دبی چرا؟ به جواهرده بیایید!
تلفن او زنگ میزند. خانمی است از تهران که با ۲۵ میلیون تومان (۱۷ هزار و۵۰۰ یورو) میخواهد قطعه زمینی در اینجا بخرد. طاهرینژاد میگوید:«اصلاً فراموشش کنید. پایینترین قیمتی که داریم ۴۵ میلیون تومان (۳۱ و۵۰۰ یورو) است.»
این عنوان مقالهای است نوشته توماس اردبرینک، خبرنگار دائمی روزنامهان.آر.سی هلند در ایران که در شماره ۱۵ ژوییه این روزنامه منتشر شد.
در این مقاله که در مورد روستای جواهرده رامسر در شمال ایران است ودر قالب یک سری مقاله تابستانی مربوط به اقتصاد روستایی در این روزنامهنوشته شده میخوانیم:
ایران به سرعت در حال تغییر از یک جامعه کشاورزی به یک جامعه شهرنشیناست. در ایران روستاها خالی میشوند ولی روستای جواهرده با این روندمخالفت میکند و خواهان مهاجر تازه است. اما ماهیت ده هم البته در حالتغییر است.
صالح موسوی جنتی (۳۸ ساله) یک روحانی شیعه اهل جواهرده بر روی ایوانمسجد روستا ایستاده است. او راهی طولانی در درهای سرسبز در یکی ازکمرکشهای رشتهکوه البرز در کنار دریای خزر را طی کرده تا به این روستای۱۰ هزار نفری (چهار هزار خانواری) برسد.
به پایین که نگاه کنی پتویی از ابر را میبینی که راه نگاه به دریارا بسته است. در بالا قلههای عریان کوه در زمینه آبی آسمان سربرافراشتهاند. پرندهها میخوانند و نسیم تابستانی از فراز سبزهزار بهسوی مسجد میوزد.
موسوی جنتی میگوید: «از سال پیش چند راه آسفالته، برق و تلفن برایده فراهم شده. پیشرفت جواهرده باید ادامه پیدا کند. توقف به معنی پسرفتاست.» او بدون اینکه شوخی کند ادامه میدهد: «خوب میشود اگر برایاینترنت خیلی پرسرعت به تمام روستا فیبر نوری کشیده بشود.»
او ۱۲ سال است که پیشنماز روستای جواهرده است. او میگوید: «روستایما را تا مکه هم میشناسند. از همه دنیا در اینجا بازدیدکننده داریم.»
گردشگرهایی که از راه پر پیچ و خم دره به سوی جواهرده میرانند درراه با پارچهنوشتههایی با این مضمون مواجه میشوند: «دبی چرا؟ بیایید بهجواهرده!»
محلیها میگویند هر چه حضور بیشتر غیرمحلیها در روستا بیشتر بشودعمر روستا هم بیشتر خواهد شد. خیلی از روستاهای حاشیه دریای خزر به خاطرمهاجرت به شهرها دارند خالی از سکنه میشوند.
از ۱۰ سال پیش، رسماً در ایران تعداد شهرنشینها بیشتر از تعدادروستانشینان شده است. کلانشهر تهران با ۱۲ میلیون جمعیت هر روز شلوغترمیشود. این شهر در سال ۱۹۷۹ یعنی سال انقلاب چهار میلیون نفر جمعیت داشت.
خیلی از روستاهای مناطق پیرامون دریای خزر راههای خوبی ندارند، بیکاری درآنها غوغا میکند و کودکان اگر بخواهند از دیپلم بالاتر بروند باید بهشهرها مهاجرت کنند. اما جواهرده جلوی این روند مقاومت میکند. حتی اگرقرار باشد ماهیتش را کاملاً عوض کند.
مظاهر عزیزی، دهیار جواهرده میگوید: الان مشغول طرح ایجاد پیست اسکیبرای روستا هستیم تا بتوانیم در زمستان هم جلب گردشگر کنیم. او میگوید:«بیرون را نگاه کنید. این راه سال پیش هنوز شنی بود. الان آسفالت شده.»
این دهیار برای روستای خود یک طرح توسعه تهیه کرده است. ساختوساز درجواهرده باید گسترش پیدا کند، لوله گاز باید به اینجا بیاید، هتل دوم همباید افتتاح شود و قسمتی از منطقه طبیعی باید منطقه مسکونی بشود. اومیگوید: «در محله ویژهای میخواهیم هویت سنتی روستا حفظ کنیم.»
در حال حاضر بیشتر ساخت و ساز در روستا بیبرنامه و درهم است.مجتمعهای آپارتمانی با شیروانیهای تیز نارنجی و رستورانهایی بادیوارهای زرد و صورتی در وسط خانههای چوبی قدیمی نشستهاند. سلیقهها فرقدارد ولی در جواهرده هر کس هر کار خواسته کرده است.
محمود طاهرینژاد، صاحب دفتر معاملات ملکی محل میگوید که این روستاشدیداً تغییر کرده است. تا چند سال پیش خیابانهای جواهرده محل رفتوآمدگاو و بز بود و الان ماشینهای لوکس در آن می رانند و ویلاسازی در جریاناست.
تلفن او زنگ میزند. خانمی است از تهران که با ۲۵ میلیون تومان (۱۷هزار و ۵۰۰ یورو) میخواهد قطعه زمینی در اینجا بخرد. طاهرینژادمیگوید: «اصلاً فراموشش کنید. پایینترین قیمتی که داریم ۴۵ میلیون تومان(۳۱ و ۵۰۰ یورو) است.»
او توضیح میدهد که با هجوم ویلانشینان در جواهرده، جو خودمانی ودوستانه روستا عوض شده و افزایش قیمتها باعث شده که جوانان ده دیگرنتوانند در روستای خودشان خانه بخرند. طاهرینژاد میگوید: «در اصل برایاینکه بتوانی اینجا در ده زندگی کنی، باید در شهر پول در بیاوری.»
امسال استاندار مازندران تصمیم گرفت تا از گلهچرانی اطراف جواهردهجلوگیری کند و زمینهای اطراف را تبدیل به زمین کشاورزی کند. خیلی ازجوانها از طریق چوپانی گاو و گوسفند گذران زندگی میکردند. در پی اینتصمیم هزاران حیوان امسال کشتار شدند. در حال حاضر ۹ کشتارگاه در روستافعالیت دارد.
امسال در روستا فراوانی گوشت ارزان است ولی با پایان یافتن گلهداریساکنان میگویند که از سال دیگر معلوم نیست وضع گوشت منطقه چه بشود.
آدمیان هزاران سال است که در دامنههای سرسبز پیرامون جواهرده زندگیمیکنند. پیروان آیین زرتشت، دین رسمی شاهنشاهی کهن ایران در این منطقهچندین آتشکده داشتند.
موسوی جنتی میگوید: «ما نباید به گذشته نگاه کنیم. دنیا در سالهای اخیرجهشهای بزرگی در فناوری کرده است. جواهرده هم نباید دست روی دست بگذاردوگرنه مردم از اینجا میروند.»


منبع:تابناک