[b]
اهرام هیجان انگیز اما دشوار

شاید مصریان باستان ناآگاهانه از ساختارهای بنیادی موجود در هستی تقلید کرده باشند. این گفته بدین معناست که هسته برخی از اتم ها ممکن است به جای کره به شکل هرم های کوچک باشد. در طبیعت هیچ شکلی متراکم تر از کره نیست و همین موضوع نیز دلیل فراوان بودن این شکل در طبیعت است، چرا که از حباب هوا گرفته تا قطره های آب همگی کروی شکل هستند.
بررسی های قبلی ثابت کرده است که اگرچه هسته اتم ها ممکن است در مدت بسیار اندکی به شکل توپ راگبی باشند یا ساختارهای تخم مرغی شکل را ایجاد کنند، ولیکن به طور معمول کروی شکل یا تقریباً کروی هستند.
در حال حاضر «جرزی دودک» فیزیکدان دانشگاه لویی پاستور استراسبورگ فرانسه و همکاران او معتقدند این مساله نمی تواند همیشه صادق باشد. این پژوهشگران در مقاله یی که در مجله Physical Review Letters به چاپ رسیده است، پیشنهاد کرده اند از لحاظ تئوری ممکن است هسته شکل های هرمی پایداری تشکیل دهد. «دودک» معتقد است اگرچه شکل کروی ممکن است برای یک هسته شکل پایدارتری باشد، ولی در تعدادی از عنصرهای سنگین به تعداد کافی اجزای هسته برای تشکیل یک صفحه گرد وجود ندارد، بنابراین نوترون ها و پروتون های موجود در لایه خارجی هسته ممکن است در کنار یکدیگر تجمع یافته و گوشه های گرد یک هرم را تشکیل دهند.
قاعده این هسته های سه گوش، همانند هرم های مصری نیست. در عوض هرم مثلث القاعده و چهاروجهی است (در واقع مثل چهار مثلثی هستند که از گوشه ها به یکدیگر متصل شده اند). پژوهشگران براساس مدل های کامپیوتری طراحی شده و یافته های به دست آمده در مورد رفتار پروتون ها و نوترون ها در هسته، پیش بینی کردند این هسته های چهاروجهی احتمالاً در بالای جدول تناوبی قرار می گیرند و در این رابطه دو عنصر زیرکونیم و اریتریم را پیشنهاد دادند. اما «دودک» می گوید؛ «۱۲ عنصر دیگر همانند کلسیم و اورانیوم ممکن است هرم هایی با پایداری کمتری تشکیل دهند، اگرچه این عنصرها می توانند شکل های هندسی دیگر همانند هشت وجهی ها را تشکیل دهند.» وی و همکارانش معتقدند این هسته ها ممکن است کاملاً متفاوت از انواع کروی رفتار کنند. به عنوان مثال، ممکن است گروه های چهارتایی از پروتون ها و نوترون ها در داخل هرم تشکیل شوند. تمامی اعضای یک گروه می توانند با انرژی کاملاً یکسانی دارای حرکت های ارتعاشی باشند. این رفتار تا قبل از این هرگز در اتم ها دیده نشده است.
پژوهشگران همچنین بیان کرده اند چنانچه عناصر بسیار سنگین انتهای جدول تناوبی، دارای هسته های چهاروجهی باشند، بسیار پایدارتر از تصورات قبلی خواهند بود و این امر راه را برای سنتز و کشف این عناصر بسیار سنگین هموار خواهد کرد.
در زمان های گذشته پژوهشگران در ابتدا باید ثابت می کردند این هرم های بسیار کوچک واقعاً وجود دارند، نظر به اینکه هسته های چهاروجهی دارای حرکت های اسپینی غیرعادی هستند، می توانند پرتوهای گامای منحصربه فردی را از خود تابش کنند و این خود می تواند دلیلی برای جست وجوی این عناصر توسط پژوهشگران باشد. «سام تابور» از دانشگاه ایالتی فلوریدا در این باره گفته است؛«مطرح کردن این فکر بسیار هیجان انگیز، اما فهمیدن جزئیات امر بسیار مشکل است. این مساله موضوع ساخت ابزارآلات دقیق آینده ما خواهد بود و در صورتی که آشکارسازها، این هرم ها را کشف نکنند، باید فیزیکدانان دوباره مشغول به کار شده و دریابند که پروتون ها و نوترون ها چگونه در داخل هسته شکل می گیرند.»
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]