روزهاي تنهايي مادر نجوم ايران!
استاد آلينوش طريان، بانوي نجوم ايران سي سال پس از جدايي از دانشگاه و دانشجويانش هنوز هم مادرانه خاطرات روزهاي حضور در كلاس درس را مرور ميكند و مهرباني و عشق به دانشجو را رمز ماندگاري و جاوداني استادان ميداند.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
او كه به عشق مادري کردن براي فيزيک ايران، هيچگاه طعم مادر شدن را نچشيده، در روزهاي تنهايي خود در اتاق كوچكش در سراي سالمندان توحيد تهران از دانشجويانش به عنوان بچههايش ياد ميكند، فرزنداني كه شايد آن قدر فراموشكار بودهاند كه سالهاست، نگاه مهربان مادر را كه بر در اتاقش دوخته شده پاسخ نميدهند.
همزمان با روز مادر به ديدار مادر نجوم ايران رفتيم تا از خاطرات و شور و شوق جواني و دلتنگيهاي روزهاي پيرياش بشنويم. اما كهولت سن و بيماري، گفتن از گذشته را براي او بسيار دشوار ساخته بود و به جاي او ما برايش از جاودانگي عشق مادر سخن گفتيم. عشقي كه نه فقط فرزند، كه همه آدميان را از وسعت خود سيراب مي كند؛ و او هم شنيد و با لبخندهايي گرم، پاسخمان داد.
نخستين بانوي استاد فيزيک ايران كه سابقه 30 سال تدريس در دانشگاه و پايهگذاري نخستين رصدخانه و تلسکوپ خورشيدي تاريخ نجوم ايران را در كارنامه خود دارد و با علاقه وافر به توسعه علم و دانش در اين سرزمين، منزل مسکوني خود را نيز طبق وصيتنامهاش به ارامنه جلفا و دانشجوياني که محل اسکان مناسبي ندارند بخشيده است، امروز در 88 سالگي در خانه سالمندان خاطرات روزهاي خوش درس و دانشگاه را مرور ميكند.
آلينوش طريان كه در سال 1299 در خانواده اي ارمني به دنيا آمد، پس از طي تحصيلات مقدماتي به دانشگاه تهران رفت و در خرداد سال 1326 با درجه ليسانس فيزيک ازدانشکده علوم دانشگاه تهران فارغ التحصيل شد.
وي درمهرماه همان سال به سمت کارمند آزمايشگاه فيزيک دانشکده علوم استخدام شد و يک سال بعد به عنوان متصدي عمليات آزمايشگاهي در دانشکده علوم منصوب شد. طريان مدتي بعد با هزينه شخصي به بخش فيزيک اتمسفر دانشگاه پاريس رفت و دانشنامه دکتري دولتياش را از دانشگاه علوم پاريس در سال 1956 ميلادي (1335 شمسي) دريافت کرد.
طريان به رغم امكان تدريس در دانشگاه سوربن به ايران بازگشت و با رتبه دانشياري در رشته ترموديناميک در گروه فيزيک مشغول به کار شد.
در سال 1338 دولت فدرال آلمان غربي بورس مطالعه رصد خانه فيزيک خورشيدي را در اختيار دانشگاه تهران قرار داد كه وي براي اين بورس انتخاب شد و از فروردين سال 1340 به مدت چهار ماه به آلمان رفت و بعد از انجام مطالعات به ايران بازگشت.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
دكتر طريان سه سال بعد درتاريخ 9 خرداد 1343 به مقام استادي ارتقا پيدا کرد و بدين ترتيب او اولين فيزيکدان زن است که در ايران به مقام استادي رسيد.
وي در آبان ماه سال 45 به عضويت کميته ژئوفيزيک دانشگاه تهران درآمد و در سال 48 رسما به رياست گروه تحقيقات فيزيک خورشيدي موسسه ژئوفيزيک دانشگاه تهران منصوب شد و در رصدخانه فيزيک خورشيدي که خود وي در بنيانگذاري آن نقش عمدهاي داشت، فعاليت خود را آغازکرد.
درتاريخ 29 آبان سال 45 عضو کميته ژئو فيزيک دانشگاه تهران انتخاب شد و در سال 48 رسما به رياست گروه تحقيقات فيزيک خورشيدي موسسه ژئوفيزيک دانشگاه تهران منصوب شد و در رصدخانه فيزيک خورشيدي که خود وي در بنيانگذاري آن نقش عمده اي داشت، فعاليت خود را آغازکرد.
دكتر طريان در سال 58 تقاضاي بازنشستگي داد و به افتخار بازنشستگي نائل شد.
منبع : پارس اسکای
ایشون از دیدن تک تک دانشجویان و علاقه مندان به فیزیک خوشحال میشن ، اگر در این روزهای تنهاییشون به دیدن این بانوی بزرگوار و دانشمند ایرانی که متأسفانه خیلی کم ازشون یاد میشه تشریف ببرید ، بعدها حسرت نخواهید خورد. یاد کردن و تجلیل از امثال ایشون در زمان حیاتشون ارزشمند است.