سال ۱۳۷۲ در اردبیل چه گذشت؟

ماجرای پرونده نفت اردبیل، پس ازمناظره احمدینژاد و کروبی یک بار دیگر بر سر زبانها افتاد. قضیه ۳۰۰میلیارد تومان پول گمشده در شهرداری تهران در زمان احمدینژاد نیز پرسشبعدی مهدی کروبی بود. نگاهی داریم به این دو پرونده.
سال ۱۳۷۲ اولینسال از دومین دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی بود. محمود احمدینژاد کهتا آن زمان فرماندار ماکو و خوی بود به سمت اولین استاندار استان تازهتاسیس اردبیل انتخاب شد و تا پایان عمر دولت رفسنجانی در سال ۱۳۷۶ این سمترا حفظ کرد. دوره دوم دولت هاشمی رفسنجانی، دوره تغییرات گسترده مدیریتیبود و بسیاری از همفکران وی در همین دوره بود که از او جدا شدند. امااحمدینژاد تا پایان عمر دولت ششم در خدمت این دولت باقی ماند.احمدینژاد در جریان زلزله اردبیل در سال ۱۳۷۵ به خاطر بازسازی سریع مناطقزلزلهزده مورد تقدیر هاشمی رفسنجانی قرار گرفت و عنوان استاندار برگزیدهسال را کسب کرد.



صادق محصولی از یاران دیرین احمدینژاددر دانشگاه علم و صنعت که در زمان جنگ و هنگامی که احمدینژاد فرماندارماکو بود، فرمانداری ارومیه را اداره میکرد، پس از پایان جنگ به کارهایاقتصادی از جمله ساخت و ساز مسکن روی آورد. گفته میشود وی یکی از کسانیبود که در وارد کردن سپاه پاسداران به فعالیتهای اقتصادی نقش به سزاییداشت.



زمانی که احمدینژاد به استانداری اردبیل رسید،صادق محصولی هنوز وارد کارهای بزرگ اقتصادی نشده بود تا اینکه ماجرایمزایده سوآپ نفتی نخجوان پیش آمد. سوآپ، قراردادی است که مطابق آن به جایآنکه نفت از جنوب کشور با هزینه فراوان به شمال ارسال شود، سوخت مورد نیازشمال از کشورهای همسایه خریداری شده و مابهازای آن، نفت در جنوب صادرمیشود. در زمان استانداری احمدینژاد، صادق محصولی یکی از یاران دیرین اوو عضو حلقه معروف به حلقه ارومیه (مجتبی ثمره هاشمی، اسفندیار رحیم مشایی،پرویز فتاح، محمود احمدینژاد و صادق محصولی) برنده مزایده سواپ نفتینخجوان شد.



اسماعیل گرامی مقدم نماینده مجلس هفتم درمورد این مزایده چنین میگوید: «آقای احمدینژاد به عنوان استاندار اردبیلکمک غیرقانونی کرده بودند در این که مزایده سوآپ به اسم آقای محصولی ودوستانشان دربیاید و از منافعی که آنجا دارند بیشترین بهرهبرداری راداشته باشند. در آن زمان آقای صادق محصولی یک سپاهی بودند که هیچ چیزنداشتند و با رانت آقای احمدینژاد به این ثروت رسیدند که ایشان چهار سالپیش خودشان گفتند قیمت خانهای که مینشینند ۱۰ میلیارد تومان است و حالامعلوم نیست قیمت آن خانه با این افزایش قیمت ملک در تهران به چقدر رسیده.ولی در مورد جزئیات بیشتر این پرونده به نظرم میرسد که دو نفر کاملا درجریان این پرونده به صورت ریز هستند. یکی آقای یونسی وزیر اطلاعات سابق ویکی آقای موسوی لاری وزیر کشور سابق».



دراردیبهشت ۱۳۸۲ پس از تحریم انتخابات دومین دور شوراها توسط قشرهای وسیعیاز مردم و پیروزی گروه اصولگرای ائتلاف آبادگران در این انتخابات، محموداحمدینژاد از سوی شورای شهر تهران به سمت شهردار تهران برگزیده شد. موسویلاری وزیر وقت کشور اما به دلیل پرونده مفتوحه قرارداد نفتی اردبیل کهمحمود احمدینژاد از متهمان اصلی آن است، از امضای حکم شهرداری وی خودداریکرد.



