ماهيقرمز حدود 150 سال است كه وارد سفره هفت سين ايرانيان شده ؛ اما اين حضور،به حدي در بين جامعه ايراني ريشه دوانده و جزئي از فرهنگ ما شده كه هيچهفت سيني را بدون ماهي قرمز نمي توان يافت ؛ همين امر باعث شده هر ساله دربين فاصله چند روزه قبل از نوروز تا پايان تعطيلات نوروزي چند ميليون ماهيقرمز در منازل ويا محلهاي عرضه از بين بروند .

آيا واقعا مي توان با تبليغ اين موضوع كه ماهي قرمز جز هفت سينايرانيان باستان نبوده و با دعوت مردم به نخريدن آن ، ميزان مرگ و ميرساليانه اين گونه را كاهش داد ؟ جواب مثبت خواهد بود اگر بتوانيم با اينسنت غلط مبارزه كنيم ولي آيا اين مبارزه امكان پذير است ؟

تلويزيون ، روزنامه ها ، مجلات و حتي كارتهاي تبريك نوروزي، الگويي ازهفت سين ، در ذهن و ناخودآگاه ما بوجود آورده اند كه نوروز بدون ماهيقرمزبرايمان غير قابل تصور است ! در كداميك از نقاشي هاي كودكانه هفت سينبدون ماهي قرمز وجود دارد ؟!.

براي مبارزه با اين سنت غلط بايد تمامي اين موارد اصلاح شود و ماهيقرمز از تصاوير نوروزي حذف شود تا اين الگوي جديد جايگزين الگوي قبلي شود؛ هنگامي كه كودكانمان هفت سيني بدون ماهي قرمز ترسيم كردند آنگاه مي توانمطمئن شد كه ماهي قرمز ديگر جان خود را براي يك سنت غلط از دست نخواهد داد! .

اما راه ديگري هم براي كاهش مرگ و مير ساليانه اين گونه وجود دارد وآن اين است كه آموزشهاي لازم براي نگه داري اين گونه را به افراد جامعهبدهيم و مانند سالهاي گذشته از آنها بخواهيم پس از اتمام تعطيلات نوروزيماهي قرمز خود را درون استخرها و يا بركه ها رها كنند تا شانس بيشتري برايحيات داشته باشند .