لباسعروسی، لباسی بی نظیر و منحصر به فردی است. در کنار تولد و مراسم تدفین،ازدواج یکی از سه موقعیت مهم و عظیم در زندگی هر شخص است و تنها موردی استکه شخص در تعیین چگونگی آن و عظمت و شکوه برگزاری آن، نقش اصلی را برعهدهدارد. این روز برای عروس، بیشتر از آنچه که برای داماد مهم است، دارایاهمیت است و روز بزرگ زندگی او محسوب می شود. در سرتاسر تاریخ، زنانهمواره تلاش می کردند تا لباس عروسی خاصی داشته باشند که با موقعیت و فضایجشن و شادی مناسب باشد و باعث بشود تا عروس زیبا را زیباتر از آنچه هست،نشان بدهد و عروسی که چندان زیبا نیست، حداقل عالی و با شکوه به نظر برسد
لباس عروس، نشانه ای از ملیت

درقرون وسطی، ازدواج بیشتر از پیوند میان دو نفر اهمیت داشت و در بسیاریموارد اتحاد و پیوند بین دو خانواده، دو تجارت و حرفه و حتی اتحاد بین دوکشور به شمار می آمد. بنابراین عروس باید به شکلی لباسی می پوشید که بهبهترین شکلی معرف خانواده او باشد؛ لباس او تنها معرف شخص او نبود. در آنزمان ازدواج های سلطنتی دارای اهمیت سیاسی بسیاری بود و برای ایجاد اتحادو پیمانی محکم بین دو کشور انجام می شد، بنابراین لازم بود تا عروس جوانعالی و باشکوه به نظر برسد تا اعتبار و حیثیت کشور خود را تقویت کند و بانشان دادن ثروت و توانگری ملت خود، بر کشور داماد تاثیر بگذارد. جواهراتعروس هم به عنوان بخشی از جهیزیه او، مورد توجه و بحث قرار می گرفت.

خانوادههای سلطنتی و ثروتمند از عالی تری پارچه هایی که ممکن بود، استفاده میکردند و گران ترین پارچه ها از قبیل مخمل، ابریشم و حریر گلدار، اطلس، خزو پارچه های بافته شده از نخ های طلا و نقره را به کار می بردند. در آنزمان که پارچه ها با دست ریسیده می شد، بافته می شد و خشک می شد، و درنتیجه استفاده اقتصادی و صرفه جویانه از پارچه معمول بود؛ دامن ها را بهشکل جمع، بزرگ و پف کرده درست می کردند، طول آستین ها تا زمین ادامه داشتو دنباله دامن در پشت لباس به طول چند متر کشیده می شد.


رنگهای استفاده شده هم گرانبها و با شکوه بود؛ تنها افراد ثروتمند قادر بودندرنگهای گران قیمتی همچون قرمز، ارغوانی و مشکی را تهیه کنند، زیرا اینرنگها بسیار سخت تر از رنگ هایی که از رنگ های گیاهی طبیعی به دست می آمد،تهیه می شد. علاوه براین، لباس عروس با جواهرات قیمتی از قبیل الماس،یاقوت سرخ، یاقوت کبود، زمرد و مروارید تزئین می شد. بنابراین عروس درلباس خود در برابر تابش آفتاب می درخشید. گاهی اوقات لباس عروس چنان باجواهرات پوشیده می شد، به طوری که پارچه لباس در زیر آنها پنهان می شد؛ درقرن پانزدهم زمانی که شاهزاده مارگارت در انگلستان ازدواج کرد، لباس او بهحدی سنگین بود که نمی توانست حرکت کند و به کمک دو نفر به کلیسا برده شد!

پیراهن سفید عروسی

دردوران باستان عروس ها برای نشان دادن شادی خود، از رنگ های شاد و روشنبرای لباس عروس استفاده می کردند. رنگ سفید مدتی طولانی است که به عنوانرنگی سنتی و رایج برای پیراهن عروس پذیرفته شده است، اما پیراهن عروسهمیشه به رنگ سفید نبوده است.

