فيزيكدانان دانشگاه Bhavnagar هند، چگونگيبهدامانداختن و بازيابي نور را با استفاده از سيالي حاوي ميکرو ونانوكرههاي مغناطيسي تشريح كردند.


به گزارش سرويس فنآوريايسنا، آنها ميگويند كه اين مايع غير معمول ـ كه در دماي اتاق عمل ميكندـ فوتونها را براي مدت طولانيتري نسبت به ساير سيستمها نگه ميدارد،همچنين ميتواند با يك آهنربا براي ذخيره هر طول موج از نور مرئي تنظيمشود.
اين كشف ميتواند مسير آزمايشگاههاي روي تراشه را در پردازش اطلاعات نوري هموار كند.
دانشمندانبيش از يك دهه بر روي محاسبات مبتني بر نور كار كردهاند. محاسبات مبتنيبر فوتون بايد نسبت به اجزاي الكترونيكي سريعتر باشد، همچنين اين محاسباتبه حذف اجزاي ناهنجار و بيحاصل منجر ميشود.

هر ميكروتراشهطراحيشده براي پردازش علائم نوري بايد بتواند فوتونها را از طريق کندكردن يا به دامانداختن نور ذخيره كند. براي اين منظور محققان كرههاييمغناطيسي در اندازه ميكرومتر را با اسيد اولئيك پوشش دادند و آنها را درونيك سيال فرومغناطيس ـ كه محلول معلقي از نانوذرات مغناطيسي بسيار كوچكتربود ـ پراكنده كردند.
با اعمال يك ميدان مغناطيسي خارجي به اين سيالكه در يك ظرف شيشهيي نگه داشته مي‎شد، نور ليزر در حين عبور از درون اينمحيط به دام افتاد، ولي در اثر قطع کردن ميدان مغناطيسي فوتونها موفق بهگريز از محيط ميشدند.
توضيح تئوري اين پديده مشکل است؛ اماپژوهشگران معتقدند كه كرهها را ميدان مغناطيسي رديف ميكند كه پس از رديفشدن ميكروحفرههاي پرشده از سيال فرومغناطيسي را تشكيل ميدهند كهفوتونها در آنها به دام ميافتند.
به گزارش ايسنا از ستاد ويژهتوسعه فنآوري نانو، تغيير ميدان مغناطيسي خارجي، ضريب شکست حفرهها را باتغيير دادن پراكندگي سيال فرومغناطيس و كرههاي بزرگتر تغيير ميدهد. اينتغيير تعيين ميكند كه کدام طول موج نور را سيستم به دام مياندازد.
ايننخستين مدرک بصري از ذخيره و بازيابي نور براي يك مدت طولاني و قابل كنترلاست. در ساير گزارشها زمان ذخيرهسازي فوتونها به چند نانوثانيه محدودبود.