يك جامعهشناس معتقداست: مردم بايد فرصت كنند نظرشان را درباره برنامههاي تلويزيوني بيانكنند؛ اگر مردم بتوانند به راحتي نقدهاي خود را مطرح كنند، اساماسهاييكه بعد از ديدن برخي از برنامهها زده ميشود، ديگر بازار و طالبي نخواهندداشت.
دكتر حسين باهر درگفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا، درباره ي علت جامعه شناسانه اينكه چرا مردم بعد از ديدن برنامههاي تلويزيون پيامك ميسازند؟ با بيانمطلب بالا خاطرنشان كرد: در اين بين خود برنامههاي تلويزيوني نيز تاحدودي مقصر هستند؛ چرا كه برخي از سريالهاي تلويزيوني بسيار مهمل هستند وتنها براي اتلاف وقت مردم، سرگرمي و خوشمزگي ساخته ميشوند.
ويادامه داد: ما هر سال به مرد هزارچهره، دوهزارچهره و غيره بسنده ميكنيم،اما نتوانستيم در اين مدت يك چهره طنزپرداز جديد را در تلويزيون معرفيكنيم و هنرگر بيافرينيم؛ درحال حاضر كانالهاي ورود بازيگر و هنرمند همبسيار محدود است و همانند تمامي بخشهاي جامعه، در تلويزيون نيز مناصب دردست افراد خاصي، است.

اينمدرس دانشگاه تاكيد كرد: تا زماني كه سيستم باز و ضابطهمندي براي طرحنقدها و نظرها دربارهي برنامهها در تلويزيون وجود ندارد، جرياناساماسهاي سريالهاي تلويزيوني نيز ادامه خواهد داشت.

اينجامعهشناس كه به عنوان مشاور با مستند «شوك» همكاري دارد، ادامه داد: 50درصد از علت ارسال اساماسها درباره سريالهاي تلويزيوني اين است كه خودرسانه از مردم بايد بپرسد و نظرسنجي كند و بحث آزادي را به قضاوت بگذارد.ما در برنامه «شوك» اين كار را كرديم و يك نظرسنجي را مطرح كرديم؛ درحقيقت اين برنامه تا حدودي در را نيمهباز كرد و در برخي برنامههاي ديگرتلويزيون نيز اين اتفاق افتاده است.

دكترباهر در بخش ديگري از سخنانش با تقسيمبندي موضوع پيامهاي كوتاه،خاطرنشان كرد: به طور كلي 10 درصد از اساماسهايي كه اين روزها توليد وارسال ميشوند، با هدف ارايه خبر يا اطلاعرساني هستند. 10 درصد همتبليغاتي هستند كه از طريق شركتها و موسسات به كاربران ارسال ميشوند؛ 80درصد مابقي هم اساماسهايي هستند كه در طول روز ارايه ميشوند وموضوعاتي طنز، جك و غيراخلاقي دارند و برخي از آنها هم سوژههايتلويزيوني را دربر ميگيرند.

ويدرباره اساماسهايي كه درخصوص سريالهاي تلويزيوني مطرح ميشوند، گفت:مردم از تلويزيون سوژه ميگيرند و مطالب مختلف را از رسانه ميآموزند؛چراكه همانطور كه گفته شده تلويزيون بزرگترين دانشگاه است. بنابراينبرنامههاي تلويزيوني و خصوصا توليدات ضعيف، عرضههايي هستند كه باعثميشوند، يك خوراك مفصلي براي جوانان بيكار و مردم بيعار آماده شود كهبتوانند آن را دستمايه اغراض خود قرار بدهند.

دكترباهر در پايان تصريح كرد: گاه خود تلويزيون، شخصيتها و حتي مقامات سياسي،سوژه را فراهم ميكنند و دست توليدكنندگان پيامهاي كوتاه اين چنينيدستمايه قرار ميدهند و گاه توليدكنندگان اين اساماسها آدمهاي بيكاريهستند كه با هدف فرافكنيهاي شخصي و فروفكنيهاي سياسي اين اساماسها راگسترش ميدهند.