رسم پوشیدن لباس عروس به رنگ سفید،به دوران ملکه ویکتوریا برمی گردد. پیش از آن عروس ها، بسته به موقعیتاجتماعی خود، انواع متنوعی از رنگ ها و مواد را برای لباس عروس انتخاب میکردند. در آن روزگار رنگ سفید نشانه پاکی و عفت نبود، بلکه رنگ آبی دارایاین معنا بود. در حقیقت بسیاری از زنان به همین دلیل رنگ آبی را برای لباسعروسی خود انتخاب می کردند. از طرفی رنگ سفید نشانه ثروت و توانگری بود.

ازدواجملکه ویکتوریا با پسر عموی خود شاهزاده آلبرت در سال 1840، بیشترین تاثیررا بر مراسم عروسی گذاشت. ملکه ویکتوریا نخستین فرد سلطنتی نبود که پیراهنعروس سفید رنگ پوشید، اما نخستین فرد در دوره مدرن بود. رنگ سفید، رنگمرسوم برای مراسم سوگواری سلطنتی بود و اگرچه همیشه به این عنوان استفادهنمی شد، اما به عنوان رنگی مناسب برای مراسم عروسی شاهانه هم محسوب نمیشد. ملکه و یکتوریا با ازدواج در لباسی سفید، چرخ ها را به حرکت درآورد.

رنگسفید عموما برای لباس عروسی انتخاب نمی شد و لباس ویکتوریا باعث شگفتی شد.البته این لباس، غافلگیری ناخوشایندی نبود، زیرا به زودی زنان در سرتاسراروپا و آمریکا از لباس های سفید برای عروسی خود استفاده کردند. اگرچهعروس هایی هم وجود داشتند که همچنان در لباس هایی به رنگهای دیگر ازدواجمی کردند؛ اما رنگ سفید به عنوان رنگی مناسب و عالی برای لباس عروس تعیینشده بود و از آن زمان تا کنون ادامه یافته است. در حقیقت بسیار نادر استکه عروسی در لباسی به رنگی غیر از سفید ازدواج کند. در کتابی مربوط بهبانوان، در سال 1849 این جمله چاپ شد:« بر اساس رسم و سنت و عرف، از چندینسال قبل رنگ سفید به عنوان مناسب ترین رنگ برای لباس عروسی انتخاب شدهاست. این رنگ نمادی از پاکی و خلوص و عفت دخترانه است و نشانه ای از قلبسالم و دست نخورده ای است که به همسر آینده خود تقدیم می کند.»

باظهور فروشگاه های بزرگ در دهه1890، تقریبا هر زنی می توانست رویای خود رابرای ازدواج در لباس عروسی جدید و نو تحقق ببخشد. لباس سفید مورد پسندعموم مردم واقع شد و رواج یافت. درسال 1890، در یک ژورنال بانوان نوشته شدکه:« از سال های بسیار قدیم که نمی توان آغاز آن را به خاطر آورد، لباسعروسی خانم ها سفید بوده است.»
اگرچه این جمله نادرست بود، اما عمقپذیرش این مطلب را نشان می داد که لباس عروس باید به رنگ سفید باشد. اگرچهرنگ سفید رایج و مرسوم شد، اما بعضی از عروس ها پیراهن هایی را می پوشیدندکه دارای کاربرد بیشتری بود و می توانستند بعد از مراسم عروسی هم از آنهااستفاده کنند. از آنجایی که لباس عروسی تا حد زیادی به مد زمان خود شباهتداشت و به آن نزدیک بود، تنها با تغییرات اندکی می شد تا پیراهنی را برایپوشیدن مجدد آماده کرد.


اعتقادی قدیمی درباره رنگهای مختلف لباس عروس

یکشعر قدیمی درباره اینکه چگونه رنگ لباس عروسی شما، بر آینده شما تاثیر میگذارد می گوید:« ازدواج درلباس سفید یعنی بسیار خوب و صحیح انتخاب کردهاید؛ ازدواج در رنگ خاکستری یعنی به راه دوری خواهید رفت؛ ازدواج در رنگسیاه، شما آرزو خواهید کرد که بازگردید؛ ازدواج در رنگ قرمز، شما آرزویمرگ خواهید کرد؛ ازدواج در رنگ آبی، یعنی شما همواره خالص، پابرجا وراستگو خواهید بود؛ ازدواج در رنگ سبز یعنی شما از دیده شدن خجالت میکشید؛ ازدواج در رنگ زرد، یعنی شما از مرد خود خجالت می کشید؛ ازدواج دررنگ قهوه ای یعنی شما در خارج شهر زندگی خواهید کرد و ازدواج در رنگ صورتییعنی روح شما غرق خواهد شد.»


