نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: سفر به فضا

  1. #1
    YAS
    کاربرسایت YAS آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۸
    نوشته ها
    1,482
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    سفر به فضا

    فضا چیست؟ ترجمه: لنا سجادیفر
    ----------------------------------------------------------------------
    سفربه فضا سفر به فضا پاسخی است به کنجکاوی انسان برای شناخت زمین، ماه،سیارات، خورشید، دیگر ستارگان و کهکشانها. فضاپیماهایی با سرنشین و بدونسرنشین به مرزهای فراتر از زمین ارسال شده اند تا اطلاعات مستند و تازه ایاز کائنات برای ما به همراه آورند. بشر تاکنون موفق به دیدار حضوری ماه وزندگی طولانی مدت در ایستگاه فضایی شده است. سفر به فضا این امکان را بهما می دهد تا زمین را در بستر و موقعیت واقعی آن در هستی بنگریم. چنینسفرهای تحقیقاتی می توانند چگونگی تشکیل خورشید، سیارات و ستاره ها و وجودحیات در جایی فراتر از دنیای ما را معلوم کنند. عصر فضا از روز 4 اکتبرسال 1957 آغاز شد. در آن روز شوروی ماهواره اسپاتنیک 1(Sputnik 1) را برایگردش در مدار زمین به فضا فرستاد. اولین فضاپیمای با سرنشین در روز 12آپریل سال 1961 به همراه یوری گاگارین (Yuri A. Gagarin) فضانورد اهلشوروی به مدار زمین فرستاده شد. نام این فضا پیما وستوک 1 (Vostok 1) بود.فضاپیماهای بدون سرنشین که به آنها کاوشگر فضا می گویند، به طور وسیعی بهاطلاعات ما درباره فضای اطرافمان، سیارات و ستارگان افزوده اند. در سال1959 یک کاوشگر شوروی به نزدیکی ماه و کاوشگر دیگر آن به سطح ماه رسیدند.در سال 1962 کاوشگر ایالات متحده به سمت سیاره زهره فرستاده شد. در سالهای1974 و 1976 ایالات متحده دو کاوشگر ساخت آلمان به مدار سیاره عطارد نزدیکخورشید ارسال کرد. دو کاوشگر دیگر ایالات متحده در سال 1976 بر روی مریخنشستند. علاوه بر سیارات، کاوشگرها برای شناخت سنگها و اجرام کوچک آسمانینیز به فضا فرستاده می شوند. اولین سفر با سرنشین به ماه در روز 21 دسامبر1968، زمانیکه ایالات متحده فضا پیمای آپولو 8 (Apollo 8) را ارسال کردآغاز شد. این فضا پیما 10 بار دور ماه گردش کرد و سپس با موفقیت کامل بهزمین برگشت. در تاریخ 20 جولای 1969 فضا نورد امریکایی، نیل آرمسترانگ(Neil A. Armstrong) و باز آلدرین (Buzz Aldrin) اتاقک مخصوص آپولو 11 رابر روی سطح ماه نشاندند. آرمسترانگ اولین انسانیست که بر روی ماه قدمگذاشته است. تا سال 1972 فضانوردان امریکایی 5 سفر دیگر به کره ماه بابرنامه سفری آپولو به انجام رساندند. در دهه هشتاد میلادی فضانوردانتوانایی خود را برای اقامت طولانی در فضا در دو ایستگاه فضایی اسکای لب(Skylab) و سالیوت (Salyut) افزایش دادند. در سالهای 1987 و 1988دوفضانورد از شوروی، 366 روز پیاپی را در فضا سپری کردند. در روز 12 آپریلسال 1981 ، شاتل فضایی ایالات متحده، کلمبیا، به فضا ارسال شد. اولین شاتلکه بیش از یکبار قابل استفاده بود و اولین فضاپیمایی که می توانست درفرودگاه های معمولی نیز به زمین بنشیند.