در تاریخ ۱۲ مهی ۲۰۰۶، بعد از ابتلای ۷ نفر از، صد نفری که در طبقهی آخرساختمان، ادارهی ملبورن، در استرالیا به تومور مغزی مبتلا شدند، آن طبقهتخلیه شد. اما تلسترا (از شرکت نصب کننده آنتن) اصرار داشت که آنتن نصبشده در برج مذکور (متعلق به دانشگاه آر ام آی تی) هیچ ربطی به آنتومورها ندارد.
پنج نفر دانشگاهی که در این طبقه کارمیکردند بههمراه دو نفر از ستاد دانشگاه از سال ۱۹۹۹ به تومور مغزی گرفتار شدند کهحال دو نفرآنان وخیم بود.
معاون دانشگاه آقای استیو سوموگی دیروز گفت که «ما ستاد خود را توجیه کرده و منتظر بر خورد با نمونههای دیگر هستیم».

اتحادیهیدانشگاه تقاضا کرده است که دانشگاه برای آزمایشها و تست های بیشتر کارکناندانشگاه که دیروز نیز نمونههایی مظنون به تومور پیدا شد، باید بودجهی آنرا بپردازد. آقای ماتو مک گان از اتحادیهی آموزش ملی گفت «ما به دنبالدریافت گزارشهایی از دو نفر کارکنانی هستیم که در اینجا مدتی کار کرده ورفتهاند».
یکی از کارکنان دانشگاه گفت اخیراً دانشگاه از یک پزشکشهر ملبورن خواست اطلاعاتی را در این مورد جمع آوری و اظهار نظر نمایدلیکن در این گزارش ارتباط واضحی بین آنتنها و تومور مغزی پیدا نشد.
دیروزتلسترا (از شرکت نصاب آنتن) گفت که وی با گروه بررسی کنندهی دانشگاههمکاری لازم را به عمل خواهد آورد. شرکت تلفن گفت که این تجهیزات «آنتننصب شده» بدون کم و کاست با استانداردهای سلامت و محافظت انسانها نصبگردیده و مرتب نیز چک میگردند. آقای مک گان گفت در حالی که ستاد هم مشتاقو هم نگران اطلاع از نتیجه تحقیق است، مسوولان دانشگاه تمایلی به پیگیریمسأله که ممکن است منجر به تعطیل شدن طبقه آخر شده از طرفی نیز ایجاددلواپسی بین کارکنان شود، نداشتند.
با وجود اینکه دانشگاه بهدانشجویان که بیشتر خارجی بودند مطلب را اعلام کرد لیکن آن دل نگرانی کهباید داشته باشند در مورد دانشجویان نداشتند.
یک مسوول دانشگاه گفتکه دانشگاه آر ام آی تی بعد از پیدایش دو نمونه ابتلا به تومور در سالهای۱۹۹۹ و ۲۰۰۱ کیفیت هوا و فرکانسهای رادیویی محل را بررسی نمود که نتایجکمتر از میزان پیشنهادی مؤسسه استاندارد استرالیا بود.
بعد از اینکهدر ماه قبل مؤسسهی سلامت اشتغال استرالیا نفر سومی را اعلام کرد روز قبلمیزان فعالیت در این زمینه شدت گرفت و این زمانی بود که تعداد دیگری نیزمریض شدند. آقای مگ گان گفت دانشگاه بعد از تستهای ۲۰۰۱ که پیگیری نشدندباید نسبت به سلامت و صحت دانشجویان به اندازهی کافی حساس و روی آن حسابمینمود.
این نوع تحقیقات شیر یا خطی و شانسی باید جای خود را به بررسیها و جستجوهای سیستماتیک دهد.

پیشنهاد پی اس آرا اس تی (سازمان مرتبط در استرالیا)

البتهاین ارتباط بین بیماری و اثرات آنتن موبایل طبق معمول از طرف شرکتهایموبایل مورد قبول واقع نگردیده و حاشا کردن این ارتباط، روش جاری واستاندارد آنان میباشد برای مثال هم اکنون که ارتباط سیگار و سرطان تأییدگردیده است، به مدت دهها سال شرکتهای تولید کننده آن را قبول نداشتند وبرای رد آن ازدانشمندان و متخصصان سطح بالا استفاده میکردند.
جملهیاپراتور موبایل تلسترا که «این تجهیزات با استاندارد حفظ و سلامت» هماهنگیدارند کافی نیست و معنی آن این است که شدت پخش اشعه آنقدر شدید نیست که بهمغز آسیب برساند. اما همانطور که قبلاً نیز گفته شده است این استاندارددیگر رد شده است چرا که بارها در بررسیهای مختلف ثابت شده است که اشعه وموجهای رادیویی هر چقدر هم که پایین باشند میتوانند به سلولها آسیبوارد نمایند.
اینمساله، غیر علمی و غفلت بزرگی است که مشاهداتمحققان در جهت این ارتباط بین آنتنهای مرکزی موبایل و تومور مغزی با یکحالت شیر یا خط نشان دهیم. حالت علمی آن است که به طور مرتب و تکراریارتباط با تومور مغزی را بررسی و ببینیم که اشعه آنقدر هست که آسیب لازمرا در طبقهی آخر به مردم، وارد کند یا نه و نمیتوان اکتفا کرد که فقطبگوییم ممکن است اشعه موجب تومور شده باشد.
اصول پیشگیری و احتیاطبرای این موقعیتها طراحی شده است. طبق این اصول زمانیکه ملاحظات نشانمیدهد که ممکن است اثرات زیان آور وجود داشته باشد به خصوص زمانیکهملاحظات تجربی این بررسی را تأیید کند منبع و عامل و زمینهی ایجاد خطرباید متوقف تا اینکه ثابت گردد که ارتباط آسیب رسان وجود دارد یا ندارد.مسوولیت تأیید و پیگیری و هزینه با شرکت سازنده است نه قربانیان.
سازمان(پی اس آرا اس تی) این را از بی مسوولیتی سازنده و حکومت میداند که یکبررسی سیستماتیک و جامع در مورد اشعهی تولیدی از موبایل و آنتنهایمربوطه و اثرات آنان روی سلامت انسانها انجام نگردیده لذا وسایل و تجهیزاتمربوطه یک نوع تکنولوژی غیر مسوولانه میباشد.

منابع:

دکتر رضا امید بخش
مهندس اصغر میرزایی
هفته نامه پزشکی امرو