اولين آموزشگاه عالي صنعت نفت
اولین واحد آموزشی وابسته به شرکت ملینفت – و یکی از قدیم ترین واحدهای آموزشی کشور – در سال 1318 با نام"آموزشگاه فنی آبادان" شروع به کار نمود که در سال 1341 به "دانشکدهمهندسی نفت آبادان" تغییر نام یافت .


اولين پژوهشگاه در کشور
درسال 1337 ، نخستین سنگ بنای یک سازمان پژوهشی در شرکت ملی نفت ایران بانام امور پژوهش و آزمایشگاهها گذاشته شد که مدتی بعد به مرکز پژوهش وخدمات علمی وزارت نفت تغییر نام داد ، و بالاخره در سال 1368 به عنواناولین پژوهشگاه در کشور ، از طرف وزارت فرهنگ و آموزش عالی به رسمیتشناخته شد.

اولين خط لوله نفت / اولين پالايشگاه
در سال 1909 م. مسئولیت احداث اولین خط لوله نفت در ایران از سوی شرکت نفت ایران و انگلیس به نام " چارلز ریش " داده شد.
برایاحداث خط لوله اولیه در ایران ، لوله ها را به یکدیگر پیچ می کردند و آنهارا در گودالی که در زمین حفر شده بود گذاشته و برای اینکه زنگ به لولهتأثیر نکند اطراف لوله را با پارچه یا نمد و یا چیز دیگری که آ لوده بهقیر باشد و از سرایت آب و نم جلوگیری کند ، می پوشاندند و بعد با خاک ،روی گودال را مستور می کردند. لوله های مورد نیاز به قطر 6-8 اینچ با کشتي"آناتونگا" به اسکله آبادان آورده شد. اسکله را با غرق کردن یک کشتی قدیمیبه نام دنیا درست کرده بودند. وقتی که کشتی حامل لوله ها یک هفته بعد ازآماده شدن اسکله به آبادان رسید و حامل 2300 قطعه لوله بود، همه آن لولهها ظرف ده روز به کمک نیروی انسانی در ساحل آبادان تخلیه شد. از آنجا کهقرار بود خط لوله به موازات رودخانه کارون احداث گردد، برای نصب خط لولهاز دوبه استفاده می گردید.

لوله ها با استفاده از دوبه و از طریقرودخانه تا آب گنجی در نزدیکی در خزینه بین شوشتر و مسجد سلیمان حمل میگردید. از آن نقطه به بعد خط باید از ستیغ کوه و ارتفاعات تپه ها باشیبهای تند کشیده شود. قهرمانان این عملیات قاطرهایی بودند که از مناطقمختلف مانند : اصفهان، بغداد و حتی قبرس خریداری شده بودند و بر گردن آنهازنگوله هایی آویزان شده بود. قاطرها را دو به دو می کردند و به تناسب طوللوله که بر روی پشت آنها قرار داده می شد فاصله قاطرها از یکدیگر تنظیم وبدین ترتیب لوله ها حمل می گردید. در کل بیش از 6000 هزار قاطر مورداستفاده قرار گرفت .
وقتی که بالاخره خط لوله احداث شد با مشکل حمل وعبور آن از روی عرض رودخانه بهمنشیر در جزیره آبادان مواجه شدند. عرضرودخانه حدود 25 متر بود. برای این کار همه مسیر رودخانه را از بشکه هایخالی قیر که به وسیله سیم به یکدیگر وصل و بر روی آب شتاور می شدند و ازدو طرف ساحل رودخانه توسط جراثقالی که خود ساخته بودند پر کردند. بدينترتيب اقدام به احداث يک پل شناور شد. از آنجا که ارسال نفت به بالای تپهها نیاز به فشار داشت لذا به نصب پمپهایی در منطقه تمبی در مسجد سلیمان شدکه بتواند نفت را در دو بخش از ارتفاعات بین راه تلمبه کند. سپس به فاصلههر 50 کیلومتر در دشت تلمبه هایی نصب گردید به نحوی که ارسال نفت بهآبادان به سهولت انجام پذیرد.

