این ساکنین صحراهای خشک عقربهای واقعی و داراینیشهای زهرآگین نیستند. اما به هر حال این جانوران دارای چنگالهای خارداریهستند که در واقع قسمتی از دهان آنها محسوب می شود. و آنها قادر هستند کهماده سمی خطر ناکی ازقسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانوربیشتر در شب شکار می کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذابکار برد و بعد از یافتن غذا آن را بوسیله چنگالهایش می گیرد. در طول روزدر زیر سنگها یا سوراخ زمین پنهان می گردد.
عقربهای مناطق کویری ایرانبه دو دسته تقسیم میشوند : عقرب های دم طلایی و عقرب های سیاه . خطرناکترین نوع عقرب در ایران عقرب گاردیوم است که در منطقه خوزستان یافت می شودو سمی کشنده دارد . سم سایر عقربها کشنده نیست . عقرب هاي ايرانبالاترين ميزان گزيدن را در دنيا به خود اختصاص دادهاند . طبقنتايج بررسيها، افرادي كه 6 ساعت پس از گزش به مراكز درمانيمراجعه ميكنند 2 برابر كساني كه بين 6 تا 12 ساعت و 5 برابر كسانيكه بيش از 12 ساعت به مركز درمان ميروند، شانس مرگ كمتري دارند .

عقربهاتنها موجوداتي هستند که اشعه راديو اکتيويته تاثيري به آنها ندارد و جالبتر اينکه عقربها دو دشمن دارند يکي از آنها يک نوع سار است و ديگري مگس.ضعیفترین عقربها 40000 راد (واحد اندازه گیری تشعشعات تولیدکننده یون جذبشونده) را تحمل میکنند این عدد در مورد انسان کمتر از تنها 600 راد میباشدوبدین گونه از انفجار اتمی هم جان سالم بدر میبرند.
از حدود 200 گونهمتفاوت عقرب که د رسراسر دنیا پراکنده می باشند فقط حدود 20 گونه آنها سمیهستند در بین آنها گونه Mesobuthus Tamulus ( که نوعی عقرب قرمز هندی است)کشنده ترین گونه می باشد. که میزان کشندگی آن در ایالتهای هند بین 40-30درصد گزارش شده است.

این جانور رنگهای مختلفی مثل زرد مایل به قهوهای، قهوه ای، خاکستری و سیاه دارد و اندازه بین 18-5/1 سانتی متر دارد ولیبواسطه شکل بدنی خود که حالت تخت و صاف است،
می تواند از شکافهائی به عرض 3 میلی متر نیز عبور کند و خود را وارد خانه سازند.

درمحیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگها، زیر پوست درخت، بین هیزمها و... یافت شده و در محیط داخل خانه حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیطهایمرطوب یافت می شوند. این جانوران در طول روز در گوشه ای بی حرکت و پنهانبوده و در طی شب فعالیت خود را آغاز می کنند و بدنبال شکار خود می روند وسم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آنها وجود دارد به شکار خود تزریقمی کنند.

· سم عقرب و علائم آن :

زهر اکثر عقربهای سمی باعثنابودی گلبولهای قرمز خون می شود و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورمدردناک ایجاد می کند، گر چه بطور متناقص سم بعضی از انواع کشندهمثلCentruroids باعث علائم موضعی و تورم زیاد نمی شود ولی حتماً باید توسطپزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضد عقرب درمان شود، کودکان و افراد سالمندنیز نسبت به سم عقرب آسیب پذیرتر بوده و نیازمند توجه بیشتری می باشند .

علاوه بر آسیب به گلوبولهای قرمز، زهر عقرب علائم عصبی نیز ایجاد می کند که شامل:
بیقراری، تشنج، راه رفتن نامتعادل، تکلم منقطع، آبریزش از دهان، حساسیت شدیدپوست به لمس، انقباضات ماهیچه ای، درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی است.


irandeserts