در روز 28 ﮊانویه 1986 سانحه ایدلخراش به وقوع پیوست. شاتل چلنجر دچار نقص فنی گردید و هر هفت سرنشین آنجان باختند. شاتل مجددا طراحی و در سال 1988 سفرهای خود را آغاز نمود. باردیگر این سانحه در تاریخ 1 فوریه 2003 رخ داد. این بار شاتل کلمبیا هنگامورود به جو زمین متلاشی شد و هفت سرنشین آن نیز جان باختند. هلیوس، نمونهاولیه هواپیمای بدون سرنشین با نیروی خورشیدی بر فراز هاوایی عکس از ناسادر سالهای نخست عصر فضا، موفقیت در فضا مرهون پیشرفت کشورها در عرصه هایمختلف علمی، مهندسی و نظامی بود. ایالات متحده و جماهیر شوروی دو عضورقابتی با نام جنگ سرد بودند. در نتیجه دو عضو مذکور در زمینه توسعهبرنامه های فضایی با یکدیگر به رقابت پرداختند. در دهه های 70 و 80 میلادیاین نبرد فضایی دو عضو را به تلاشهای فراوان و تحقیقات شگفت آوری گماشت.این نبرد در انتهای دهه 80 یعنی زمانیکه دو کشور اهداف مستقلی را در زمینهفضا پیش گرفتند کمرنگ شد. مسئله مورد بحث در توسعه برنامه های فضایی تعادلمناسب بین سفرهای تحقیقاتی با سرنشین و بدون سرنشین به فضا می باشد. بعضیکارشناسان کاوشگر های بدون سرنشین را ترجیح می دهند چرا که ارزان تر، امنتر، و سریعترند. آنها متوجه این نکته هستند که کاوشگرها قادر به انجامسفرهایی می باشند که برای انسان بسیار خطرآفرینند. از طرفی کاوشگرها عموماقادر به انجام عکس العمل های لازم در شرایط خاص و غیر قابل پیش بینینیستند. امروزه اغلب طراحان و برنامه ریزان فضا، استراتژی تلفیق کاوشگرهایبدون سرنشین و سفرهای تحقیقاتی با سرنشین را ترجیح می دهند. کاوشگرها میتوانند به مناطق کشف نشده فضا یا مناطق شناسایی شده سرکشی کنند و اطلاعاتمعینی را جمع آوری نمایند اما در بعضی شرایط، انسان باید کاوشگر را همراهیکند تا از قدرت ابتکار، انعطاف پذیری و شهامت خود برای کشف اسرار کائناتبهره گیرد. فضا چیست؟ فضا عرصه ای تقریبا تهی است که همه اجرام جهان درونآن در حرکتند. سیارات و ستارگان در برابر گستره پهناور فضا، مانند نقاطیبسیار کوچکند. آغاز فضا هوایی کره زمین را فرا گرفته است و جو آن را تشکیلمی دهد. هر چه از زمین دورتر شویم، لایه هوا نازکتر می شود. مرز مشخصی بینجو زمین و فضا وجود ندارد ولی بیشتر کارشناسان می گویند که فضا از ارتفاع95 کیلومتری (60 مایل) زمین آغاز می شود. فضایی که درست بالای جو زمین استبه طور کامل تهی نیست. این فضا حاوی ذراتی از هوا، غبار فضایی و به طورمحلی قطعاتی از فلزات یا مواد سنگی که به آنها احجار آسمانی می گویند،میباشد. انواع متفاوتی از پرتوها نیز در جریانند. تا کنون هزاران ماهواره یمصنوعی به این منطقه از فضا ارسال شده اند. میدان مغناطیسی زمین از اتمسفراین سیاره فراتر رفته و در فضا قابل رویت است. این میدان مغناطیسی، ذراتالکتریکی موجود در فضا را جذب کرده و بدین ترتیب مناطقی از پرتوهایرادیویی به نام کمربندهای ون الن (Van Allen belts) ایجاد نموده است.منطقه ای از فضا که در آن حرکت ذرات باردار تحت کنترل میدان مغناطیسی زمیناست مگنتوسفر (magnetosphere) نامیده می شود. این منطقه شبیه به قطره اشکیاست که نقطه شروع آن نزدیک خورشید و به سمت زمین گسترده می شود. میدانمغناطیسی زمین فراتر از این منطقه مغلوب میدان مغناطیسی خورشید می گردد.اما وضع در مورد نیروی گرانش زمین کمی فرق دارد به این صورت که این نیروتا فواصلی نظیر 6/1 میلیون کیلومتر(1 میلیون مایل) همچنان تاثیر گذار استو میتواند ماهواره ها را در مدار خود نگه دارد. فضای بین سیاره ها، فضایمیان سیاره ای نامیده می شود. گرانش خورشید حرکت سیارات را در این منطقهکنترل می کند و منجر به گردش سیارات به دور خورشید می شود. فواصل زیادعموما سیارات را دور از یکدیگر در فضای میان سیاره ای نگه می دارد. برایمثال زمین با فاصله 150 میلیون کیلومتر(93 میلیون مایل) از خورشید در