نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: مواد پليمری

  1. #1
    کاربرسایت HAMIDREZA آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۱
    نوشته ها
    1,606
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    مواد پليمری

    بشر با تلاش براي دستيابي به مواد جديد, با استفاده از مواد ألي (عمدتاهيدروكربنها) موجود در طبيعت به توليد مواد مصنوعي نايل شد. اين موادعمدتا شامل عنصر كربن , هيدروژن, اكسيژن, نيتروژن و گوگرد بوده و به ناممواد پليمري معروف هستند. مواد پليمري يا مصنوعي كاربردهاي وسيعي , ازجمله در ساخت وسايل خانگي , اسباب بازيها, بسته بنديها , كيف و چمدان ,كفش , ميز و صندلي , شلنگها و لوله هاي انتقال أب , مواد پوششي به عنوانرنگها براي حفاظت از خوردگي و زينتي , لاستيكهاي اتومبيل و بالاخره بهعنوان پليمرهاي مهندسي با استحكام بالا حتي در دماهاي نسبتا بالا در ساختاجزايي از ماشين ألات, دارند.

    پليمرها خواص فيزيكي و مكانيكي نسبتاخوب و مفيدي دارند . أنها داراي وزن مخصوص پاييين و پايداري خوب در مقابلمواد شيميايي هستند. بعضي از أنها شفاف بوده و مي توانند جايگزين شيشه هاشوند. اغلب پليمرها عايق الكتريكي هستند. اما پليمرهاي خاصي نيز وجوددارند كه تا حدودي قابليت هدايت الكتريكي دارند . عايق بودن پليمرها بهپيوند كووالانسي موجود بين اتمها در زنجيرهاي مولكولي ارتباط دارد. اماتحقيقات انجام شده در سالهاي اخير نشان داد كه امكان ايجاد خاصيت هدايتالكتريكي در امتداد محور مولكولها وجود دارد. اين نوع پليمرها اساسا ازپلي استيلن تشكيل شده اند. با نفوذ دادن عناصري مانند فلزات قليايي ياهالوژنها (فرايند دوپينگ) به زنجيرهاي مولكولي پلي استيلن به ترتيب نيمههاديهاي پليمري از نوع N و P به دست مي أيند. افزودن عناصر يا دوپينگ سببمي شود كه الكترونها بتوانند در امتدا د اتمهاي كربن در زنجير حركت كنند.تفلون از مواد پليمري است كه به دليل ضريب اصطكاك پاييني كه دارد به عنوانپوشش براي جلوگيري از چسبيدن مواد غذايي در وسايل پخت و پز لستفاده مي شود

  2. #2
    کاربرسایت HAMIDREZA آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۸-۱۱
    نوشته ها
    1,606
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    Re: مواد پليمری

    ساختار پليمرها

    اغلب پليمرهاي متداول از پليمريزاسيون مولكولهاي ساده ألي به نام منومر به دست مي أيند. براي مثال پلي اتيلن (PE) پليمري است كه از پليمريزاسيون با افزايش (تركيب) چندين مولكول اتيلن به دست مي أيد. هر مولكول اتيلن يك منومر ناميده مي شود. با تركيب مناسبي از حرارت, فشار و كتاليزور , پيوند دوگانه بين اتمهاي كربن شكسته شده و يك پيوند ساده كووالانسي جايگزين أن مي شود. اكنون دو انتهاي أزاد اين منومر به راديكالهاي أزاد تبديل ميشود, به طوري كه هر اتم كربن يك تك الكترون دارد كه مي تواند به را ديكالهاي آزاد ديگر افزوده شود. از اين رو در اتيلن دو محل ( مربوط به اتم كربن) وجود دارد كه مولكولهاي ديگر مي توانند در آنجا بدان ضميمه شوند . اين مولكول با قابليت انجام واكنش , زير بناي پليمرها بوده و به (مر) يا بيشتر واحد تكراري موسوم است. واحد تكراري در طول زنجير مولكول پليمر به تعداد دفعات زيادي تكرارميشود. طول متوسط پليمر به درجه پليمرزاسيون يا تعداد واحدهاي تكراري در زنجير مولكول پليمر بستگي دارد. بنابراين نسبت جرم مولكولي پليمر به جرم مولكولي واحد تكراي به عنوان (درجه پليمريزاسيون) تعريف شده است . با بزرگتر شدن زنجير مولكولي ( در صورتي كه فقط نيروهاي بين مولكولي سبب اتصال مولكولها به يكديگر شود) مقاومت حرارتي و استحكام كششي مواد پليمري هر دو افزايش مي يابند.

    به طور كلي فرايند پليمريزاسيون مي تواند به صورتهاي مختلفي مانند افزايشي , مرحله اي و …. انجام گيرد.در پليمريزاسيون افزايشي , تعدادي از واحدهاي تكراري به يكديگر اضافه شده و مولكول بزرگتري را به نام پليمر توليد مي كنند. در اين نوع پليمريزاسيون ابتدا در مرحله اول راديكال آزاد, با دادن انرژي (حرارتي , نوري) به مولكولهاي اتيلين با پيوند دوگانه و شكست پيوند دوگانه , به وجود مي آيد. سپس راديكالهاي آزاد با اضافه شدن به واحدهاي تكراري مراكز فعالي به نام آغازگر شكل ميگيرند و هر يك از اين مراكز به واحدهاي تكراري ديگر اضافه شده و رشد پليمر ادامه مي يابد . از نظر تئوري درجه پليمريزاسيون افزايشي مي تواند نامحدود باشد, كه در اين صورت مولكول زنجيره اي بسيار طويلي از اتصال تعداد زيادي واحدهاي تكراري به يكديگر شكل مي گيرد. اما عملا رشد زنجير به صورت نامحدود صورت نمي گيرد.هر چه قدر تعداد مراكز فعال يا آغازگرهاي شكل گرفته بيشتر باشد , تعداد زنجيرها زيادتر و نتيجتا طول زنجيرها كوچكتر ميشود و بدين دليل است كه خواص پليمرها تغيير مي كند. البته سرعت رشد نيز در اندازه طول زنجيرها موثر است . هنگامي كه واحدهاي تكراري تمام و زنجيرها به يكديگر متصل شوند, رشد خاتمه مي يابد.

    از ديگر روشهاي پليمريزاسيون, پليمريزاسيون مرحله اي است كه در آن منومرها با يكديگر واكنش شيميايي داده و پليمرهاي خطي را به وجود مي اورند. در بسياري از واكنشهاي پليمريزاسيون مرحله اي مولكول كوچكي به عنوان محصول فرعي شكل مي گيرد . اين نوع واكنشها گاهي پليمريزاسيون كندنزاسيوني نيز ناميده مي شوند.

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •