[size=10pt][size=10pt]همشهري آنلاين - سپيده سمائي - «متأسفانه خط شما فيبر نوري است و نميتوانيد از اينترنت پرسرعت ADSL استفاده كنيد.»


اين پاسخي است كه مدتي است به برخي از افرادي كه براي بهرهمندي از اينترنت پرسرعت به شركتهاي PAP يا مراكز مخابراتي مراجعه ميكنند، داده ميشود.
هرچند سميعالله صادقي معاون توسعه و مهندسي مخابرات استان تهران تعداد اين افراد را قابل ملاحظه نميداند.

با اين حال كارشناسان ميگويند اين درخواستكنندگان اينترنت پرسرعت كه «سرشان به طاق كوبيده ميشود»، به همراه افرادي كه به دلايلي چون اشتراكي بودن خطوط، امكان استفاده از ADSL را ندارند، 40 درصد مشتريان برگشتي خدماتدهندههاي اينترنت پرسرعت را تشكيل ميدهند.
«مشكل خاصي وجود ندارد و تمام كساني كه به چنين دلايلي نميتوانند اينترنت پرسرعت بگيرند، اگر مراجعه كنند مشكلشان حل ميشود.»

معاون توسعه و مهندسي مخابرات استان تهران با بيان اين مطلب به همشهري ميگويد: طراحي شبكه فيبر نوري از سال 68 شروع شده و توسعه شبكه مخابرات در هر منطقهاي كه لازم باشد با استفاده از فيبر نوري انجام ميشود.

توسعه شبكه كه صادقي به آن اشاره ميكند تاكنون باعث شده تا بسياري از ساكنين مناطقي چون زعفرانيه، سعادتآباد، پونك، حكيميه و... از اينترنت پرسرعت ADSL محروم شوند، حتي كساني كه مشترك چنين سرويسي بودهاند و با تغيير خطوط تلفنشان از كابل مسي به فيبر نوري مجددا محكوم به استفاده از اينترنت با سرعت پايين شدهاند.

اگر به اين مجموعه مناطق بكري را كه از ابتدا شبكه تلفنشان براساس فيبر نوري طراحي شده اضافه كنيم، ماجرا جالبتر ميشود، هرچند كه مسئولان مخابرات از قبول مشكل طفره بروند: «در تهران فقط مركز شهيد باكري از ابتدا فيبر نوري بوده اما در بقيه نقاط مشكلي نداريم چون به هرحال شبكه مسي قبلي موجود است و هر كس مراجعه كند ميتواند ADSL بگيرد.»

اين اظهارات صادقي در حالي است كه محمودرضا خادمي عضو هيئت مديره سازمان صنفي رايانهاي كشور به همشهري ميگويد: نميدانم چطور آقايان از عدم وجود مشكل سخن ميگويند وقتي كه 40 درصد مشتريان ما بهعلت اينكه خطوطشان فيبر نوري و يا PCM است برگشت ميخورند.
وي ادامه ميدهد: بايد قبول كنيم كه مخابرات در اين بخش سرمايهگذاري لازم را انجام نداده است. كشورهاي اروپايي اگر به فيبر نوري روي آوردهاند فقط به فكر شبكه تلفن نبودهاند و با ديد جامع و توجه به سرويسهاي ارزش افزوده اين كار را انجام دادهاند و هيچ مشكلي هم با ADSL ندارند چون تجهيزات لازم را در شبكه نصب كردهاند.

فيبر نوري با DSL ناسازگار است؟
در عصر ارتباطات، مجهز كردن منازل و مراكز تجاري به پهناي باند بالا (پهناي باندي بيش از 10 mbps) اهميت زيادي دارد، اما از آنجا كه فناوريهاي تامينكننده پهناي باند وابسته به مسافت است بايد راهي پيدا كرد كه فاصله تامينكننده پهناي باند و سرويس دهنده را كاهش داد.
بهعنوان مثال با استفاده از VDSL ميتوان به سرعت100 mbps دستيافت اما اين فناوري تنها تا فاصله 500 متري عملكردي قابلقبول دارد.