مدارخود در گردش است. فاصله سیاره زهره از خورشید 110 میلیون کیلومتر(68میلیون مایل) است. زهره سیاره ایست که در هنگامیکه درست بین زمین و خورشیدقرار می گیرد کمترین فاصله با زمین یعنی 40 میلیون کیلومتر(25 میلیونمایل) را دارد. در چنین شرایطی فاصله زهره از زمین 100 برابر فاصله ماه اززمین است. فضای بین ستارگان، فضای میان ستاره ای نامیده می شود. فواصل دراین منطقه بسیار زیاد است به طوری که دانشمندان از واحد های کیلومتر ومایل استفاده نمی کنند. دانشمندان برای اندازه گیری فواصل در مقیاس میانستاره ای از واحد سال نوری استفاده می کنند. یک سال نوری برابر است با46/9 تریلیون کیلومتر(88/5 تریلیون مایل). این مقدار فاصله ایست که نورباسرعت خود یعنی 792/299 کیلومتر (282/186 مایل) در ثانیه به مدت یک سالطی می کند. گازهای متفاوت، لایه هایی از ابرهای بسیار سرد غبار و تعدادکمی ستاره های دنباله داری که میان ستارگان، سرگردانند همینطور اجرامی کههنوز به درستی کشف و شناسایی نشده اند، در فضای بین ستاره ای وجود دارند.Oberg, James. "Space exploration." World Book Online Reference Center.2004. World Book, Inc. [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]. ترجمه: لنا سجادیفر

  2. #2
    YAS
    کاربرسایت YAS آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۸
    نوشته ها
    1,482
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 0 در 0 پست

    تاریخچه ورود انسان به فضا

    در سال 1958، دانشمندان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی تلاش های جدیخود برای ساخت فضاپیماهایی که قادر به حمل انسان به فضا باشند را آغازنمودند. هر دو کشور ساخت کپسول های بدون بال که در بالای شتابگر مجهز بهموشکهای پیشرفته برد بالا، قرار می گیرند را انتخاب کردند. کشف امکان سفرانسان به فضا برای دانشمندان نگران کننده بود. آزمایش هایی که بر رویحیوانات انجام گرفت نشان داد که سفر به فضا گرچه با خطرات فیزیکی همراهنیست ولی احتمال بروز عوامل روانی وجود دارد. برخی کارشناسان از این میترسیدند که فشار ناشی از پرتاب، پرواز و فرود فضاپیما منجر به ترس شدید ویا بیهوشی در فضانورد گردد. وستوک (Vostok) و مرکوری (Mercury): اولینحضور انسان در فضا فضاپیمای جمینی 5.8 متر ظرفیت دو سرنشین کپسول مرکوری2.9 متر ظرفیت یک سرنشین کپسول وستوک 4.9 متر ظرفیت یک سرنشین عکس از کتابتصویر سازی آکسفورد برنامه "وستوک" جماهیر شوروی و برنامه "مرکوری" ایالاتمتحده نمایانگر نخستین تلاش ها برای فرستادن انسان به فضا بودند. کپسول"وسوتوک" 4500 کیلوگرم وزن داشت. این کپسول بر سر یک موشک پیشرفته R-7 حملمی شد. کپسول شامل یک کابین کروی خلبان، یک اتاقک استوانه ای و بخش محتویسیستم نیروی محرکه بود. در صورت بروز حادثه به هنگام پرتاب کپسول، فضانوردمی توانست به همراه صندلی خود از کپسول خارج شود. سیستم تامین هوا ازترکیب اکسیژن و نیتروژن شبیه به جو سطح دریا استفاده می کرد. کپسول"مرکوری" ایالات متحده حدود 1360 کیلوگرم وزن داشت و بر سر یک راکت ردستون (Redstone) یا اطلس (Atlas) قرار می گرفت. این کپسول مخروطی شکل میتوانست به کمک جتر نجات بر روی اقیانوس فرود آید. سیستم تامین هوا ازاکسیژن خالص در فشار کم استفاده می کرد. در صورت بروز نقص فنی به هنگامپرتاب، کپسول و فضانورد با کمک راکت سوخت جامد متصل به نوک کپسول از راکتحامل جدا می شدند. هر اندازه که برنامه