شرکت IBM به پروژهای خواهد پرداخت که هدف از آن ساخت مداری الکتریکی است که شبیه مغز انسان کار کند
بخشیاز این پروژه که "پردازش ادراکی Cognitive Computing" نام دارد،عصبشناسان، متخصصان کامپیوتر، دانشمندان علم مواد و روانشناسان را دور همجمع خواهد آورد تا بر روی ساخت اولین کامپیوتری که شبیه انسان فکر کندمطالعه کنند.

این پروژه میزان 4.9 میلیون دلار از آژانس دفاعی دارپای (Darpa) آمریکا به عنوان هزینه تحقیقات دریافت کردهاست.

فنآوری که از این تحقیقات حاصل میشود در ساخت آنالیزگرها در ابعاد بزرگ و تشخیص عکس و هویت مورد استفاده قرار میگیرد.

دارمندرامودا؛ یکی از دانشمندان شرکت IBM که این پروژه همکاری را رهبری میکندمیگوید: "ذهن انسان توانایی عجیبی در درک و پردازش اطلاعات مبهم از حواسمختلف دارد و همچنین میتواند بدون دردسر و زحمت اطلاعات را در قالب زمان،مکان، اشیاء و ارتباط داخلی دسته بندی کند. هیچ کامپیوتری وجود ندارد کهبتواند یکی از این کارها را انجام دهد. "

IBM با پنج دانشگاهآمریکایی در راستای تولید سیستمی زیستی که توانایی شبیه سازی اعصاب طبیعیرا داشته باشد همکاری میکند و قدم بعدی استفاده از این سیستم در ساختاولین قطعه الکترونیکی است که بتواند از این شبیه سازی استفاده کند.

هدف بلند مدت این پروژه ساخت یک سیستم با پیچیدگی مغز یک گربه است.

عصبشناسانیکه بر روی حیوانات کار میکردهاند اطلاعات زیادی در مورد نرونها وسیناپسهای متصل کننده آنها کسب کردهاند که به آنها در ساخت چیزی که به"دیاگرام کابلکشی/Wiring Diagram" معروف است، کمک کردهاست.

درمقابل ابر کامپیوتریها توانایی شبیه سازی پیچیدگی مغز پستانداران کوچک رادارند و با ترکیب عصبشناسی و ابرکامپیوترها اتفاق میافتد که پروفسورمودا آن را "طوفانی کامل" مینامد.

پروفسور مودا سال گذشته تیمی رارهبری کرد که با استفاده از ابرکامپیوتر BlueGene پنجاه و پنج میلیون نرونو 500 میلیارد سیناپس توانست مغز موش را شبیهسازی کند.

پروفسور مودا همچنین میگوید: "رقابت واقعی در درک نتایج این مطالعه و استفاده از آن در ساخت دستگاههای الکتریکی نانو است."

فنآوریهای جدید تنها به جایی رسیدهاند که میتوانند مقداری نزدیک به 10 میلیارد نرون و سیناپس را در یک سانتیمتر مربع جای دهند.

محققاناز قسمتهایی از کدهای کامپیوتری که به "شبکههای عصبی/Neural Networks"معروفند به عنوان اتصالهای عصبی استفاده میکنند. این اتصالها قابلبرنامهریزی هستند و برای حل مسئلههای ساده میتوانند مورد استفاده قرارگیرند. این امر مشابه عمل یادگیری در مغز است.

ولی اهداف این پروژه کاملاً متفاوت است.

پروفسورمودا میگوید: " استفاده از شبکههای عصبی و هوش مصنوعی به معنی ساختقابلیتهای محدود ادراکی در یک لحظه است. آنها با یک الگوریتم شروعمیکنند و به هدف مسئله میرسند. ولی ما امری کاملاً متفاوت را بررسیمیکنیم. ما ابتدا به دنبال الگوریتم میگردیم سپس یک مسئله را از آنبیرون میآوریم. ما در حال تحقیق بر روی مدارات کوچک و بزرگ مغزی هستیم کهقابلیتهای متفاوت داشته باشند."


با این حال به گفته محققان،مشکل اصلی در سازماندهی مدارهای نرونمانند نیست بلکه کلید اصلی وفق دادنمغز با مدارهای الکتریکی نهفته در تنظیم سیناپسهاست.

اتصالهایسیناپسی به صورت شکاف هستند و بسته به سیگنالهایی که از آنها عبورمیکند قوی و ضعیف هستند. ساخت مادهای در ابعاد نانو که این خواص سیناپسرا دارا باشد نیز یکی دیگر از اهداف این پروژه است.

پروفسور مودا در این زمینه میگوید: " مغز بیشتر از اینکه شبیه یک شبکه عصبی باشد، شبیه یک شبکه سیناپسی است."

اساس این پروژه که ساخت راه حل برای یک مسئله قبل از بوجود آمدن آن است، توانایی اینگونه ابزارها را تقریباً نامحدود میسازد.

جدااز محدودیتهای توابع برنامهریزی شده، کامپیوترها توانایی جمعآوریاطلاعات نامتوازن، مقایسه آنها بر اساس تجربه، شکل دادن حافظه به طورمستقل و در پایان حل یک مسئله را دارند؛ فرایندی که آن را "تفکر" مینامیم.

تلاشبرای رسیدن به اهداف این پروژه نیاز به کارهای تخصصی زیادی دارد و همینامر این پروژه را، در نوع خود منحصر بفرد میسازد و پروفسور مودا نیزتصدیق میکند که اهداف این پروژه بسیار جاهطلبانه و بلندپروازانه هستند