانسه

1992- ژورژ شارپا از فرانسه

1993-راسل آلن هیولز و جوزف هوتون تیلر از آمریکا برای کشف نوع جدیدی ازاخترنماها این کشف راههای جدیدی را در عرصه مطالعات مربوط به گرانش ارائهکرد.

1994- برترام برکهاوس از کانادا و کلیفورد گلنوود شال

1995- مارتین لویس پرل از آمریکا و فردریک راینز از آمریکا

1996- دیوید موریس لی، داگلاس دین اشروف و رابرت کولمن ریچاردسون از آمریکا

1997- استیون چو از آمریکا، کلاد کوهن تانودی از فرانسه و ویلیام دانیا فیلیپس از آمریکا

1998- رابرت بتس لافلین از آمریکا، هورست لودویک استومر از آلمان و دانیل چی شو از آمریکا

1999- ژراردو هوف و مارتیو ژاستینو گودرفرایدو ویلتمن از هلند برای ساختار کوانتومی فعل وانفعالات الکترونی ضعیف در فیزیک

2000-ژورز ایوانوویچ آلفروف از روسیه و هربرت کرومر از آلمان برای توسعهساختارهای مستقیم نیمه رساناهای استفاده شده در الکترونیک سرعت بالا وبرای کار درباره فناوری اطلاعات و ارتباطات و جک کلیر کیلبای از آمریکابرای اختراع مدارات مجتمع و توسعه فناوری ارتباطات و اطلاعات

2001- اریک آلین کورنل از آمریکا، ولفگانگ کترل از آلمان و کارل ادوین ویمن از آمریکا

2002-ریموند دیویس از آمریکا و ماساتوشی کوشیبا از ژاپن برای شناسایی نوترونهایکیهانی و ریکاردو جاکونی از ایتالیا/ آمریکا برای کشف منابع کیهانیپرتوهای ایکس

2003- الکسی الکسیویچ آبریسکوسوف از آمریکا/ روسیه، ویتالی لازارویچ گینزبورگ از روسیه و آنتومی جیمز لگت از آمریکا/ انگلیس

2004- دیود گراس، هیو دیوید پولیتزر، فرناک ویلچک از آمریکا

2005- روی جی. گلائوبر از آمریکا و جان ال. هال از آمریکا و تئودور ولفگانگ هانش از آلمان

2006- جان کرامول کتر و جورج فیتسجرالد اسموت از آمریکا

2007- آلبرت فرت از فرانسه و پیتر گرانبرگ از آلمان به پاس تحقیقاتی که منجر به کشف مقاومت مغناطیسی قوی شد

2008-یویچیرو نامبو از موسسه انریکو فرمی دانشگاه شیکاگو آمریکا به خاطر کشفمکانیزم شکست خود به خودی تقارن در فیزیک اتمی و ماکوتو کوبیاشی از سازمانبرخورد دهنده انرژی در تی سو کوبا در ژاپن و توشی هیده ماسکوا از موسسهفیزیک نظری در دانشگاه کیوتو ژاپن برای کشف منشا شکست تقارن که توانستموجودیت حداقل سه دسته از کوارک ها را در طبیعت به اثبات برساند

2009-چارلز کائو به خاطر دستاورد بزرگش در استفاده از فیبرها برای ارسال نور بهمنظور ایجاد ارتباطات نوری و ویلارد بویل و جورج اسمیت از لابراتوار بل درایالات متحده آمریکا به دلیل ابداع مدار نیمه رسانای تصویری یا حسگرهایCCD