وُیـِجـِر ( ‎Voyager ) نام دو کاوشگر فضایی است که در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط ناسا برای مطالعه سیارههای منظومه شمسی به فضا پرتاب شد.
نمای ویجر1:

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

کاوشگر های ویجر:
دوکاوشگر ویجر ۱ و ویجر ۲ پیشگام اکتشاف سیارات دوردست منظومه خورشیدی واولین ابزار ساخت بشرهستند که از محدوده منظومه شمسی خارج شده و به فضایژرف ورای آن سفر کردهاند. دادههای بسیار ارزشمندی که این دو کاوشگر درطول ماموریتهای موفقشان در اختیار دانشمندان قرار دادند، باعث گسترش زیاددانش و اطلاعات بشر از ساختار سیارات بزرگ گازی منظومه خورشیدی شدهاست.
ویجر1:
کاوشگر«ویجر ۱» در ۵ دسامبر سال ۱۹۷۷ میلادی توسط ایالات متحده برای کاوش وبررسی دقیق سیارات گازی مشتری، زحل و فضای ژرف فراتر از آنها به فضا پرتابشد.
این کاوشگر در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۹ به نزدیکترین فاصله خود نسبتبه سیاره مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال دادههایی بسیار ارزشمند وبنیادین از این سیاره به زمین، به سوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذر ازاین سیاره در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۰ به ورای منظومه شمسی و فضای بیکران بینستارهای پیش رفت تا سفر بی پایان خود را ادامه دهد.
تصویر ویجر 1 در مدار اورانوس:

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

ویجر 2:
کاوشگر«ویجر ۲» در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۷۷ میلادی برای کاوش و بررسی دقیقتر تمامیسیارات گازی منظومه شمسی از جمله مشتری، زحل، اورانوس و نپتون، به فضاپرتاب شد. پس از گذر از مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۷۹ و ۲۵اوت ۱۹۸۱، در روز ۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ خود را به اورانوس رساند و پس از عبور ازنپتون در ۱۵ اوت سال ۱۹۸۹ همانند ویجر ۱ سفر خود را به سوی ژرفای فضا درپیش گرفت.
اجزا:
1- آنتن فراگیر
2- آشکارساز پرتوهای کیهانی
3- آشکارساز پلاسما
4- دستگاه عکسبرداری (با دوربین زاویه بسته)
5- دستگاه عکسبرداری (با دوربین زاویه باز)
6- طیف سنج فرا بنفش
7- پرتوسنج و طیف سنج فروسرخ
8- فتوپلاریمتر
9- آشکارساز ذرات باردار کم انرژی
10- آنتهای موج پلاسما و رادیو آسترونومی سیارات
11- ژنراتورهای ترمو الکتریکی رادیوایزتوپ
12- مغناطیسسنج
خدمات پروژه ویجر به ستاره شناسی:
کاوشگرهای«ویجر» به بررسی دقیق سیارات گازی، ماه (قمر)های آنها، میدان مغناطیسی وجاذبه آن ، محاسبه دقیق گرانش و همچنین حلقههای زحل و اورانوس پرداختند.
از دیگر ویژگیهای این ماموریت ، کشف ۲۴ ماه برای سیارات گازی بود.
علاوهبر این دانشمندان به یاری دادههای ارسالی این دو کاوشگر، به شواهدی دالبر وجود فعالیتهای آتشفشانی (شبیه ساختارهای زمینی) در یکی از ماههایمشتری به نام «آیو»(Io)، و همچنین آب فشانهای یخی در بزرگترین ماه نپتونیعنی تریتون (Triton) پیبردند.
کشف تعداد زیادی از حفرههای بزرگ کهحاصل برخورد بسیار شدید دنباله دارها و شهاب سنگها بر روی ماههای سیاراتاست، از دیگر اکتشافات این کاوشگرها بود.
دانشمندان با در نظر گرفتندادههای ارسالی توسط ویجرها توانستند جرم و چگالی بیش از ۱۷ ماه (قمر) رامحاسبه نمایند و همچنین ساختارهای بنیادی اجزای تشکیل دهنده جوّ رقیق واسرارآمیز یکی از ماههای زحل به نام تیتان را تعیین نمایند. این دادههاسه دهه بعد در ماموریت فضایی کاسینی- هویگنس تکمیل شد.
این دو کاوشگرهمراه خود ابزارهای بسیار دقیق پژوهشی حمل میکردند. از جمله این ابزارآلات میتوان به ابزاری برای اندازه گیری دقیق میدان الکتریکی (توان یاقدرت،شکل و جهت آن در سیاره)، امواج فرابنفش، امواج مرئی، فروسرخ و امواجرادیویی (در طول موجهای مختلف) که توسط سیارات و ماهها و حلقههایشانتولید میشود اشاره کرد.
از شگفتانگیزترین پدیدههای که در طی اینسفر اکتشافی اتفاق افتاد، ایجاد اختلال در ارتباط بین کاوشگرها و زمین درهنگام عبور این دو فضاپیما از پشت سیارهها است، به عبارت دیگر جوّ سیاراتو برخی از حلقهها مانع از ارسال امواج رادیویی توسط کاوشگرها به زمینبودند.
تصویر ویجر 2 در حال ترک زحل:
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

