ساعت درونی، پاسخ تکامل به تحولات نوری و حرارت پیرامون ماست و تنظیم فعالیت های بدنی مناسب در روز و شب،هدایت و تنظیم این ساعت ژنتیکی است.
آدم های سحرخیز که صبح زود بدون زنگ ساعت از خواب بیدار می شوند، سر حال ،پر انرژی و با تمرکز کامل روزشان را شروع می کنند. اما آدم هایی که شب تا دیروقت بیدار می مانند،حتی اگر کار خاصی نداشته باشند،در عوض صبح زود بلند نمی شوند و برای این افراد جدا شدن از رختخواب غم انگیز ترین قسمت روز است و حتی پس از بیداری ،چند ساعتی طول می کشد تا تمرکز پیدا کنند و سرحال شوند .هر کدام از ما یک ساعت درونی مانند همین ساعت واقعی داریم ،اما برای چی از ساعت استفاده می کنیم؟برای اینکه مثلا می خواهیم بدانیم چه وقت باید راه بیفتیم تا سر ساعت به محل کارمان برسیم.
سعت درونی مان هم تقریبا همین طور کار می کند،مثلا زمان مشخصی باید حرارات بدن بالا برود،یا ترشح هورمون های مخصوصی افزایش پیدا کند تا بدن دو ساعت بعد آماده ی برخاستن از خواب شود. ساعت درونی در واقع پاسخ تکامل به تحولات نوری و حرارتی پیرامون ماست و به زبان ساده تر، تنظیم فعالیت های بدنی مناسب در روز و شب،هدایت و تنظیم این ساعت ژنتیکی است و به همین خاطر در هر کدام از ما متفاوت عمل می کند. مثلا این ساعت مشخص می کند بدن ما چه وقت نیاز به خواب دارد یا چه وقت زمان برخاستن از خواب است، البته برنامه ساعت دورنی آدم های سحرخیز با برنامه های ساعت درونی آدم های شب زنده دار متفاوت است. تفاوت زمانی ساعت درونی میان آدم های خیلی سحر خیز و ادم های خیلی شب زنده دار گاه حتی تا 12 ساعت هم می رسد. به طوری که گاه وقتی یکی به رختخواب می رود دیگری تازه از خواب بلند شده است. اما این ساعت درونی یکنواخت کار نمی کند و یکی از نکات مهم در تنظیم این ساعت،سن است. این ساعت عقب می رود و در سنینی نوجوانی شب زنده داری به اوج می رسد،اما از 20 سالگی به بعد هر چه سن بالاتر می رود، تحمل بدن برای شب زنده داری کم تر می شود.
در این میان یک نکته در مورد هر دو دسته آدم های سحر خیز یا شب زنده دار صدق می کند و این که وقتی برنامه ی زندگی مان با این ساعت تنظیم نیست ، بدن در حالت استرس قرار می گیرد ، مانند این که در روسیه کار کنیم در حالی که در آلمان زندگی می کنیم.این تفاوت زمانی ،فشاری است که به مرور زمان خود را نشان می دهد و نکته ی جالب توجه اینجاست که این فشار موجب بروز عاداتی مانند سیگاری شدن شود بیشتر است.نتیجه بررسی ها نشان می دهد،افرادی که ساعت دورنی شان با ساعت معمول از چهار ساعت بیشتر تفاوت دارد،60% بیشتر از افراد دیگر سیگاری می شوند.
اما تنظیم این دو ساعت با هم گاهی مقدور نیست، وقتی باید ساعت هفت صبح سر کار باشیم ولی تا ساعت نه هنوز گیج خوابیم چاره چیست؟ پاسخ این است، اولا نور بیشتر در محیط کار و محل زندگی بیاوریم .واقعیت این است که بیشتر ما به اندازه ی کافی نور دریافت نمی کنیم و کمبود نور یعنی، سحرخیزها سحرخیزتر می شوند،شب زنده دار ها هم صبح دیرتر از خواب بلند می شوند. دوم این که سعی کنیم عادات . روش زندگی مان را تا جایی که مقدور است با ساعت درونی مان تنظیم کنیم . تنظیم ساعت درونی قدم بزرگی است و با این گوه خلاقیت و سازندگی، نیروی کار جامعه چه قدر بالا می رود.