تاثیر جنگ جهانی بر لباس عروس

درتمام دوره ها، عروس ها سعی می کنند تا به شکلی لباس بپوشند که مناسبموقعیت اجتماعی آنها باشد و همیشه تا حد امکان متناسب با مد باشد و برایتهیه آن از زیباترین، بهترین و گرانبهاترین موادی که توانایی فراهم کردنآن را دارند، استفاده بشود. میزان و کیفیت موادی که درتهیه لباس عروس بهکار می رود، انعکاس ثروت و موقعیت اجتماعی عروس است.
مدها و مدل هایلباس در دوره ادوارد هفتم، روز به روزتجملی تری و پرخرج تر می شد، تا باآغاز فاجعه جنگ جهانی اول، این روند متوقف شد و سبک لباس ها ساده تر شد.همچنین با انعکاس تغییر نقش زنان در جامعه، دامن لباس ها کوتاه تر شد.کوکو شانل نیروی قدرتمندی در تغییر فشن زنان بود و نخستین کسی بود که دردهه 1920، رسما لباس عروسی کوتاه را معرفی کرد. این لباس، پیراهن سفیدی تازانو بود با یک دنباله بلند. این رنگ سفید سیمانی به عنوان رنگ جهانی وهمگانی لباس عروس مورد توجه قرار گرفت.


در زمان جنگ جهانیدوم بسیاری از عروس ها احساس کردند که ازدواج در لباس سفیدی مجلل، شایستهنیست، بنابراین لباس های ساده ای را برای مراسم عروسی خود انتخاب میکردند. در زمان جنگ جهانی دوم زنان وظیفه خود دیدند تا مراسم ازدواج سنتیرا ترک کنند، اگرچه اکثر عروس ها ممکن بود تنها چند هفته یا حتی چند روز،پس از مراسم نامزدی خود عروسی کنند. در نتیجه آنها زمان کافی برای یافتنلباس عروس مناسب نداشتند، بنابراین باید بهترین لباس خود را برای این کارانتخاب می کردند. اگر عروسی می خواست که حتما لباس عروس سفید داشته باشد،می توانست آن را برای مراسم، قرض بگیرد یا اجاره کند. اگر عروس و داماد هردو در جنگ شرکت داشتند، در اونیفورم های نظامی خود ازدواج می کردند.


پساز جنگ جهانی، یک دوره پر رونق و مرفه آغاز شد و این موضوع در لباس هایعروسی هم منعکس شد. لباس های بلند سفید عروسی رسمی، مجددا رایج شد و به مدبازگشت. رنگ مایه های سفید مانند کرم، زرد بسیار کم رنگ و عاجی رنگ، همگیبه عنوان رنگ لباس عروس قابل قبول بود؛ در حالی که رنگ های روشنی از قبیلآبی، سبز یا صورتی کمتر استفاده می شد؛ ازدواج در لباس سیاه رنگ، نشانهبدبختی و بخت بد محسوب می شد.


لباس عروس در قرن جدید

مرکز توجه لباس های عروس از دهه 1950 تغییر کرد. امروزه بیشتر ازهمه، تاکید بر روی شخصیت خود عروس است.

درحال حاضر عروس ها می توانند تقریبا ازهر مدل و سبک لباسی برای مراسمازدواج خود استفاده کنند، یک پیراهن طراحی شده بسیار تزئین شده و مجلل یاحتی یک پیراهن ساده غیر رسمی. هر سبکی که عروس انتخاب کند تا زیباتر بهنظر برسد، قابل قبول است.

بنابراین شما می توانید هر رنگی رابرای ازدواج خود انتخاب کنید، اما حداقل حالا اندکی درباره سابقه وتاریخچه استفاده از لباس عروسی سفید آگاهی پیدا کرده ای



[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]