صدا و تصویر بشر برای موجودات فرا زمینی:
علاوهبر ابزارهای پژوهشی و اندازهگیری، هر دو کاوشگر با خود لوحی از جنس طلاحمل میکنند. در این صفحات مدور فلزی دیجیتالی، مطالب زیر ثبت شدهاست:
1- فرازهایی از تمدن انسان به زبان ریاضی
2- تصویری از دو انسان (زن و مرد) با دستان افراشته به نشانه دوستی
3- نشانی جایگاه زمین در منظومه شمسی و کهکشان راه شیری
پیام هایی از سیاره ای که دیگر نیست:
البتهبه نظر میرسد این کار بیشتر یک اقدام سمبولیک باشد، چرا که با توجه بهاندازه کوچک کاوشگرها در مقایسه با فضای بین ستارهای، بسیار بعید است حتیدر صورت وجود حیات فرازمینی، این دیسکها پیدا شوند. حتی در صورتی کهموجودات فرازمینی این دیسکها را پیدا کنند، با توجه به گذشت زمان زیاد،آنها جنبه تاریخی خواهند داشت و به علاوه ممکن است آنها زمانی پیدا شوندکه دیگر هیچ حیاتی در زمین نباشد.
خداحافظ ویجر مهربان:
فرستنده و گیرندههای رادیویی و همچنین سایر ابزارآلات پژوهشی دو کاوشگر «ویجر» تا سال ۲۰۰۰ میلادی به خوبی فعال بود.
امابه مراتب با زیاد شدن فاصله آنها با سیاره زمین، این امواج باید برایرسیدن به زمین مدت زمان بسیاری را طی کنند. به همین دلیل در طی این فاصلهدچار افت کیفیت میشوند و به صورت پالسهای بسیار ضعیف در زمین دریافتمیشوند.
پیش بینی میشود که کاوشگر ویجر ۱ تا سال ۲۰۱۵ از منطقه تحتجاذبه خورشید (هلیوپوز) خارج شده و سفر خود را در فضای بین ستارهای ادامهدهد. ویجر ۲ نیز در طی سالهای آتی همین مسیر را در پیش خواهد گرفت.دانشمندان تخمین میزنند که نزدیک ترین فاصله مرز خورشیدی (هلیو پوز) تاخورشید (فضای تحت تاثیر خورشید و فضای بین ستارهای) در حدود ۱۵ میلیاردکیلومتر باشد.
دانشمندان امیدوارند پیش از اینکه موتورهای پیشراناین دو کاوشگر ارزشمند برای همیشه در فضای بیکران خاموش گردند، ویجرها بهجایگاهی خاص رسیده باشند.
عکس زمین از دید ویجر 1 از فاصله شش میلیون کیلومتری:

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

موفق باشید پایان....
منبع ویکی پدیا فارسی.