اسماعیل گرامی مقدم که آن زمان مدیرکل پارلمانیوزارت کشور بود، این ماجرا را اینگونه روایت میکند: «فشارهای زیاد برخیاز هواداران آقای احمدینژاد در مجلس و افراد دیگری حتا آقای ناطق نوری کهامروز ایشان هم از تیررس حملات آقای احمدینژاد و اتهاماتی که واردمیکند فاصله ندارد و میبینیم که امروز به جایی رسیده که اتهاماتی هم بهایشان وارد کردند، این مجموعهفشارها باعث شد که آقای موسوی لاری حکمایشان را امضا بکند. ولی من خاطرم هست که حدود چهل و پنج روز حکم ایشان بهحالت تعلیق درآمده بود».



البته صادق محصولی یار دیریناحمدینژاد و کسی که ثروتش مدیون تلاشهای احمدینژاد است نیز در این میانساکت ننشست و باجناق خود علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه دولت هاشمی رابرای پادرمیانی نزد وزیر کشور وقت فرستاد. علاوه بر این فشارها، جناحاصولگرا ادعا میکرد که چون اصلاحطلبان نتوانستهاند در انتخابات شورایشهر برنده شوند، از امضای حکم شهرداری احمدینژاد خودداری میکنند. مجموعهاین فشارها باعث شد تا پس از ۴۵ روز، موسوی لاری وزیر کشور خاتمی حکمشهرداری محمود احمدینژاد را امضا کند.



گرامی مقدممیگوید از آنجایی که صادق محصولی ثروتش را مدیون احمدینژاد است، درماجرای شهردار شدن او و نیز بعدتر در انتخابات دور نهم ریاست جمهوری بهنحوی در صدد ادای دین برآمد. وی از یک مافیای اقتصادی- سیاسی نام برده ومیگوید: «عامل تخلفاتی که در اردبیل صورت گرفته شخص آقای احمدینژاد بودهو ایشان در پولدارشدن صادق محصولی نقش اصلی را دارد. اینها یک تیم هستند،احمدینژاد، محصولی، آقای علیآبادی. اینها تیمی هستند که با همدیگر کارمیکنند و یک باند سیاسیـ اقتصادی هستند. امروز در در و دیوار این کشورنشان داده میشود که چقدر هزینهی تبلیغات آقای احمدینژاد بالاست و اینهزینه را هم صادق محصولی و علیآبادی میدهند. اینها مافیای اقتصادی وپشتوانههای آقای احمدینژاد هستند و خودش میآید میگوید من هیچی ندارم،در حالی که داریم میبینیم چه وضعی در تبلیغات ایشان وجود دارد. آقایاحمدینژاد آیا نمیخواهد از رانت آقای محصولی دوباره در قوه مجریه بهقدرت برسد؟ و در حقیقت خوشخدمتیای که آقای احمدینژاد برای پولدارشدنایشان در آن دوره کرده، ایشان هم بخواهد در این دوره آن را جبران بکند».



پروندهنفت اردبیل هماکنون در حراست وزرات کشور و وزرات اطلاعات مفتوح است و بهگفتهی گرامیمقدم هیچکس جرات پیگیری آن را ندارد. اما مهدی کروبی نامزدریاست جمهوری قول داده که پس از انتخابات و صرف نظر از نتیجهی آن، اینپرونده را در روزنامه اعتماد ملی منتشر کند.



ماجرای ۳۰۰ میلیارد تومان گمشده در شهرداری تهران


یکیدیگر از پرسشهای مهدی کروبی در مناظرهاش با احمدینژاد، قضیه ۳۰۰میلیارد تومان پول گمشده در شهرداری تهران در زمان زمامداری وی بود کهالبته احمدینژاد به این پرسش نیز پاسخی نداد.
سومین دور انتخاباتشورای شهر که یک سال پس از نشستن احمدینژاد بر صندلی ریاست جمهوری برگزارشد، تبدیل به محلی برای فاش شدن تخلفات مالی شهرداری تهران در زمان محموداحمدینژاد شد. اولین گزارش تخلف در مورد ۳۰۰ میلیارد تومان هزینه فاقداسناد مالی، از سوی نادر شریعتمداری، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه شورایدوم شهر تهران مطرح شد. همزمان برخی از نمایندگان مجلس هفتم از جمله اکبراعلمی و اسماعیل گرامی مقدم طرح تحقیق و تفحص از شهرداری تهران را ارائهکردند.