دكتر فريدون قاسمزاده عضو هيات علمي دانشگاه صنعتي شريف در اين زمينه ميگويد: يكي از راهكارهاي رايج براي غلبه بر اين مانع(فاصله) كه توسط كشورهاي پيشرفته هم بكار گرفته شده است بسط شبكه فيبر نوري تا منازل(FTTH) است.
در حال حاضر در كشور ما ارتباط ميان مراكز مخابراتي از طريق فيبر نوري تامين ميشود اما از مراكز مخابراتي تا منازل از سيم مسي استفاده شده است. گاهي فاصله مراكز مخابراتي تا منازل به بيش از چند كيلومتر ميرسد و اين فاصله امكان استفاده از فناوريهاي مختلف را سلب ميكند.

اما اگر فيبر نوري تا نزديك منازل و تا كافو (پستهاي مخابراتي) محلي كشيده شود و در نهايت منازل با سيم مسي به كافو و فيبر نوري متصل شوند اين مشكل رفع ميشود مشروط برآنكه تجهيزات DSL در پستهاي خيابان وجود داشته باشند.
ظاهرا مخابرات استان تهران هم در برنامه توسعه شبكه خود از اين فناوري بهره برده است اما تجهيزات ADSL در پستهاي محلي وجود ندارد.

صادقي با بيان اينكه در توسعه شبكه، فيبر نوري تا پستهاي محلي كشيده ميشود و ممكن است در آينده از پست محلي تا منازل هم از فيبر استفاده شود (FTTH) برتريهاي فيبر نوري نسبت به كابل مسي را اينچنين عنوان ميكند: « ظرفيت فيبر نوري از كابل مسي بيشتر است و توسعه شبكه با استفاده از فيبر به سادگي امكانپذير است، نگهداري فيبر آسانتر است و با فناوريهاي جديد هم سازگارتر است.
علاوه بر اين سرويسهاي جديد مخابراتي، تلفنهاي تصويري، تلويزيون كابلي و... همه به بستر مخابراتي با ظرفيت بالا نياز دارند.»مجموع اين عوامل باعث شده تا مخابرات براي توسعه شبكه خود از فيبر نوري استفاده كند، اما در جايي كه استفاده از تلفن تصويري و تلويزيون كابلي- كه در كشور ما متداول نيست- يكي از علل استفاده از فيبر نوري عنوان ميشود، آيا نبايد تمهيداتي انديشيده ميشد كه استفاده از اين فناوري برتر با متداولترين روش دسترسي به اينترنت پرسرعت در ايران هم سازگاري داشت؟ صادقي در پاسخ به اين سؤال چنين ميگويد: فيبر نوري با ADSL سازگار است اما بايد تجهيزات لازم خريداري شود و در پستهاي منطقهاي كار گذاشته شود.

چرا تا كنون اين اتفاق نيفتاده است؟ پاسخ اين مقام مسئول به اين سؤال هم در نوع خود بسيار جالب است: طبق قانون تا 2 سال فقط شركتهاي PAP مجاز به ارائه ADSL بودند و ما اين تجهيزات را نخريدهايم، اما حالا مخابرات هم ميتواند ADSL ارائه كند و ما دستور خريد تجهيزات لازم را دادهايم.
اما آيا مردم بايد تاوان رقابت مخابرات با شركتهاي PAP را بدهند؟ اشاره به قابل ملاحظه نبودن افرادي كه چنين مشكلي دارند، تنها پاسخ صادقي به اين پرسش همشهري است: از مجموع حدود 5 ميليون شمارهاي كه در تهران داريم، نهايتا 600-700هزار شماره روي فيبر نوري است و اگر در حجم وسيع نگاه كنيد تعداد افرادي كه نميتوانند از ADSL استفاده كنند قابل ملاحظه نيستند.

