این کشف از آن جهت مفید است که پس از تلاش بسیار این گازها آشکار شد ومهمتر از آن، از این پس میدانیم که در کجای جهان باید به دنبال آنبگردیم.

تیم بینالمللی اخترشناسان رصدخانه مدارگرد اسا (ایکس ام ام نیوتون) قسمتی از ماده گمشده عالم را آشکار کردند.
ده سال پیش دانشمندان پیش بینی کردند که در حدود نیمی از ماده معمولی اتمهای گازهای پراکنده در ناحیه بین کهکشانهاست.
مادهبه صورت ساختار بافتمانندی در سراسر جهان گسترش یافته است. گرههای اینبافت بزرگترین اجرام جهان یا همان خوشههای کهکشانی هستند.
اخترشناسانانتظار داشتند که گازهایی با چگالی کم در تارهای این بافت نفوذ کنند. اماتلاشهای بسیاری در گذشته برای آشکار کردن این گازهای رقیق بینتیجه ماند.
بهگزارش ماهنامه نجوم، آنها با استفاده از حساسیت بسیار بالای ایکس ام امنیوتون قسمتهای داغی را کشف کردند. این کشف آنها را در درک نحوه تکاملبافتهای کهکشانی کمک خواهد کرد. فقط در حدود 5 درصد جهان از ماده معمولی(باریونی) تشکیل شده است.
23 درصد را ماده تاریک و 72 درصد باقیمادهرا انرژی تاریک تشکیل میدهد. با این حال هنوز نیمی از ماده باریونی هنوزشناخته نشده است. تمام ستارگان، کهکشانها و گازهای میان ستارهای قابلرویت در جهان نیمی از ماده باریونی لازم را تشکیل میدهد. دانشمندانپیشبینی کردند که گاز در آن دمای بالا، پرتو ایکس با انرژی پایین ساطعمیکند ولی آنقدر فراوانی آن کم است که رصد آن دشوار خواهد بود.
آنهابا استفاده از ایکس ام ام نیوتون دو خوشه کهکشانی ابل 222 و ابل 223 رامورد بررسی قرار دادند. این زوج کهکشانی 2300 میلیون سال نوری از ما فاصلهدارند. عکسها و طیفهای این دو کهکشان نشان داد که پلی از گازهای بسیاررقیق و داغ بین آن دو جریان دارد.
نوربرت وارنر سرپرست تیم میگوید:«گازی که ما توانستیم رصد کنیم به احتمال زیاد داغترین و پرچگالترین گازاین بافت کهکشانی بوده است که بنا به اعتقاد ما این مادهها میتواند نیمیاز ماده باریونی جهان باشد.»
این نتایج ارزشمند با استفاده از ایکس ام ام نیوتون در حالی امکانپذیر بود که این ناحیه در خط دید آن قرار داشت.
نوربرتوارنر در نهایت افزود: « این ابتدای کار ما بود. برای درک نحوه توزیع مادهدر بافت کیهانی باید سیستمهای بیشتری شبیه به این را رصد کنیم و سرانجامبتوانیم رصدخانه فضایی اختصاصی برای رصد بافتهای کیهانی با حساسیت بسیاربالا پرتاب کنیم. این کشف از آن جهت مفید است که پس از تلاش بسیار اینگازها آشکار شد و مهمتر از آن، از این پس میدانیم که در کجای جهان بایدبه دنبال آن بگردیم.»