[JUSTIFY]يكي از نتايج اصل هم ارزي جرمو انرژي اين است كه اين دو ميتوانند به يكديگر تبديل شوند. مشاهده تجربياين مسئله در فرايندهاي مختلف مانند اثر فوتوالكتريك، اثر كامپتون، پديدهتوليد زوج و … انجام شده است. در پديده توليد زوج تابش الكترومغناطيسي درمجاورت يك هسته سنگين به دو ذره الكترون و پوزيترون واپاشيده ميشود، اماپوزيترون نميتواند طول عمر زيادي داشته باشد، چون فضا پر از الكترون است،لذا پوزيترون بعد از مدت كوتاهي از توليد شدن با يك الكترون تركيب شده واز بين ميرود و به جاي آن فوتون يا تابش الكترومغناطيسي ايجاد ميشود كهبه اين پديده نابودي زوج ميگويند.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]شرايط اوليه نابودي زوج[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]نابوديزوجهاي ذره و پادذره و همراه با آن آفرينش فوتونها، عمل عكس توليد زوجاست. نابودي ماده و آفرينش انرژي الكترومغناطيسي را براي حالتي در نظرميگيريم كه الكترون و پوزيترون نزديك به هم و اساسا ساكن باشند. در آغازاندازه حركت خطي كل اين دو ذره صفر است، بنابراين وقتي اين دو ذره به همميپيوندند و نابود ميشوند، يك تك فوتون نميتواند آفريده شود، زيرا اينعمل باعث نقض قانون بقاي اندازه حركت خطي ميشود، ولي اگر دو فوتون آفريدهشوند كه با اندازه حركتهاي مساوي و در جهتهاي مخالف حركت كنند، اندازهحركت خطي ميتواند پايسته بماند.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]چنين زوجفوتونهايي داراي فركانس ها و انرژيهاي يكسان هستند. در واقع ميتوان گفتكه سه يا چند فوتون ميتوانند آفريده شوند، ولي با احتمال به مراتب كمتراز آفرينش دو فوتون. همين طور، وقتي چندين زوج الكترون و پوزيترون درنزديكي يك هسته سنگين نابود ميشوند، تعداد كمي از اين نابوديها يك تكفوتون توليد خواهند كرد.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]سرنوشت نهايي پوزيترون[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]سرنوشتنهايي پوزيترون ها بعد از توليد در پديده توليد زوج، نابودي است. وقتي كهيك پوزيترون با انرژي بالا ظاهر ميشود، هنگام عبور از ماده، در اثربرخوردها، انرژي جنبشي خود را از دست ميدهد و سرانجام با سرعت پايين حركتميكند. آنگاه اين پوزيترون با يك الكترون تركيب ميشود و تشكيل يك دستگاهمقيد به نام پوزيترونيوم ميدهد كه خيلي سريع (در مدت 10- ^ 10 ثانيه) بهدو فوتون با انرژي مساوي واپاشيده ميشود.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]ازاين رو، مرگ يك پوزيترون با ظهور دو كوانتوم نابودي يا دو فوتون، كه انرژيهريك 0.51 ميليون الكترون ولت است، خبر داده ميشود. قابليت فنا شدنپوزيترونها به دليل ناپايداري ذاتي نيست، بلكه به خاطر احتمال زياد برخوردآنها و نابوديهاي بعدي با الكترونهاست.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]جهان فرضي[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]درجهاني كه ما در آن زندگي ميكنيم، كثرت تعداد الكترون، پروتون و نوترون(در حالت كلي ذره) برقرار است، بنابراين زماني كه پادذرههاي اين ذرات خلقميشوند، بلافاصله طي فرايندهايي نابود ميشوند، اما ميتوان فرض كرد كهبخشي از جهان وجود دارد كه در آن تعداد پوزيترون، پادپروتون، پادنوترون(در حالت كلي پادذره) زياد است. هرچند اين امر در حال حاضر فقط در حد يكحدس و گمان است.[/JUSTIFY]
[JUSTIFY]منبع : [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید][/JUSTIFY]