از این سلاحها برای کشتن افراد و وارد کردن صدمات بسیار جدی و یا ایجادانواع معلولیت ها در مردم استفاده می شود. این سلاحها بر اساس اثراتمختلفی که بر بدن افراد می گذارد ، به 3دسته تقسیم بندی می شوند. دسته اولسلاحهای هستند که روی سیستم عصبی بدن تاثیر می گذارند. در این دسته GA ،GB ، GD ، GF و VX «متیل فسفوبوتیوئیک اسید ,گاز سارین ) قرار دارند. دستهدوم ، اثرات خود را روی پوست به جا می گذارند و شامل HD «گازخردل گوگرد) ،HN «خردل نیتروژن)، L و CX هستند. دسته سوم نیز باعث اختلال سیستم تنفسیبدن می شوند. در این گروه گازهای بی رنگ CG و DP ، کلرین (Cl) و فسفوکلرین(Ps) وجود دارند. از سلاحهای شیمیایی که روی اعصاب اثر می گذارند، قبل ودر طول جنگ دوم جهانی استفاده های بی شماری شده است.


;دسته ی اول
:اینمواد از نظر شیمیایی وابسته به حشره کش هایآلی فسفره هستند. این دسته ازسلاحهای شیمیایی مانع از عمل آنزیم استیل کولین استر از می شوند. وقتیمواد شیمیایی این دسته وارد بدن شوند، غلظت استیل کولین را در بدن به بیشاز حد لازم می رسانند. ریه ها و چشمها بسرعت این مواد را جذب کرده در کمتراز یک دقیقه بر سیستم عصبی بدن تاثیرات قابل توجهی می گذارند. علایم آن بهصورت آبریزش بینی ، ترشح زیاد بزاق ، تنگی قفسه سینه ، کوتاهی تنفس ، تنگیمردمک چشم ، انقباض عضلانی و یا حالت تهوع و انقباض شکم ظهور می کند.

;دسته دوم
:سلاحهایشیمیایی که بر روی پوست تاول و سوختگی ایجاد می کنند ، ماندگاری فراوانیدر محیط دارند. این مواد روی چشمها ، پوشش مخاطی ، ریه ها ، پوست و اجزایخون اثر گذاشته و اگر از طریق تنفس وارد ریه ها شوند ، بر شدت تنفس اثراتمنفی می گذارند و اگر توسط غذا بلعیده شوند ، سبب اسهال و استفراغ میشوند.خردل ها که جزو این دسته هستند به خاطر خواص فیزیکی خود مقاومت وماندگاری بسیار زیادی در سرما و دماهای معتدل دارند.اگر دو دقیقه از تماسیک قطره خردل با پوست بگذرد، صدمات جبران ناپذیری به این عضو وارد می شود.CX نیز که جزو این گروه است ، پودری کریستالی شکل است که در دماهای 39 تا40 درجه سانتی گراد ذوب شده و در دمای 129 درجه سانتی گراد به جوش می آید.این ماده را با افزودن موادی خاص در دمای اتاق به حالت مایع درمی آورند.CX دارای بوی بسیار نامطبوعی است. در غلظتهای کم آن سوزش شدید چشم بروز میکند، اما در غلظتهای بالا به پوست حمله کرده و چند میلی گرم آن سبب دردهایزیاد و سوزشهای فراوان شده و زخمهای بدی بر جای می گذارد. برای پیشگیری ازاثر این مواد سربازان باید به لباسها و ماسکهای حفاظتی مجهز باشند.

;دسته سوم
:سلاحهایشیمیایی که بر دستگاه تنفسی اثر می گذارند. این مواد بشدت به بافت ریهآسیب می رسانند. فسفوژن که خطرناک ترین عضو این گروه است ، برای اولین باردر سال 1915 استفاده شد. این ماده گازی بی رنگ است که در دمای 2/8 درجهسانتی گراد به جوش می آید، بنابراین بسیار فرار و ناماندگار است ، ولی چونغلظت بخار آن 4/3 برابر هوا است ، به مدت طولانی در گودال ها و دیگر مناطقپست زمین باقی خواهد ماند. غلظت زیاد آن پس از چند ساعت سبب مرگ می شود،اما در غلظتهای کم سبب سرفه ، اختناق ، احساس تنگی قفسه سینه ، حالت تهوعو سردرد و غیره می شود. (انواع اول و سوم این سلاح یعنی گازهای سارین وخردل همان هایی هستند که حکومت عراق در جریان جنگ تحمیلی از آنها در برابررزمندگان ما و حتی مناطق کردنشین خود استفاده کرد.)


در اینمیان ، محققان طرفدار صلح نیز بیکار ننشسته اند و همواره برای یافتن راهحل مبارزه با این سلاحها، مطالعه و تحقیق می کنند. مثلا آنها فهمیده انداگر موشها مقدار کمی از آنزیمی با نام NTE داشته باشند، نسبت به فسفرهایآلی حساسترند. این موشها کم تحرک تر هستند و شانس مردنشان نسبت بهجانورانی که مقدار این آنزیم در بدنشان در حد طبیعی است ، 2برابر بیشتراست ، پس وجود این آنزیم در بدن موشها از اثر فسفرهای آلی جلوگیری می کند.به همین ترتیب ، انسانها نیز ژن این آنزیم را دارند ، پس می توان امیدواربود که از داورهایی که سطح NTE را افزایش بدهند، برای مبارزه با این موادشیمیایی استفاده کرد، البته این داروها را باید پیش از حمله گازهایشیمیایی به کار برد. به عبارت دیگر، «هیچ درمانی برای ضایعات مواد شیمیاییوجود ندارد، مگر پیشگیری از تماس انسان ها با این مواد.» اما باید پرسیدآینده این سلاحها چیست و ماهیت سلاحهای جدید چه خواهد بود؟ آیا ممکن استآینده ای رویایی در پیش رو داشته باشیم که در آن کاربرد هرگونه سلاحشیمیایی از نظر وجدان تمامی افراد کاری غیرقانونی باشد؟ آیا ممکن استآیندگان روزهای سیاه گذشته را به دست فراموشی بسپارند؟