گرامی مقدم در این باره چنین میگوید: «آن موقعخود من و آقای اکبر اعلمی طرح تحقیق و تفحص از سیصد میلیارد تومان شهرداریتهران را ارائه کردیم که دو مرتبه هم موفق شدیم رای کمیسیون عمران را دراین خصوص بگیریم. ولی متاسفانه همین فشارها و اعمال نفوذی که آقای حدادعادل هم داشت، منجر به این شد که در صحن علنی رای نیاورد».



اسماعیلگرامی مقدم معتقد است هرچند هیچگونه مدرک و سندی در مورد این ۳۰۰ میلیاردتومان از سوی آقای احمدینژاد ارائه نشده، اما برای همگان روشن است که اینپول به کجا رفته است: «سیصد میلیارد تومان منابع شهرداری است که جذب شده،اما هزینهکرد و مصرف آن روشن نیست و هیچ گونه مدرک و سندی در این خصوص ازسوی شهرداری سابق ارائه نشد. در حقیقت ما در شهرداری تهران سیصد میلیاردتومان کسری مالی داریم که معلوم نیست که کجا رفته است. البته انتخاباتدوره گذشتهی آقای احمدینژاد، وامهایی که از طرف صندوق انصارالمجاهدینبه معلمها داده میشد و هزینههای بسیار زیادی که در مراسمهای مختلفانجام میشد، معلوم است که از این پول بوده است. چون متولی آن مصرفهاآقای احمدینژاد بوده، ولی هیچ گونه فاکتور و اسناد مالی برای مصرف اینسیصد میلیارد تومان وجود ندارد و در طرح تحقیق و تفحص هم وقتی که ما بهکمیسیون عمران دعوتشان کردیم، هیچ گونه مدرکی ارائه ندادند. ولی کاملاروشن و واضح است که سیصد میلیارد تومان به حساب شهرداری تهران آمده است».



مهدیچمران، رئیس شورای شهر تهران بارها درباره هزینههای فاقد سند شهرداری،مورد سوال خبرنگاران قرار گرفت و بدون اینکه آنها را قانع کند به دفاع ازعملکرد دوران مدیریت محمود احمدی نژاد پرداخت. چمران میگوید ’’هزینه هایفاقد‘‘ در شهرداری یک اصطلاح است و در مورد هزینه هایی به کار می رود کهدر برنامه پیش بینی نشده یا فراتر از برنامه است. چمران در این مورد بهخبرنگار ایلنا گفت: «وقتی از کلمه ’’فاقد سند‘‘ استفاده می شود، این تصوربه ذهن متبادر می شود که هزینه ها فاقد سند است. واژه ’’فاقد‘‘ را از ذهنپاک کنید و به جای آن لفظ ’’فراتر‘‘ یا ’’خارج از برنامه‘‘ را بنشانید».



حمزهشکیب، عضو دیگر شورای شهر نیز به ایلنا گفت: «شهرداری حق دارد ۱۰درصد ازبودجه را در پروژهها جابه جا کند، بدون آنکه نیاز به سند داشته باشد. اینرسمی قدیمی در شهرداری است و به معنای نبود پول نیست، بلکه شهردار ازاختیارات خود برای جابه جایی بودجه در پروژه ها استفاده کرده است».


محموداحمدینژاد در مناظرهاش با مهدی کروبی هربار که با پرسش در مورد ۳۰۰میلیارد تومان گمشده در شهرداری روبرو میشد، از کروبی ماجرای ۳۰۰ میلیونیرا میپرسید که شهرام جزایری قبل از متهم شدنش به فساد مالی و زمانی که یکشهروند عادی بود، برای مصارف خیریه به کروبی داده بوده است. در حقیقتاحمدینژاد در مقابل سوال کروبی که مربوط به اموال دولتی است، سوالی را ازاو مطرح میکند که ارتباطی با اموال دولتی ندارد و هزاربرابر کوچکتر ازمبلغ گمشده در شهرداری تهران است.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]