خبرگزاري فارس: يك كارشناس سكه گفت: چنانچه قرار باشد يك واحد پول ملي فارسي براي ايران تعيين گردد، «داريك» يا «دريك» يا «زريك» نام اصيلتري است.

صديقه فروغيان در گفت وگو با خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس گفت: در دوره هخامنشي از دريك براي سكه هاي طلا و از «سيكل» يا «شكل» براي سكه هاي نقره استفاده مي شد.
وي افزود: در دوره اشكاني نيز از «دراخم» كه بعدها «درهم» نام گرفت نيز استفاده مي شد، ولي اين واحد پولي نيز همچون ريال و تومان عاريت گرفته از زباني غير فارسي (يوناني) بود.

* چاو ايراني، مغولي بود

اين كارشناس سكه گفت: ايرانيان نخستين ملتي هستند كه در دوره ايلخاني اقدام به چاپ اولين اسكناس در جهان نموده و اسكناس خود را «چاو» ناميدند.
وي افزود: واژه «چاو» از زبان مغولي گرفته شده است. «چاو » اولين بار در تبريز به چاپ رسيد، ولي در پي يك شورش در اين شهر (ناشي از عدم شناخت نسبت به اسكناس و احتمال هر گونه سوء استفاده ناشي از چاپ آن)، توليد اين اسكناس متوقف شد تا اينكه در دوره قاجار اسكناس ديگري با واحد پول «تومان» منتشر شد.
وي اضافه كرد: گرچه چاو را به چينيان نيز منتسب مي دانند ولي اين اسكناس اول بار در ايران منتشر شد.


* تالانت از اوزان بوده و واحد پول نيست

فروغيان با بيان اينكه «تالانت» و «مين» از اسامي اوزان دوره هخامنشي است گفت: تالانت واحد پول نبود بلكه يكي از اوزان بوده و سنگين تر از قيراط است.
وي در جمع بندي مطالب خود گفت: به نظر من در بين واحدهايي كه پول ملي ايران به خود ديده ، داريك اصيلتر و ملي تر از سايرين بوده است.