نمایش قسمتهای ناپیدای جهان هستی با کمک عکاسی


دیویدمالین عکاس نجومی و دانشمند انگلیسی معتقد است ابداع عکاسی به دلیل ایجادامکان تصویربرداری از قسمتهایی از جهان که در گذشته امکان مشاهده وارزیابی آن برای انسانها امکان پذیر نبوده باعث تحول علم نجوم شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، درسال 1609 زمانی که گالیله برای اولین بار از میان تلسکوپ دست سازش به جهاننگریست آنچه را دید که در حصار میدان دید چشمهایش قرار داشت. در واقعبسیاری از پدیده ها در علم نجوم تا قبل از تولد و ظهور عکاسی در اواسط قرن19 میلادی قابل بررسی و پردازش نبودند.

با اتصال یک دوربین بهلنزهای یک تلسکوپ، امکان عکاسی از قسمتهایی از جهان هستی به وجود خواهدآمد که در گذشته امکان مشاهده آنها توسط انسان وجود نداشت. سیستمها وتجهیزات عکاسی نسبت به چشمهای انسان از حساسیت بسیار بیشتری برخوردار بودهو نوردهی طولانی مدت می تواند ضعیف ترین نورها در اعماق آسمان شب را بهثبت برساند.

دیوید مالین دانشمند و عکاس نجومی است که در انگلستانمتولد شده اکنون در مرکز رصد تلسکوپ آنجلو در استرالیا به مطالعه و عکاسیاز جهان هستی می پردازد. وی طی دوره های تحقیقاتی خود موفق به کشف دوکهکشان جدید به نامهای حفره مالین و مالین 1 که نسبت به کهکشان راه شیریبسیار بزرگتر به نظر می رسند، شده است.

به گفته وی عکاسی یکی ازمهمترین پیشرفتهایی است که در علم نجوم به وجود آمده است. این پدیده درواقع نجوم را متحول ساخته و اکنون با دیجیتالی شدن این ابزار امکان مشاهدهجهان های ناشناخته بیشتری به وجود آمده است. مجموعه آثار عکاسی مالین درقالب کتابی با عنوان " تابش باستانی: پرتره ای از کائنات" منتشر شده است.تصاویر این کتاب با استفاده از تکنیک قدیمی عکاسی - صفحات شیشه ای قدیمیکه توسط محلولهای فوق حساس پوشش داده شده اند - به ثبت رسیده اند. اینتصاویر در واقع به اسم تحقیقات علمی به ثبت رسید اند اما به خاطر جاذبهزیبا شناختی برای انتشار در این کتاب انتخاب شده اند.



تصویرفوق که بخشی از این کتاب زیبا را تشکیل می دهد تصویری از سحابی سر اسب وغبارها و گازهای سرگردان در سحابی اوریون است. به گفته مالین قسمتهای تیرهدر این تصویر جایی است که ستاره های جدید متولد می شوند. به گفته وی درعکاسی نجومی امکان انتخاب نورپردازی و یا چیدمان مجدد عناصر سوژه وجودندارد بلکه نحوه بیان تصویر با عواملی مانند کادربندی، نمایش عناصر سوژه وتنالیته رنگ و نور در ارتباط است. در واقع عکاسی نجومی یافتن راهی استبرای ثبت تصویری در بهترین شرایط نوری.

هنگام نوردهی طولانی مدت،ستاره ها به دلیل حرکت زمین از خود دنباله ای به جا می گذارند به منظوردقیق بودن تصاویر لنز دوربین باید با دقتی بالا و در مسیر حرکت ستاره آنرا تعقیب کند. فناوری دیجیتال می تواند این عمل را به صورت خودکار انجامدهد.

در زمانهای قدیم برای ثبت چنین تصاویری اخترشناس باید برایساعتها از میان عدسی به ستاره خیره می شد تا بتواند وضوح تصویر را ثابتنگاه دارد. به گفته مالین تصاویر به ثبت رسیده و منتشر شده در کتابش درواقع ادای دینی به این شیوه طاقت فرسای عکاسی است زیرا تمامی تصاویر اینکتاب به همین شیوه و قبل از ظهور فناوری دیجیتال ثبت رسیده اند.

درتصویر کهکشان آندرومدا که به همین شیوه به ثبت رسیده است، می توان جسمیکروی و درخشان را مشاهده کرد که توسط غبار محاصره شده است. این کهکشانتوسط آل صوفی اخترشناس ایرانی در سال 964 میلادی کشف شده است و شباهتبسیار زیادی به کهکشان راه شیری دارد.

به گفته مالین انسان پس ازبه وجود آمدن، نگاه کردن به آسمان را آغاز کرد و پس از ابداع تلسکوپ، بینشوی نسبت به جایی که در آن زندگی می کرد متحول شد. شاید طی هزار سال آیندهنیز فردی فناوری جدید تری را ارائه کرده و به همان جهان مشابه با شیوه ایکاملا متفاوت نگاه کند. بر اساس گزارش ایندیپندنت، مالین معتقد است باوجود وسعت جهان و کهکشانهایی با 45 میلیون سال نوری فاصله، کوچکترین شبههای در باره ناچیز بودن انسان در برابر کائنات باقی نخواهد ماند.