های ایالات متحده بر سر زبانهاافتاده بود، فعالیت های شوروی محرمانه و به طور نهانی انجام می گرفت. درسالهای 1960و 1961 هر دو کشور آزمایشاتی را بر روی کاوشگرهای بدون سرنشینانجام دادند که بعضی از آنها با شکست به هنگام پرتاب مواجه شد. در این مدتهر دو کشور حیواناتی را به فضا فرستادند. یکی از این حیوانات شامپانزه ایبه نام هم (Ham) بود که در 31 ژانویه 1961 به مدت 18 دقیقه در یک کپسول"مرکوری" پرواز کرد. اولین تلفات مربوط به برنامه های فضایی انسان درتاریخ 23 مارس 1961 رخ داد. والنتین بوندارنکو (Valentin V. Bondarenko)کارآموز کیهان نوردی شوروی بود که در سانحه آتش سوزی اتاقک فشار جان سپرد.سازمان های شوروی این حادثه را تا مدتها مخفی نگه داشتند. نخستین انسانیکه به فضا رفت خلبان نیروی هوایی شوروی یوری گاگارین (Yuri A. Gagarin)بود. وی درون "وستوک" که بعدها "وستوک1" نام گرفت در تاریخ 12 آپریل 1961به فضا فرستاده شد. 108 دقیقه پس از پرتاب او به سلامت یک دور کامل به دورزمین زده و فرود آمد. یک سیستم کنترل پرواز اتوماتیک، عملکرد فضاپیما رادر تمام مدت پرواز در اختیار داشت. یک پرواز 25 ساعته با 17 دور گردش درمدار در آگوست همان سال توسط فضانوردی به نام گرمن تیتو (Gherman Titov)انجام گرفت. برنامه "مرکوری" اولین پرواز با سرنشین خود را درتاریخ 5 می1961، در حالیکه یک راکت Redstone فضانورد آلن شپرد (Alan B. Shepard) رادر کپسولی به نام Freedom 7 به فضا فرستاد، آغاز نمود. "شپرد" به مدت 15دقیقه ماموریت "زیرمدار" خود را انجام داد. "زیرمدار" ماموریتی است که درآن سرعت و ارتفاع لازم برای گردش در مداری به دور زمین نمی رسد. نخستینگروه هفت نفره فضانوردان منتخب برای برنامه مرکوری عکس از ناسا در تاریخ21 جولای 1961، یک پرواز "زیرمدار" که توسط فضانورد ویرجیل گریسام (VirgilI. Grissom) صورت گرفت پایانی تقریبا ناخوشایند داشت. دریچه کناری کپسولمرکوری پس از فرود در اقیانوس آتلانتیک خیلی زودتر از موقع پیش بینی شدهباز شد و گریسام با شنا جان سالم به در برد. در تاریخ 20 فبریه 1962، جانگلن (John H. Glenn)، به عنوان نخستین آمریکایی دور زمین به گردش پرداخت.او در زمان کمتر از 5 ساعت 3 دور را کامل کرد. او مسیر کپسول خود را درجهات مختلف تغییر داد و سیستم های زیادی را آزمایش نمود و زمین را مشاهدهکرد. سه ماه بعد ستاره شناس اسکات کارپنتر(M. Scott Carpenter) ماموریتگلن را تکرار کرد. در اکتبر 1962، با انجام گرفتن یک ماموریت شش دوره بهدور زمین توسط والتر شیرا (Walter M. Schirra) آزمایش فضاپیماها گسترشیافت. آخرین ماموریت "مرکوری" در ماه می 1963، توسط گردن کوپر(GordonCooper) انجام شد و یازده روز به طول انجامید. در این میان، جماهیر شورویماموریت های "وستوک" را ادامه داد. د رآگوست 1962، "وستوک3" و "وستوک4" بافاصله یک روز ارسال شدند و در فضا در کنار هم قرار گرفتند. دو کپسول دیگر"وستوک5" . "وستوک6" د رژوئن 1963 ارسال شدند. یکی از خلبان ها تقریبا 5روز در مدار ماند و رکوردی جدید بر جای گذاشت. خلبان دیگر والنتینا ترشکوا(Valentina Tereshkova) اولین زنی بود که پا به فضا گذاشت. وسخود(Voskhod) و جمینی (Gemini): اولین فضاپیماهای چند نفری در سال 1961،ایالات متحده برنامه "جمینی" که می توانست دو فضانورد را در یک کپسول بزرگتر شده "مرکوری" حمل کند، آغاز نمود. این امر طراحان شوروی را بر آن داشتتا با ایجاد تغییراتی در فضاپیمای "وستوک" ، فضاپیمایی