مخلوطی برابر از انانتیومرها به مخلوط راسمیک موسوماست. یک مخلوط راسمیک از نظر نوری غیر فعال است| هنگامی که انانتیومرها بایکدیگر مخلوط شوند، چرخش حاصل از یک مولکول به وسیله چرخش برابر و مخالفانانتیومر خود خنثی میشود.
پیشوند ± را برای مشخص نمودن طبیعت راسمیک یک نمونه به کار میبرند، به عنوان مثال (±)- لاکتیک اسید یا (±)- 2- متیل -1- بوتانول.

مقایسهمخلوط راسمیک با ترکیبی که مولکولهای آن بر تصاویر آینهای خود قابلانطباقاند، یعنی با یک ترکیب ناکایرال مفید خواهد بود. هر دو آنها بهدلیل مشابهی غیر فعال نوری هستند. به علت پخش اتفاقی تعداد زیادی ازمولکولها، برای هر مولکلو که نور را تحت تاثیر قرار میدهد مولکول دومیوجود دارد که تصویر آینهای آن بوده و از این رواثر اولی را خنثیمینماید. در یک مخلوط راسمیک این مولکول یکسانی میباشد.

(در موردیک ماده فعال نوری که همراه با انانتیومر خود نمیباشد مشاهده نمودیم کهچنین حذف چرخشی نمیتواند وجود داشته باشد، زیرا مولکول دیگری که بتواندبه عنوان تصویر آینهای آن عمل کند وجود ندارد و البته مهم نیست که تا چهاندازه پخش مولکولها تصادفی باشد).

هویت بیشتر خواص فیزیکیانانتیومرها یک نتیجه دارد که از نظر عملی فوق العاده مهم است. آنها رانمیتوان با روشهای معمول نظیر تقطیر جزء به جزء جداسازی نمود، زیرا نقاطجوش آنها یکسان است؛ به وسیله تبلور نوبتی نیز قادر به انجام این کارنیستیم زیرا میزان انحلال آنها در یک حلال یکسان است(مگر این که حلال فعالنوری باشد)؛ به وسیله کروماتوگرافی این امر ممکن نیست زیرا آنها با قدرتمشابهی، بر روی یک جاذب جذب میشوند (مگر این که جاذب از نظر نوری فعالباشد). جداسازی مخلوط راسمیک به انانتیومرها – تفکیک یک مخلوط راسمیک – یککار خاص بوده و با روش خاصی باید انجام گیرد.

البته اولین تفکیکهمانی است که پاستور با استفاده از عدسی و پنس انجام داد و لیکن این روشرا تقریباً هیچ وقت نمیتوان به کار برد، زیرا مخلوطهای راسمیک به ندرتتشکیل مخلوطی از بلورها را میدهند که قابل تشخیص از تصاویر آینهایشانباشند. در واقع حتی سدیم آمونیم تارتارات ایجاد چنین بلورهایی را نمیکند،مگر این که در پائینتر از ˚28 متبلور شود. از این رو پاستور قسمتی ازاعتبار کشف خود را مدیون هوای سرد پاریس است – و البته فراهم کردنتارتاریک اسید از شرابسازان فرانسوی.

روشی که اغلب برای تفکیک بهکار میرود- همین طور یک روش به وسیله پاستور شده است- شامل استفاده ازواکنشگرهای فعال نوری است. گرچه عموماً پاستور به خاطر کارهای بزرگش درمیکروبشناسی و پزشکی معروفیت یافته است، ولی در اصل یک شیمیدان بود وتنها به عنوان یک عنوان یک شیمیدان کارهایش میتواند او را در ردیفدانشمندان طرز اول قرار دهد.