شايد وقتي ديگر
با وجود تاكيد چندباره معاون توسعه و مهندسي مخابرات استان تهران مبني براينكه كساني كه خط تلفنشان فيبر نوري است مشكلي براي استفاده از ADSL ندارند، بهنظر نميرسد در عمل رفع اين مشكل به آن سادگي و سرعتي باشد كه مسئولان ميگويند؛
آن هم در شرايطي كه كم نيستند افرادي كه مدتهاست متقاضي دريافت خدمات اينترنت پرسرعتاند و به دلايل مختلف از آن بيبهره ماندهاند.

از سوي ديگر دكتر قاسمزاده با مقايسه جمعيت ايران با كشورهايي چون كره جنوبي و تركيه به آمار مشتركان ADSL در اين كشورها اشاره ميكند: در كل ايران 150هزار نفر ADSL دارند درحالي كه در تركيه اين رقم به 5/3 ميليون نفر ميرسد و در كره جنوبي به بيش از 30 ميليون نفر.
اين استاد دانشگاه، قديمي بودن سوييچها و تجهيزات مخابرات، فيبر نوري و PCM بودن بعضي خطوط را از فاكتورهاي مؤثر بر اين آمار ميداند و ميگويد: در بسياري از مناطق مخابراتي ما اصولا امكان ارائه ADSLوجود ندارد.

هنگاميكه هنوز برخي مراكز مخابراتي به تجهيزات مورد نياز براي ارائه ADSL مجهز نشدهاند، چگونه ميتوان انتظار داشت كه ظرف مدت كوتاهي همه كوچه و خيابانهاي شهر (همه كافوها) به اين ابزارها مجهز شوند؟ آن هم در شرايطي كه صادقي از توسعه شبكه فيبر نوري در تهران سخن ميگويد: فيبر مسيري مطمئن و در حال توسعه است و ما انتهايي براي اين طرح پيشبيني نميكنيم.
در اين شرايط حل مشكل سريعي كه صادقي وعده ميدهد تنها درصورتي ممكن است كه خط تلفن افراد به حالت مسي برگردد.

3-4 ماه ديگر صبر كنيد، انشاءالله حل ميشود!
خادمي، عضو هيأتمديره سازمان صنفي رايانهاي كشور ميگويد: «مخابرات بايد سرمايهگذاري ميكرد و تجهيزات لازم را در كافوهاي نوري نصب ميكرد تا امكان ارائه ADSL در بستر فيبر نوري فراهم ميشد، اما اين كار را نكردهاند و حالا در مناطقي كه خط تلفنشان از اين نوع است عملا استفاده از ADSL ممكن نيست و اگر دوستان ما در مخابرات مدعي هستند كه هركس مراجعه كند مشكلش حل ميشود، اين كار در شرايط فعلي درصورتي ممكن است كه بخواهند به فناوري قبلي سيم مسي برگردند كه در اين صورت چرا به فناوري پيشرفتهتر فيبر نوري روي آوردهاند؟»

يكي از مسئولان مركز مخابرات پيامنور در پاسخ به اين سؤال ميگويد: خوب همه مردم يك محله كه ADSL نميخواهند، ما براي آن تعدادي كه اين خدمات را ميخواهند شرايطي را فراهم ميكنيم كه ارتباط تلفنشان از طريق سيم مسي مقدور شود.
وي در پاسخ به اين سؤال كه چنين شرايطي در چه زماني مهيا ميشود هم ميگويد: ما نسبت به خيلي از مراكز وضعيت بهتري داريم و پيمانكار را تعيين كردهايم اما مشتركان ما حداقل بايد 3-4 ماه ديگر صبر كنند تا بتوانيم اين امكان را فراهم كنيم.

همه اين مسائل در شرايطي در پايتخت كشور روي ميدهد كه مسئولان مخابرات بارها از عدماستقبال مشتركان از خدمات اينترنت پرسرعت سخن گفتهاند و چندي پيش وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات با بيان اينكه در حوزه دادههاي پرسرعت، كشور با عقبماندگيهاي زيادي روبهرو است، توسعه خطوط DSL در بستر تلفن ثابت، توسعه شبكههاي بيسيم Wimax و بهرهبرداري از اپراتور سوم را از سياستهاي مخابرات براي توسعه پورتهاي پرسرعت عنوان كرد.[/size][/size]