يكي از ويژگيهاي كشورهاي درحال توسعه نرخ بالايبيكاري وكم كاري است. دليل عمده نرخ بالاي بيكاري دراين جوامع ، عدماستفاده كامل و صحيح از عوامل توليد بويژه نيروي كار است. اين كشورهاعليرغم دستيابي به منابع نيروي انساني غني وارزان متاسفانه قادر به بهرهبرداري مناسب ازاين منابع نمي باشند. همواره خيل عظيمي ازنيروي كار دراينكشورها بيكار مي مانند ويا در شغلهاي كاذب وغير مولد به هدر مي روند. بهعبارتي ديگر دراين كشورها نرخ بيكاري آشكار ونرخ بيكاري پنهان وكم كاري درسطح بالا وجود دارد. منظور از نرخ بيكاري آشكار ، درصدي ازجمعيت فعال استكه داراي شغلي نيستند ومنظور ازنرخ بيكاري درصدي ازجمعيت شاغل است كه بدونتغيير درتكنيك وسطح محصول مي توان آنهارا از جريان توليد خارج كرد ، يعنيتوليد نهائي آنان صفر است.

ازجمله عواملي كه باعث افزايش بيكاريدركشورهاي درحال توسعه به شمار مي رود ، پديده شهرنشيني است . برخي ازافرادي كه به اميد پيداكردن كارمناسبتر ازمناطق روستائي به شهرهاي بزرگمهاجرت مي كنند ، بدليل محدوديت جذب نيروي كار درصنايع شهري موفق نمي شوندوبه خيل بيكاران آشكار مي پيوندند. درواقع دركشورهاي درحال توسعه عدمهماهنگي بخش صنعت با نيازهاي جامعه وايجاد اشتغال لازم براي جذب نيروي كارازعوامل اساسي درافزايش نرخ بيكاري است . البته بايد به اين نكته توجهداشت كه نرخ بالاي رشد جمعيت نيز به اين مسئله دامن مي زند وباعث تشديدنرخ بيكاري مي شود.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]