با ظرفیت سهفضانورد طراحی کنند. فشارهای سیاسی برای پیشی گرفتن از امریکا به حدی زیادبود که مهندسین شوروی به منظور بزرگتر نمودن فضای داخل فضاپیما از برخیموارد ایمنی، از جمله صندلی خارج شونده چشم پوشی کردند. نخستین کپسولفضایی با ظرفیت چند سرنشین، "وسخود"، به معنای طلوع خورشید بود که بعدهابه آن "وسخود1" گفته شد. این کپسول در 12 اکتبر 1964 پرتاب شد. فضانوردانولادمیر کمارف (Vladimir M. Komarov)، کنستانتین فئوکتیستف(Konstantin P.Feoktistov) و بوریس یگورف(Boris B. Yegorov) 24 ساعت را در فضا سپریکردند. آنها اولین فضانوردانی بودند که در کپسول خود، به جای اقیانوس،برروی زمین فرود آمدند. در مارس 1965، فضانورد الکسی لئونف(Alexei A.Leonov) با قدم گذاشتن در محفظه بادی که به "وسخود2" وصل می شد اولینانسانی بود که در فضا راه رفت. به دلیل نقص فنی که در سیستم کنترل پروازاتوماتیک کپسول پیش آمد لئونف و پاول بلیایف (Pavel I. Belyayev) ناچار بهفرود با سیستم غیراتوماتیک شدند. فرود در منطقه آماده سازی شده انجام نشدو آنها در یک جنگل دور افتاده فرود آمدند. آنها تا روز بعد که گروه نجاتاز راه رسید، با گرگهای گرسنه دست و پنجه نرم کردند. اولین فضانوردامریکایی که در فضا راه رفت ادوارد وایت در تاریخ 3 ژوئن 1965 عکس از ناسانخستین ماموریت با سرنشین "جمینی" یعنی "جمینی3" در23 مارس 1965 آغاز شد.فضانوردان "گریسام" و جان یانگ (John W. Young) با مانور راکت های کپسولمسیر آن را به سمت فضا تغییر دادند. با ماموریت "جمینی4" که در تاریخ 3ژوئن 1965 آغاز شد کمک خلبان ادوارد وایت (Edward H. White II) به عنواناولین امریکایی که در فضا راه رفت شناخته شد. فضانوردی که در "جمینی5" بودو در تاریخ 21 آگوست 1965 ارسال شد، مدت 8 روز را در فضا سپری نمود. اینرکورد با استفاده از سلول های سوخت برای تامین الکتریسیته به دست آمد."جمینی6" از ابتدا با هدف اتصال به یک راکت "اجنا" که چند ساعت زودتر بهفضا ارسال شود، برنامه ریزی شده بود. پس از آنکه راکت بدون سرنشین "اجنا"به دلیل نقص فنی از بین رفت، ناسا "جمینی6" را در ماموریت 14 روزه"جمینی7" به کار گرفت. "جمینی7" طبق برنامه در 4 دسامبر 1965، و " جمینی6" یازده روز بعد به فضا ارسال شدند. "شیرا" و توماس استفورد (Thomas P.Stafford) فضاپیمای خود را تا فاصله 30 سانتیمتری "جمینی7" نزدیک بردند.سرنشینان " جمینی7" فرانک بورمن (Frank Borman) و جیمز لاول (James A.Lovell) بودند. آنها در فضاپیماهای خود ساعتها بدون جدا شدن فضاپیما ها ازیکدیگر به دور زمین حرکت کردند. در 16 مارس 1966، "جمینی8 " با اتصال بهراکت "اجنا" در فضا نخستین اتصال در فضا را انجام داد. البته فضاپیما بهطور ناگهانی دچار نقص فنی شد ولی دو فضانورد آن "نیل آرمسترانگ" و دیویداسکات (David R. Scott) موفق شدند که کنترل فضاپیما را در دست بگیرند و بهطور اضطراری در اقیانوس آرام فرود آمدند. در چهار ماموریت آخر "جمینی"،آزمایشات نهایی برای اتصال در فضا و ماموریت خارج از فضاپیما (EVA) صورتگرفت. در این ماموریت ها، فضانوردان و کنترل کنندگان پرواز تجارب بسیارینیز در خصوص مواجه شدن با چالش های سفر به ماه، کسب کردند. Oberg, James."Space exploration." World Book Online Reference Center. 2004. WorldBook, Inc. [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]. ترجمه: لنا سجادیفر

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •