مهمترین آفات و بیماری های چغندر قند
بيماريهاي مهم چغندرقند هم عبارتند از:
بيماريهايقارچي(سفيدك سطحي، سفيدك داخلي، زنگ چغندر، لكه گرد چغندر، پوسيدگيقهوهاي ريشه ، پوسيدگي بنفش ريشه) بيماريهاي ويروسی ( موزائيكچغندرقند ،زردي چغندرقند) و بيماريهاي باكتريايي(پوسيدگي ريشه و سرطان چغندرقند).
تنككردن و مبارزه با علفهاي هرز
درمناطقي كه براي توليد چغندرقند از بذر معمولي(چندجوانهاي) استفاده ميگرددلازم است پس از آنكه نباتات سبز شدند بوتههاي اضافي از خاك خارج شوند تاتراكم بوتهها به حد مطلوب برسد تا بوتههاي باقيمانده بتوانند به مقدارلازم از فضاي كافي، آب، مواد غذايي و بقيه شرايط استفاده كنند، به رشدادامه دهند و محصول كافي با كيفيت لازم توليد نمايند. موقعي كه بوتههاقوي شده و تعداد برگ هر بوته به 2 يا 3 عدد رسيد اولين مرحله تنك بايدانجام شود. در اين مرحله هر چه در تنك كردن تأخير شود مقدار محصول و درصدقند كمتر شده و ريشهها نميتوانند به اندازه كافي رشد كنند. براي نيل بهنتيجه بهتر بايد مزرعه چغندر را در دو مرحله تنك نمود. بطوري كه پس از ايندو مرحله تعداد بوتههاي باقيمانده در هر هكتار 100000 تا 120000 و حداقل75000 تا 80000 عدد خواهد بود.
تنككردن اغلب در اكثر مزارع كشور مابه وسيله دست انجام ميگيرد اما در كشورهايي اروپايي براي اين كار ازماشينآلات مخصوص آن استفاده ميكنند كه بوتههاي اضافي را از زمينخارج نموده و فواصل گياهان باقيمانده را تنظيم ميكند.
مبارزه با علفهاي هرز
در مناطقي كه اين گياه كشت ميشود انواع علفهاي هرز در طول دوره رشد و نمو رشد ميكنند كه براي رشد چغندرند بسيار مضر هستند
و باعث كم شدن ميزان محصول و راندمان آن ميشوند. در اوايل دوره رشد چون سرعت رشد علفهاي هرز بيشتر از گياه اصلي است
بنابراينخسارت اين دوره نيز بيشترين حد خسارت نسبت به ساير مراحل طول دوره رشد راشامل ميشود بنابراين لازم است تا زماني كه برگهاي چغندرقند
بخوبي رشدنكردهاند و سطح زمين توسط برگهاي اين گياه اشغال نشده(70-60روزبعد ازكشت) نسبت به دفع علفهاي هرز توجه بيشتري شود. زيرا در صورتي كه
برايدفع اين علفها به دقت و به موقع اقدام نگردد مانع رشد كامل چغندرقندخواهند شد.براي از بين بردن علفهاي هرز مزارع چغندرقند دو روش شيميايي وزراعي وجود دارد و اما برخي از علفهاي مهم هرز چغندرقند كه در اغلب نقاطكشورمان پراكندهاند عبارتند از:
تاجخروس(Amaranthus SP.)
تلخه( Acroptilon repenes L.)
كاسني(Cichorium intybus L.)
گل گندم(Centaurea SP)
گاو چاق كن(Lactuca SP.)
شيرينبيان(Glycyrrhiza glabra L.)
ترشك(Rumex crispus L.)
تاجريزي(Solanum nigrum L.)
قياق(Sorghum halepense L.)
خرفه(Portulaca oleracea L.)
مرغ(Cynodon dactylon L.)،
سوروف(Echinochloa crus-galli beav.)
ازمك(Lepidium draba L.)
خارشتر(Astragalus SP.)
گاورس(Setaria viridis L.)
يولاف(Avena ludoviciana Durieu.)
سلمك(Chenopodium album L.)
پيچك(Convolvulusarvensis L.)
خارخسك(Tribulus terrestris L.).


LinkBack URL
About LinkBacks
پاسخ با نقل قول