در اواسط سال 1911م. " چارلز ریش "آزمایشات اولیه را بر روی خط لوله به پایان رساند و اعلام کرد که خط لولهبه طول 130 کیلومتر آماده بهره برداری است.
این خط لوله قادر بودسالیانه 400000 تن نفت خام را از مسجد سلیمان به پالاییشگاه آبادان (اولین پالایشگاه در ایران ) که تا آن زمان هنوز آماده نشده بود حمل کند.
عملیات ساختمانی پالایشگاه آبادان از سال 1909 آغاز و در سال 1912 آماده بهره برداری شد .


اولين چاه نفت در جنوب (مسجد سليمان)
درسال 1904 با تشویق دریا سالار " لرد فیشر " فرمانده نیروی دریاییانگلستان، کمیته بررسی منابع نفت جهت سوخت ناوگان نظامی بریتانیا با "دارسی " (دارنده امتیاز اکتشاف، استخراج، حمل و نقل و فروش نفت ایران)تماس گرفت تا او را به واگذاری امتیاز نفت ایران راضی کند. پس از مذاکراتیسرانجام توافق کردند شرکت جدیدی به نام سندیکای امتیازات تشکیل دهند.صاحبان شرکت جدید عبارت بودند از : دارسی، لرد استراتکونا و شرکت نفت برمه.
شرکتسندیکای امتیازات، کاوش نفت در ایران را از منطقه چاه سرخ به میدان نفتونمنتقل کرد و پس از سه سال تلاش و پیگیری و حفاری و عملیات بالاخره درتاریخ 26 مه 1908 ( 5 خرداد ماه 1287 ه. ش. ) نفت از چاه حفاری شده درمسجد سلیمان فوران کرد. " رینولدز "، فرمانده عملیات به انگلستان چنینگزارش کرد: " مفتخرم گزارش کنم که امروز صبح در ساعت چهار به وقت ایراننفت در عمق 1180 پا از چاه شماره یک فوران کرد. جزئیات دیگر شامل غلظت ومقدار نفت متعاقبأ اعلام خواهد شد" .
تخمین زده می شد که استخراج نفت در این منطقه به حد کافی باشد و روزانه بیست هزار گالن استخراج شود.

اولين پتروشيمي در ايران
فکرو اندیشه ایجاد صنایع پتروشیمی در ایران قدمت حدود یک ربع قرن دارد. برایبه ثمر رسیدن این هدف سازمانهای متعددی در وزارتخانه های مختلف به وجودآمد و اولین سازمان نسبتأ متشکل برای این منظور بنگاه شیمیایی وابسته بهوزارت اقتصاد بود. عمده ترین فعالیت این بنگاه ایجاد کارخانه کود شیمیاییمرودشت (فارس) در سال 1338 بود، تا اینکه در سال 1343 کلیه فعالیتهایی کهبرای ایجاد یا توسعه صنایع پتروشیمی توسط واحدهای تابعه وزارتخانه وسازمانهای مختلف دولتی انجام می شد، در شرکت ملی نفت ایران متمرکز گردید واین شرکت برای تأمین منظور نهایی، شرکتی فرعی به نام شرکت ملی صنایعپتروشیمی تأسیس کرد.

مچتمع پتروشیمی شیراز که اولین مجتمع پتروشیمیدر ایران است در سال 1342 جهت تولید کود شیمیایی در مرودشت فارس احداث شد.سرمایه اولیه این مجتمع 8/1 میلیون ریال بوده است. این مجتمع در سال 1345بر اساس قانون به شرکت ملی صنایع پتروشیمی واگذار شد.
محصولات تولیدی این مجتمع عبارتند از :
آمونیاک، اوره، نیترات آمونیم، سودای سبک و سنگین، بیکربنات سدیم، اسید نیتریک، دی آمونیم فسفات، متانول، پرکلرین، آرگون.
موارد مصرف:
تولید کود شیمیایی، صنایع بلور و شیشه، نانوایی، شیرینی پزی، داروسازی، صنایع نظامی، مکمل سوخت بنزین، رنگ و تینر و چسب.